မနက္ခင္းနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေတြ႕တဲ့အခါ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ျပီး ငါ ယူထားမယ္

အိတ္ၾကီး တအိတ္ကို
လြယ္ခဲ့တယ္...
ပိုးခဲ့တယ္...
ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားတယ္ မသိဘူး...

ငါ ေမာပမ္းလာတဲ့အခါ...
လမ္းေဘးမွာ
အဲ့သည္ အိတ္ၾကီး ခဏခ်ျပီး နားခဲ့တယ္...

သိပ္မၾကာဘူး...
ေခၽြးသိပ္အပမ္းေျပျပီးတဲ့အခါ... ျပန္လြယ္ခဲ့တာပဲ...

အဲသည္ အိတ္ထဲ... ဘာေတြ ပါလာလဲ...
ငါ မသိဘူး..

ထင္တာကေတာ့ အတၱေတြပဲ ျပည့္က်ပ္ေနမယ္...

ကဗ်ာနဲ႕ ေခါင္းစဥ္
ဘာမ မဆိုင္ဘူးလို႕ မေျပာနဲ႕...

မနက္ခင္းကို
မေတြ႕မခ်င္း ငါလိုက္ရွာေနတာ...
ငါနဲ႕ ပက္ပင္းတိုး ရင္ဆိုင္ေတြ႕တဲ့အခါ...
ေသျပီသာ မွတ္ေပေတာ့ မနက္ခင္း...

မင္းကို
အေသ ရ ရ
အရွင္ ရ ရ
ငါယူျပမယ္...
ဟုတ္ျပီလား...

atn