ေၾကြးထူ - မပူ...
သန္းထူ - မယား...
ဒဏ္ရာေတြ ထူမ်ားတဲ့အခါ
က်ေနာ္ မနာတတ္ေတာ့ဘူး မဟသၤာ...
မဟသၤာ့ ေဒါသမီးတြင္းထဲက
မွ်ား အစင္းစင္းကို ပစ္လႊတ္ပါ့...
ေဟာသည့္ က်ေနာ့္ ရင္၀ၾကီးဟာ
ပစ္ကြင္းပါ... မဟသၤာ...
စိတ္ရွိ လက္ရွိသာ အမ်က္ ေလးညွိဳ႕ကို တင္ပါ့...
မွ်ားခ်က္ တေသာင္းမတိုင္မီ...
က်ေနာ္ လဲက်သြားသည္ ဆိုပါစို႕...
အဲသည္ ေလးညွိဳ႕တင္ခဲ့တဲ့ လက္ကေလးႏွစ္ဖက္ကိုပဲ
အသက္ထြက္ရင္း ခ်စ္မက္ေနခဲ့တယ္ဆိုတာ
မဟသၤာ သိပါေစ...
atn
on Tuesday, October 4, 2011 at 10:34pm
0 ေယာက္ ဒီလိုေျပာခဲ့တယ္:
Post a Comment