စြန္းထင္းမႈ (၃၀)

သံေယာဇဥ္

ကိုယ့္ကိုယ္ကို
တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္
အမွတ္တမဲ့ ခ်ည္ေႏွာင္ခဲ့မိေသာ
ပူေလာင္ေနသည့္ ၾကိဳးူမ်ား...

(ေအာင္သာငယ္)

စြန္းထင္းမႈ (၂၉)

ေပက်ံမႈ

အမဲေပၚကို အျဖဴတစက္
စြန္းကြက္သြားတာမ်ိဳး...
ဒါမွမဟုတ္...
အျဖဴေပၚကို အမဲတစ
ျပဳတ္က်လာတာမ်ိဳး...

(ေအာင္သာငယ္)

ပင္လယ္ကို ရွာမေတြ႕ခဲ့သူ တေယာက္အေၾကာင္း

သည္မွာ… …
ၾကည့္ၾကကြယ့္…
ဆယ့္ႏွစ္ၾကိဳး ထံုထားေအာင္ တီထြင္ျပီးခဲ့တဲ့ ဗ်ပ္ေစာင္းကို
တကယ့္အမ်ိဳး စံုသြားေအာင္ စီရင္တီးခဲ့တဲ့ ဇာတ္ေၾကာင္းနဲ႕
ဓါတ္ေကာင္းခဲ့တဲ့ ေမွာ္ဆရာေပါ့…

တေန႕သားေတာ့…
ဘ၀ညရဲ႕ ျပိဳပ်က္ေနတဲ့ လမ္းမ်ား အစုစုမွာ
အလွအပနဲ႕ မိႈတက္ေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းပါး အတုု တခုကို
မရမကတဲ့ အလိုရမက္ေတြနဲ႕ နမ္းသြားမိတာ
သူ…ေပါ့…

တကယ္ေတာ့…
သူဟာေလ အခ်ိန္အခါဆိုတာ မသိလို႕
လူတကာေတြ က်ိန္စာကိုသာ မိသြားတာလည္း
ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္…

ဒါမွ မဟုတ္…
မိုင္ေသာင္းခ်ီေ၀းတဲ့ အဆန္အေ၀းက ခရီးကို
စတိုင္ေဘာင္းဘီေလးနဲ႕ အၾကံကေလး ရအျပီး
အိုင္… ေကာင္းျပီ… ေဟး… ဟဲ့…လို႕… မာန္ကေလး ထျပီး
အႏိုင္ ေသာင္းခ်ီေပးကြယ့္လို႕ ဟန္ေရးျပျပီး
သူ… ထြက္ခဲ့တာကိုး…

ေနာက္ေတာ့လည္း…
တကယ့္ အေ၀းကလမ္း အထိ မိုင္ရာေတြ ေထာင္ခ်ီ အရွိမွာ
ဘယ့္ေျပးရမွန္း မသိ ထိုင္ကာေလ ေငါင္ေနမိတာ
သူ… တေယာက္ထဲပါပဲ… …

အျမစ္ေတြ ၀င္တြယ္ ခိုလာ အသိ ေႏွာင္းမွာ
အခ်စ္ ေရျပင္က်ယ္ဆိုတာ ရွိေၾကာင္းဟာ
အျပစ္ေတြ မစင္ၾကယ္သလိုသာ ရွိေကာင္းတာ
သူ… သိခဲ့ပါရဲ႕…

ခုေတာ့လည္း…
အခ်စ္ ပင္လယ္ကို ရွာမေတြ႕တဲ့ ႏွလံုးနဲ႕
အျပစ္ ရင္၀ယ္... အငို... လာေဟ့… ကြယ့္… အဆံုး...
အလစ္ ၀င္တြယ္ခို... ငါ မေမ့တဲ့ အမုန္းနဲ႕...
ႏွလံုး ေၾကကြဲ ငိုက္ခ်ထားရတဲ့ ဦးေခါင္းရဲ႕
အရံႈးေတြပဲ ပိုက္ျပသြားရဖူးတဲ့ အေၾကာင္း
သူ… ဘယ္အခါမွ…
ေကာင္းေကာင္း မေျပာျပေလေတာ့ဘူး… …

(ေအာင္သာငယ္)

နင္နဲ႕ ငါ ခ်စ္သူေတြ မျဖစ္ၾကေတာ့တဲ့အခါ

ႏွင္းေရ႕…
ညီမေလးေရ႕…
အရာရာတိုင္းမွာ…
ငါဟာ ရိုးသားခဲ့ပါတယ္…
ငါ့ ႏွလံုးသားကို မင့္ေရွ႕မွာ ရိုးရိုးၾကီး ခ်ျပျပီးတဲ့အခါ
ကမၻာၾကီး ေျပာင္းျပန္လည္သြားသလား…
(တကယ္ေတာ့) မလည္ခဲ့ပါဘူး…
ကမၻာၾကီးဟာ
ငါ ရွိေနမွန္းေတာင္ မသိပါဘူးေပါ့…
နင္ကေတာ့ … ငါ့ကို ရူးေနျပီ ထင္တယ္…
“အခ်စ္ေတြနဲ႕ ကမၻာၾကီး လည္ေနတာပါ”လို႕
ငါက ေျပာခဲ့မိတာကိုး…
တကယ္ေတာ့လည္း
ပုထုဇေနာ ဥမၼတေကာ ပါပဲေလ…
ငါဟာ သူရူးတေယာက္ပါပဲ…
ငါက အခ်စ္ေတြနဲ႕ ရူးတယ္…
ငါက…
“ ငါ့တိုင္းျပည္ေလးမွာ
သစ္ျမစ္ေတြကိုေတာင္ ငါခ်စ္တယ္…” ဆိုတဲ့
ပတ္ဘလိုနီရူဒါရဲ႕ ကဗ်ာေတြကို ရူးတယ္…
ခုေတာ့…
မင့္ကို ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ေတြနဲ႕ ငါ ရူးတယ္…
“မခ်စ္နဲ႕ေတာ့”လို႕ မင္း ေျပာလာတဲ့အခါ
ငါ ပိုရူးခ်င္လာတယ္… ညီမေလး…

ညီမေလးေရ…
ငါ့အတြက္ အေမ မေမြးေပးခဲ့ေသာ ငါ့ ႏွမေလး…
ငါ့အား ေတးဆိုခြင့္ေပးပါ…

“တရံေရာ အခါက ကိုယ့္ဘ၀ဟာ
ညွိဳးငယ္ခဲ့ရတယ္…. ” အစခ်ီတဲ့
ခင္၀မ္းရဲ႕ ေတးတပုဒ္ပါ…

ငါ… ငိုေနတယ္လို႕… မထင္နဲ႕…
ငါ မငိုေတာ့ဘူး…
ငါ့မွာ ငိုစရာ… မ်က္ရည္ေတြ မရွိေတာ့ပါဘူးကြယ့္…
မင့္အတြက္ ေတးတပုဒ္ကိုပဲ
ငါ ဆိုခ်င္ေပးခဲ့တာပါ…

“ၾကယ္စံုေသာ တညမွာ
မိုးယံကို ၾကည့္ကာ
ေျမျပင္ေပၚမွာ ရပ္လ်က္ေသးငယ္စြာ
ျဖဴေလ်ာ္ေသာ ဘ၀ကို…
ျဖဴေလ်ာ္ေသာ ဘ၀ကို…
ေဆးေရာင္ ျခယ္လွည့့္ပါ…
ေဆးေရာင္ျခယ္လွည့္ပါ…
အခ်စ္တခုသာ
ကိုယ့္မွာ အားထားရာ…”… တဲ့…

နင္နဲ႕… ငါ…
ခ်စ္သူေတြ… မျဖစ္ၾကေတာ့တဲ့အခါ…
ငါ့မွာ အားထားစရာ…
ငါ့ ကိုယ္ ငါပဲ ရွိေတာ့တာေပါ့ေလ…
ငါ ေၾကကြဲေနတယ္…
ႏွင္းေရ႕… … …

(ေအာင္သာငယ္)

မင္းနဲ႕စကားေျပာရတာ ငါလည္း ေပ်ာ္ပါတယ္

တကယ္မွာေတာ့
ေျပာစရာဆိုလို႕ မ်ားမ်ားစားစား မရွိပါဘူး …ငါ့ညီရာ…
မင့္ ကြဲေနတဲ့ အသည္းနဲ႕
ငါ့ ကြဲေနတဲ့ အသည္း
အတူတူပဲ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း…
ငါက ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္းၾကီးနဲ႕ ေျပာမယ္…
အဲဒီအခါ
တို႕ ႏွစ္ေယာက္စကားကို
ၾကားျဖတ္နားေထာင္ေနတဲ့ ”သစ္ေကာင္း”ကလည္း
တဟဲဲ… ဟဲ… နဲ႕… ရီခ်င္ရင္ ရီေမာေနလိမ့္မယ္…
ဒါမွ မဟုတ္ ငါတို႕ အကိုၾကီး “ခင္ေအာင္ေအး”ကလည္း
“ေကာင္ေလး ရဲ႕… မင့္ ကြဲသြားတဲ့ အသည္း
ငါ့ကို အရက္နဲ႕ နည္းနည္း ေပးျမည္းၾကည့္ပါလား… ”လို႕ စခ်င္ရင္ စေနဦးမယ္…
ခုေတာ့လည္း အားလံုးက ရယ္စရာေတြ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေတာ့မွာေပါ့ေလ…
သည္မွာ… ညီေလးရဲ႕…
မင့္အကိုၾကီးျဖစ္တဲ့ ငါဟာ
ေျခေခ်ာ္လက္ေခ်ာ္ အသည္းကြဲခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးကြယ့္…
ဘုရားသခင္ရဲ႕ အလိုေတာ္အတိုင္းပါ…
ငါ့ေန႕ေတြဟာ ေရာက္လာျပီ…
သို႕ေသာ္လည္း
ငါ စိုက္ခဲ့တာ ပဒိုင္းသီးေတြ မဟုတ္ေတာ့….
ပန္းသီးေတြကိုပဲ ငါ ခူးရမယ္ဆိုတာ
မင္း သိပါတယ္ကြာ…
ခုေတာ့… ႏွင္းဆီပန္းခင္းထဲမွာ
ငါ… ကိုယ္လက္ဆန္႕ျပီး ေက်ာခင္းေနတာ
မင္း ျမင္ရဦးမွာပါ…
မပူပါနဲ႕….
ကမၻာ မပ်က္ေသးဘူး….
အခုဟာက
ငါတို႕ ခဏတျဖဳတ္ ေခ်ာ္လဲၾကတာပါ…
မင့္ အျပင္းစား ကဗ်ာေတြနဲ႕
ငါ့ကို ဦးေႏွာက္စားခ်င္ေနေသးလား…
ကဗ်ာေတြကို ခဏထားကြာ…
အစားအေသာက္ေတြ အေၾကာင္းေျပာရေအာင္…
ဒါမွမဟုတ္…
ေမာ္ဒယ္ လုပ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးေတြအေၾကာင္း…
ဒါမွ မဟုတ္ရင္လည္း
အသည္းကြဲတဲ့အခါ ေသာက္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ အရက္ေတြ အေၾကာင္း…
(ခဏ ေနဦးကြ…)
အသည္းကြဲၾကတဲ့အခါ…
အရက္ပဲ ေသာက္ရမွာလို႕ ဘယ္သူက သတ္မွတ္ခဲ့တာပါလိမ့္….
ငါ အသည္းကြဲျပီး လူးလိမ့္ေနခဲ့ရတဲ့ ညမွာ
ငါ ေသာက္ခဲ့မိတာ… ေရေတြခ်ည့္….
(ရွိပါေစေတာ့ကြာ…)
ခုေတာ့ … ငါေသာက္ေနတာက
အင္နာဂ်ီ ဒရင့္ခ္ေတြခ်ည့္….
အဲဒါကို မင္း သိသြားရင္ စိတ္ပ်က္မယ္….
ငါကလည္း တကယ္ေတာ့
လူတကာ စိတ္ပ်က္ခ်င္စရာေကာင္းတဲ့ အေကာင္ တေကာင္ေပ့ါကြာ…
ဒါေပမယ့္
ငါက သိပ္ခ်စ္တတ္တဲ့ေကာင္ပါ…
ကဗ်ာေတြကို ခ်စ္တယ္…
ကဗ်ာေတြကို ခ်စ္တဲ့ေကာင္ေတြကို ခ်စ္တယ္
(ကဗ်ာေတြကို ခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလးေတြဆို ပိုခ်စ္တယ္…)
အလကား စတာပါကြာ…
(ေတာ္ၾကာ… အကိုၾကီးက ငါ့ကို ဆဲေရးေနဦးမယ္… )
အကိုၾကီးကိုလည္း ငါက ခ်စ္တယ္…
မင့္ကိုလည္း ခ်စ္တယ္…
ကမၻာၾကီးကိုလည္း ငါခ်စ္တာေပါ့…
ကမၻာၾကီးကေတာ့ ငါ့ကို မခ်စ္ဘူးထင္တယ္…
ဒါမွမဟုတ္…
ဘုရားသခင္က
ငါ့ကို မခ်စ္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္…
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ….
မင္းနဲ႕ စကားေျပာရတာ
ငါလည္း ေပ်ာ္ပါတယ္…

(ေအာင္သာငယ္)