က်ေနာ့္ကိုမ်ား တမ္းတေနသလား မဟသၤာ...
ညသန္းေခါင္ေက်ာ္အသြားမွာ
က်ေနာ္ဟာ
မႏိုးထခ်င္ပါပဲ ႏိုးထလာမိျပန္ျပီေပါ့...
မဟသၤာ့ ေခၚသံေတြကို ႏွလံုးသားအစံုနဲ႕ တီးတိုး ၾကားမိလိုက္သလိုမ်ိဳး...
မဟသၤာ့ ရီသံေတြကို နားႏွစ္ဖက္နဲ႕ ယုယ ေပြ႕ဖက္မိလိုက္သလိုမ်ိဳး...
မဟသၤာ့ ေျခသံေတြကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ ထိေတြ႕ ပြတ္သပ္မိလိုက္သလိုမ်ိဳး...
ေမတၱာဒီေရေတြ... တျဖည္းျဖည္းခ်င္းကို... တိုး... တိုး... ျပီး...
သန္းေခါင္ေက်ာ္တာနဲ႕... က်ေနာ္ဟာ... ႏိုး... ႏိုး... လာေနျပီေကာ... မဟသၤာ...
(ညၾကီးမင္းၾကီး၊ ထျပီး ထိုင္ေန
အိပ္ယာေတြလည္း၊ ေၾကမြ တြန္႕လိပ္
သိပ္စိတ္ညစ္တယ္...)
လြမ္းဆြတ္ျခင္းပင္လယ္မွာ က်ေနာ္နစ္ျမဳပ္လို႕ မျဖစ္ဘူး...
ရူးသြားလိမ့္မယ္ မဟသၤာ...
က်ေနာ့္ကို ကယ္တင္ပါ...
ေၾကကြဲျခင္း ဖေယာင္းတိုင္ တေခ်ာင္းလို...
က်ေနာ္ ပူေလာင္ ေပ်ာ္က် တို၀င္သြားရေတာ့မလား... မဟသၤာ...
က်ေနာ္ လိုခ်င္တာကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရဦးမယ္ဆို...
မဟသၤာ့ ပန္းႏုေရာင္ အက်ၤ ီေလးမ်ား အၾကားမွာ
အျပာေရာင္ ပရုပ္လံုးကေလး တလံုးအျဖစ္
က်ေနာ့္ ဘ၀ကို အဆံုးသပ္ခြင့္ေပးပါ... မဟသၤာ...
ျပန္အိပ္မရသ၍
က်ေနာ္ တမ္းတလြမ္းဆြတ္ေနရျပန္ဦးေတာ့မယ္... မဟသၤာ...
atn
0 ေယာက္ ဒီလိုေျပာခဲ့တယ္:
Post a Comment