Dec 27, 2010

တခ်က္ေလး ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ဦး (ေက်ာ္ဟိန္း)

ခြင့္ျပဳလိုက္ဖို႕... ငါ့မွာ... အင္အား မရွိ... 
ခိုင္လံုတဲ့... အေၾကာင္းအရင္း... မသိရဘူး...
ငါေလ... အသက္ေငြ႕ေငြ႕ကို... ရွဳိက္သြင္းကာ... ရီေ၀မူး...
နင္တေယာက္တည္း... ငါ့ဘ၀... အားလံုးပဲ... နားလည္ထား...

ထားခဲ့ရက္လို႕... သြားမယ္ဆိုလည္း... သြား... 
ရွင္ေနလ်က္နဲ႕... ဘ၀ဟာ... ေသဆံုးမလား...
ၾကင္နာမႈရဲ႕... ေျပာင္းျပန္... နာက်င္မႈဟာ... ငိုေနသူ... မ်က္၀န္းလား...
နင္တေယာက္တည္း... ငါ့ဘ၀... အားလံုးပဲ... နားလည္ထား...

တခ်က္ေလး... ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ဦး... နင္... မရွိရင္... ငါ့ဘ၀... မရွိ...
ရင္ခုန္သံ... မရွိတဲ့... တြယ္ရာ... မဲ့တဲ့လူ... သာမန္... ျဒပ္ထု... တခုလိုပဲ...
တခ်က္ေလး... ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ဦး... နင္... မရွိရင္... ငါ့ဘ၀... မရွိ...
နယ္မကၽြံခင္... လွည့္ျပန္ခဲ့... ေသခ်ာ ဆံုးျဖတ္ခဲ့... 
တခုတည္းေသာ... အဓိပၸါယ္နဲ႕...

ေက်ာခိုင္းထားရင္းလည္း... ငါ့ကို... ျပန္... လွည့္... ၾကည့္... 
တို႕ရဲ႕အၾကည့္... ဆံုဆည္းေတာ့မွ...
ေၾကြျပတ္သြားတဲ့... ၾကိဳးေတြ... ျပန္ဆက္သလို... အေျခအေနမွန္ကို... ျပန္ေရာက္ဖို႕...
နင္တေယာက္တည္း... ငါ့ဘ၀... တကယ္... အားလံုးပဲ... နားလည္ထား...

တခ်က္ေလး... ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ဦး... နင္... မရွိရင္... ငါ့ဘ၀... မရွိ...
ရင္ခုန္သံ... မရွိတဲ့... တြယ္ရာ... မဲ့တဲ့လူ... သာမန္... ျဒပ္ထု... တခုလိုပဲ...
တခ်က္ေလး... ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ဦး... နင္... မရွိေတာ့... ငါ့ဘ၀... မရွိ...
မလြန္ခင္... ေနာက္ဆုတ္ခဲ့... ရွင္လ်က္နဲ႕... ဘ၀ကို... 
ေသေအာင္... မလုပ္နဲ႕... ေတာင္းပန္ရင္း...
ျမင္ရံုသာ... ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ဦး... တေယာက္တည္း... ငါ့ကို... ထားခဲ့မလား...
ျမင္ရင္... ေနရက္ပါ့မလား... စာနာေသာ... စိတ္က... 
တခုတည္းေသာ... အဓိပၸါယ္နဲ႕...

တခ်က္ေလး... ေစာင္းငဲ့ၾကည့္ဦး...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Dec 26, 2010

Against All Odds (Phil Collins)

How can I just let you walk away,
just let you leave without a trace
When I stand here taking every breath with you, ooh
You're the only one who really knew me at all

How can you just walk away from me,
when all I can do is watch you leave
Cos we've shared the laughter and the pain,
and even shared the tears
You're the only one who really knew me at all

So take a look at me now,
'cos there's just an empty space
And there's nothing left here to remind me,
just the memory of your face
Just take a look at me now,
'cos there's just an empty space
And you coming back to me
is against all odds and that's nothing chance I've got to take

I wish I could just make you turn around,
just turn around and see me cry
There's so much I need to say to you,
so many reasons why
You're the only one who really knew me at all... oh...

Take a look at me now,
'cos there's just an empty space
And there's nothing left here to remind me,
just the memory of your face
Just take a look at me now,
'cos there's just an empty space
But to wait for you,
well that's all I can do and that's what I've got to face
Just take a good look at me now,
'cos I'll still be standing here
And you coming back to me is against all odds
I am not what I've got to face oh, oh

Just take a look at me now



Dec 23, 2010

စခီဇိုဖရီးနီးယား

http://www.facebook.com/notes/aung-tha-nge/55f6594c/10150353681325274

စိတ္-ဆိုတာမ်ိဳးက...
ရိုးရိုး ဆိတ္ တေကာင္လည္း... မဟုတ္ေလေတာ့...
ျခံေလွာင္ထားလိုက္ဖို႕ကလည္း... ခက္...

ေမွာက္လ်က္ကေလး... ေကြးေနခ်ိန္ေတာင္
ေယာက္ယက္ကလည္း... ေျပးခပ္ေနတတ္ေသး...
ဟိုေတြး... သည္ေရာက္...
ဂၽြမ္းထိုး ေမွာက္ခံု... လဲလို... လဲ...
အိပ္မက္ေတြထဲ... ေလွ်ာက္သြားလို... သြား...
သက္တံမ်ားကို
ေကာင္းကင္တံတားေပၚမွာ... တက္ ခူးလို... ခူး...
ရူးခ်င္ သလိုလို... ႏွမ္းခ်င္ သလိုလို... ျဖစ္...
လြမ္းဖ်ား လြမ္းနာ... က်...
အမည္နာမေလး တခုကိုကလည္း...
အျမဲတမ္း သတိတရ... ျဖစ္ျဖစ္... ေနေန... တတ္...
ရွိရွိသမွ်... ဓါတ္ပံုေလးေတြ... ထုတ္ထုတ္... ၾကည့္....
ျမွံဳး... မိေနရင္ေတာင္...
ျပံဳး... ၾကည့္ေနခ်င္တတ္ပါတဲ့... စိတ္...

(သိပ္... ခက္တယ္...
စိတ္... ပ်က္တယ္... ကိုယ့္ဘ၀ဇာတ္ဆရာရယ္...
စိတ္ဓါတ္ေတြ... အေဟာင္းဆိုင္တန္းထဲ...)... လို႕...
တိတ္တိတ္ေလး... ဆိုဆို... ျငည္းျငည္း... ေနေနမိတတ္တာကလည္း... စိတ္....

လေရာင္ကို...
မီးခိုးေတြလို အူေမွာင္... တမ္းတေနတာကလည္း... စိတ္...

လက္ေခ်ာင္းရွည္သြယ္ေလး တစံုကို....
ခုန္ေနတဲ့ ႏွလံုးသားအေပၚမွာ
ယုယုယယ... ထိကပ္ထားခ်င္မိတာကလည္း... စိတ္...

ႏႈတ္ခမ္းပါး ႏွစ္လႊာေပၚမွာ...
လမ္းသလားခ်င္ေနမိတာကလည္း... စိတ္...

နမ္းရႈံ႕ဖို႕ခက္တဲ့ပါးကေလး ႏွစ္ဖက္ကို...
လွမ္းဆုပ္မလို႕ တအားေျပးထြက္သြားတဲ့... စိတ္...

အားအားရွိတုိင္း...
န- ဟထိုး - င - သတ္ - ၀စၥ ႏွစ္လံုးေပါက္ဆိုျပီး...
ငါ့ ခီးဘို႕ဒ္အေပၚ... ေခါက္ေခါက္... ေနေနမိတဲ့... စိတ္...

ATN

Dec 17, 2010

မဲကလ တမ္းခ်င္း

http://www.facebook.com/notes/aung-tha-nge/-/10150348561165274?notif_t=like

မဲကလ-ေရ...
အမွတ္တရဆိုတဲ့... စကားလံုးထဲမွာ...
ဒဏ္ရာေတြ စိမ့္၀င္ေနတယ္-ဆိုတာ...
မင္းနဲ႕ ငါပဲ သိပါတယ္... စမ္းေခ်ာင္းေလးရဲ႕...

ကရင္လိုေတာ့... မဲကလ-တဲ့...
ငါတို႕ကေတာ့ မဂၤလာ-လို႕ အမည္ေျပာင္းပစ္လိုက္တယ္...
စမ္းေခ်ာင္းေလးေရ...

မင့္စီးဆင္းမႈထဲမွာ
တို႕တေတြ ေမ်ာပါသြားခဲ့တာ
အႏွစ္ ၂၀...

တကယ္ေတာ့လည္း
ေမ်ာပါသြားခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး...
တို႕ေတြအားလံုး
စိတ္ေရာကိုယ္ပါ စီးဆင္းခဲ့ၾကတာပါ...

မင့္ကမ္းပါး ႏွစ္ဖက္ကို
စံုစံုမက္မက္
ငါတို႕အားလံုး
ခ်စ္မက္ ျမတ္ႏိုးခဲ့ဖူးတာေပါ့....

ေသ့ေဘာဘိုးရဲ႕
ေန႕နဲ႕ညေတြမွာ
မင္းဟာ... ဧကရာဇ္...
ဒါမွ မဟုတ္ရင္လည္း... ဘုရင္မ တပါးပါး ျဖစ္ေပလိမ့္...

ငါတို႕အားလံုးဟာ
မင့္ကို တေန႕တခါေတာ့
ေထြးေပြ႕ၾကရေလတယ္... မဲကလ-ေရ...

ငါတို႕ရဲ႕ အညစ္အေၾကးေတြ...
ငါတို႕ရဲ႕ ျပည္မအလြမ္းေတြ...
ငါတို႕ရဲ႕ တမ္းတခ်င္းေတြ...
မင္းက ေျဖေဖ်ာက္သယ္ယူသြား....

မဲကလ-ရယ္...
မင့္ ကမ္းပါးနံေဘးအနားမွာ...
လြမ္းဖ်ားခဲ့ဖူးတဲ့ ခ်စ္သူ ႏွစ္ဦး...
သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္အၾကားမွာ
ေအေကေသနတ္ ႏွစ္လက္က
စည္းခ်က္ေတြ အတန္တန္တားလို႕
သူတို႕ ႏွလံုးသားေလးႏွစ္စံု...
ေျခာက္ျခားေနခဲ့ပံု...
ခုထက္ထိ...
ငါ ရင္ခုန္ေနမိေသးတယ္... မဲကလ-ရဲ႕...

မင္းကေတာ့ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ စီးဆင္းလို႕...
ဒါကိုပဲ ငါတို႕အားလံုး ျမတ္ႏိုးခဲံ့ၾကပံု...

မယံုႏိုင္စရာေကာင္းေနတာက...
မင့္ တည္ျငိမ္ေနမႈ...
အခုကို ငါတို႕အားလံုး သတိရေနၾကေသးတယ္...
မင့္ ကမ္းပါး နံေဘးမွာ
ငါတို႕ေတြ ေတးဆိုခဲ့ၾကပံု...

မိုးမခပင္ေတြ...
တို႕... သက္ေသတည္...
စိမ္းယဥ္ေသာ ေအးျမကန္သာေျမ...
ရိုးမေတာင္ေျခ...
ေနေရာင္မခတဲ့ ေတာင္ေတြ...
ျငိမ္းေအးေစ...

မင့္ ေရတိမ္ရာ... ေရနက္ရာေတြဟာ...
ငါတို႕ အားလံုးအ တြက္ သင္ခန္းစာေတြ ျဖစ္ခဲ့...

မင္းက ငါတို႕ အားလံုးကို သြန္သင္ေလတယ္...
တကယ္ေတာ့ မင့္ ေရေတြက ၾကည္လင္ပါတယ္ေလ...

ATN

Dec 15, 2010

ျပည္သူ

http://www.facebook.com/note.php?note_id=10150347797390274#!/note.php?note_id=10150346928830274

ဘယ္သူက စားတာလဲ...ဟဲ့...
အခမ္းအနားေတြမွာလည္း... အလဲလဲ အျပိဳျပီဳ...
အႏွစ္ ၂၀ ဆိုရင္ လည္း...
အႏွစ္ ၂၀ ေပါ့-...
ငါတို႕မွာသာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕....

ATN

Dec 6, 2010

ရန္သူက အေဟာင္း... မင္းတို႕ ေယာက္ယက္ခပ္ေနမႈက အသစ္

မ်က္နွာစာအုပ္ကို ဖတ္မရဘူး-ဆိုတဲ့... _ီ _ ီ အတြက္

http://www.facebook.com/note.php?note_id=10150339589830274

တခ်ိဳ႕ စကားလံုးေတြကို ငါ ေတာ္ေတာ္ အျမင္ကပ္ေနတယ္... (အခင္းအက်င္းအသစ္... တဲ့) ေဟး... သည္မွာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္... ဘာပဲေျပာေျပာ... မင္းတို႕ ငါတို႕ အားလံုး ရင္ဆိုင္ေနရတာ... ရန္သူအေဟာင္းၾကီး... ဒါကို ေကာင္းေကာင္း နားလည္ၾကဖို႕လိုတယ္... ရန္သူေတာင္... ရိုးရိုး ရန္သူ မဟုတ္ဘူးကြ... ဖက္ဆစ္... ဖက္ဆစ္... ေဒၚစုကိုယ္တိုင္ ဖက္ဆစ္နဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနရမွန္းသိတယ္... (က်မတို႕ဟာ... ဖက္ဆစ္စနစ္နဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနရပါတယ္ဆိုတာ ကမၻာက သိေစခ်င္ပါတယ္... လို႕... သူကိုယ္တိုင္ ေျပာသြားခဲ့ဖူးတယ္...) မင္းတို႕အားလံုး... ရန္သူ႕လကၡဏာ သတ္မွတ္ခ်က္ကို ေလ့လာလိုက္ၾကဦး... ရန္သူက တခုခုလုပ္လိုက္မွ... ဘာလုပ္ရမလဲ... ဒါဟာ ဘာလဲ... အခင္းအက်င္းအသစ္ပဲ ဆိုျပီး... ရန္သူ႕ေနာက္ျမီးဆြဲ လုပ္မေနၾကနဲ႕ေတာ့... သိပ္ဆြဲခ်င္ေနရင္... ရန္သူ႕ (×××) သာ ဆြဲလိုက္ၾကေပေတာ့... ခင္ညႊန္႕ ဗီဒီယိုေလးတခု ထြက္လာတာနဲ႕ အားလံုး မ်က္ကလဲ ဆန္ျပာၾက... အဲဒါ... ဘာမွ မဟုတ္ဘူး... ငါ့သူငယ္ခ်င္း ကိုလင္း ေျပာသလို ထပ္လိမ္မလို႕ လုပ္ေနတာ... သိပ္ ေယာက္ယက္ခပ္မေနၾကနဲ႕... ေနျမဲအတိုင္းေန... စားျမဲအတိုင္းစား... လုပ္ျမဲအလုပ္ကို ဆက္လုပ္ၾက...ေနျမဲ... စားျမဲ...နဲ႕... မ်ိဳးးခ်စ္ေတြ ျဖစ္ေနၾကတာကို ငါတို႕အားလံုး နားလည္တယ္...  သိပ္ျပီးေတာ့ တိုက္ခ်င္ခိုက္ခ်င္ ပစ္ခ်င္ ခတ္ခ်င္ သူရဲေကာင္းလုပ္ခ်င္ၾကရင္ေတာ့... VBSW ဆီကိုသြား... http://www.facebook.com/photo.php?fbid=1536219843163&set=a.1142420198418.2022934.1164863114#!/video/video.php?v=1425859737795 ... ငါကေတာ့ ပစ္ဖူးျပီးျပီ... တိုက္ဖူးျပီးျပီ... မေသရဲေတာ့လို႕ အေမရိကကို ေရာက္လာတာ ရွင္းျပီလား... ေလွ်ာက္ ေအာ္မေနၾကနဲ႕ေတာ့... ျပီးေတာ့ စကားလံုးေတြနဲ႕ ငါ့ကို လာမပစ္နဲ႕ေတာ့... ငါက မပစ္ခ်င္လို႕ ၾကည့္ေနေနတာ... ငါျပန္ပစ္ရင္ တမိနစ္ကို စကားလံုး သံုးေထာင္ေလာက္ ထြက္လာလိမ့္မယ္...

Dec 4, 2010

အမွတ္တမဲ့ သိမ္းဆည္းထားမိေသာ အမွတ္တရမ်ား



















၁၉၈၈ ခုႏွစ္
ရန္ကုန္၊ ရန္ကုန္တိုင္း၊ ျမန္မာျပည္

 သူ႕ထက္ ၈ ႏွစ္ ငယ္ေသာ္လည္း မိဘမ်ားအခ်င္းခ်င္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ေနေလသည္မို႕ သည္ေကာင္မေလးနဲ႕ သူကလည္း သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ေနရသည္ေလ။ သည္ေတာ့ သူကသာ ဆရာျဖစ္ေနေသာ္လည္း သူ႕ကို ဘယ္တုန္းကမွ ဆရာ မေခၚခဲ့ဖူးေသာ သည္ေကာင္မေလးကိုလည္း အျပစ္ မဆိုသာ။ ႏွစ္အိမ့္ တအိမ္လို အေၾကာင္းသိေတြ ျဖစ္ေနခဲ့ေသာ မိသားစု ႏွစ္ခုျဖစ္သည္မို႕ လူငယ္ဘာ၀ သူ ဆိုးသြမ္းခဲ့ဖူးသည္မ်ားကိုလည္း သိထားေသာ သည္ေကာင္မေလးက တခါတခါလည္း သူ႕ကို - လူဆိုးၾကီး - ဟုလည္း ေနာက္ေျပာင္ ေခၚတတ္ေသးသည္။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြ အားလံုးက သူ႕ကို ဆရာ-ဟု ေခၚေနၾကသည့္ သူ႕ စာသင္တန္းမွာ လာတက္ရင္း သူ႕ကို လူေရွ႕ သူေရွ႕မွာ သည္ေကာင္မေလးက - ကိုၾကီး - ေခၚသည့္အတြက္ - ဆရာ - ေခၚရန္ လူကြယ္ရာအခ်ိန္မွာ  သူ ေငါက္ငမ္းခဲ့ဖူးသည္။ ထိုအခါ ဂ်စ္တီး ဂ်စ္ကန္မ်က္ႏွာျဖင့္ - လူဆိုးၾကီး အကို ဆရာ - ဟု အက်ယ္ၾကီး ေအာ္ကာ သူ႕ေရွ႕မွ လြယ္အိတ္ကေလး ဆြဲကာ ထြက္ေျပးသြားခဲ့ဖူးေသာ သည္ေကာင္မေလး အေပၚ သူ႕ရင္ထဲမွာ သံေယာဇဥ္ေတြ ထူထပ္ေနခဲ့ဖူးသည္ကို သူ အမွတ္ရသည္။

ခုေတာ့ - လူဆိုးၾကီး အကို ဆရာ - မွာ ဒဏ္ရာမ်ားႏွဲ႕ အလူးလူး အလိမ့္လိမ့္ဆိုသည္ကို သည္ေကာင္မေလး သိပါလိမ့္မည္လား...
------------------------------------------------


၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၈) ရက္ နံနက္ (၁၀) နာရီ
(၁၆) ရပ္ကြက္၊ သဃၤန္းကၽြန္းျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္၊ ရန္ကုန္တိုင္း၊ ျမန္မာျပည္

၀ိုင္း က်ဴရွင္ဆရာအျဖစ္ ၈ တန္း - ၉ တန္း - ၁၀ တန္း ေက်ာင္းသားမ်ားကို အဂၤလိပ္စာသင္ၾကားေနခဲ့ေသာ သူ႕ေန႕ရက္မ်ား ကုန္ဆံုးေလျပီ။ သူ႕ ၁၀ တန္း စားပြဲ၀ိုင္း အတန္းမွ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား အားလံုးကို အိမ္ျပန္ခိုင္းလိုက္သည္။ သူ႕စားပြဲ၀ိုင္းက်ဴရွင္မ်ား အားလံုးကို အျပီးတိုင္ သိမ္းလိုက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း သူ ေျပာလိုက္သည္။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားအားလံုး အိမ္ျပန္ၾကျပီ။ သည္ေကာင္မေလးတေယာက္သာ စားပြဲ၀ိုင္းမွာ ေပကပ္က်န္ေနရစ္သည္။

ကိုၾကီး ဘာလို႕ အဲလို လုပ္တာလဲ....

စားပြဲမွ ထိုင္ရာမထ ေမာ့ၾကည့္ရင္း သူ႕ကို ေပကပ္ကပ္ ေမးေနေသာ မ်က္ႏွာေလးတခုကို  အေျဖမဲ့စြာ သူ ေငးၾကည့္ေနမိေလသည္။

----------------------------------------------

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၂၇) ရက္
ေသ့ေဘာဘိုးရြာ၊ ကရင္ျပည္နယ္၊ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္

အိပ္မက္မက္ေနသလိုလို သူ႕ကိုယ္ကို သူ ျပန္လည္ေတြ႕ရွိမိသည့္အခါ ေတာနက္ တခုအတြင္းမွာ ျဖစ္ေလသည္။ ကရင္ျပည္နယ္ထဲရွိ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္အနီးက ေမွာင္ခိုေစ်းကေလးတခု၏ လမ္းအလယ္မွာ သူ ေလွ်ာက္ေနမိပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း သူ တေယာက္တည္း မဟုတ္။ ေထာင္ခ်ီေနေသာ လူငယ္မ်ား အၾကားမွာ...

---------------------------------------------------

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ (၂၆)ရက္
ေသ့ေဘာဘိုးရြာ၊ ေသ့ေဘာဘိုးစခန္း ေထာက္ပံ့ေရးရံုး၊ ကရင္ျပည္နယ္၊ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္

မိုးမ်ား တဖြဲဖြဲက်ေနသည့္ မနက္ခင္းကို သူက ပ်င္းရိျငည္းေငြ႕စြာ ၾကည့္ေနစဥ္ေလးမွာပင္ အေကာက္ဂိတ္ဖက္မွ တက္လာသည့္ မိန္းကေလး (၃) ေယာက္ကို သူ လွမ္းၾကည့္ေနမိသည္။ တျဖည္းျဖညး္ နီးနီးလာေသာ အရိပ္ (၃) ခုက သူ႕ ရံုးအေရွ႕သို႕ ေရာက္ရွိ ရပ္တန္႕သြားသည့္အခါ မိုးေရမ်ားႏွင့္ ရႊဲစို စုတ္ျပတ္ေနသည့္ မ်က္ႏွာ ၃ ခုကို သူ ေသခ်ာ ၾကည့္လိုက္မိသည္။ သည္အခါ မ်က္ႏွာေလး တခုက သူ႕ကို ထခုန္မိမတတ္ အလန္႕တၾကား ျဖစ္သြားေစသည္ေလ။
- ဟာ... ညီမေလး.... -
- ကိုၾကီး... -
မယံုၾကည္ခ်င္စရာ ေတြ႕ဆံုမႈကို သူ အံ့ၾသေနေလသည္။
- နင္ဘယ္လို လုပ္ေရာက္လာတာလဲ... ညီမေလး - သူ ေမးမိသည့္အခါ...
- ကိုၾကီး ရွိတယ္ ၾကားလို႕ လိုက္လာတာေလ... - ဆိုေသာ အေျဖအေပၚ...
- နင္ ရူးေနလား... - ဟု စိတ္တိုစြာ ေအာ္ေငါက္မိသည့္အခါ...
- သမီး ရူးတာ မဟုတ္ဘူး... ယံုၾကည္ေနတာ... - ဟု ေထာ္လန္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးမ်ားကိုလည္း သူ ေကာင္းေကာင္း အမွတ္ရေနခဲ့ပါေသးသည္။

-----------------------------------------------

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ႏုို၀င္ဘာလ
ေသ့ေဘာဘိုးစခန္း၊ ဒူးပလယာခရိုင္၊ ကရင္ျပည္နယ္

ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး ေခၚ ABSDF ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ျပီ။ သူသည္လည္း တပ္ဦးမွ အဖြဲ႕၀င္တဦးျဖစ္ခဲ့ျပီ။ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးကို ေရြးခ်ယ္မိၾကသည့္အေလ်ာက္ စစ္သင္တန္းေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကိုလည္း တက္ေရာက္ခဲ့ၾကရေလသည္ မဟုတ္လား။

-----------------------------------------------------

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ
အထူးစစ္ဆင္ေရး သင္တန္းစခန္း၊ မဲကလေခ်ာင္းကမ္းနံေဘး၊ ၊ ကရင္ျပည္နယ္

- ေအေက... -
- ဟုတ္ ... ဗိုလ္မွဴး... -
- မိန္းကဲမ့္ကို ငွက္ဖ်ား လူနာတေယာက္ သြားပို႕ရမယ္... ရဲေဘာ္ တေယာက္ေယာက္နဲ႕ ခင္ဗ်ား ထမ္းပို႕လိုက္ပါ... -
- ဟုတ္ -
ေနာက္ မိနစ္ ၃၀ အၾကာ... လူနာကို စစ္ပုခက္ျဖင့္ ထမ္းသယ္လာသည့္လမ္းမွာ သည္ေကာင္မေလးနဲ႕ သူ႕အေဖာ္ တေယာက္ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွ လာေနသည္ကို လွမ္းေတြ႕လိုက္ရသည္....
- ဟဲ့... ဘယ္သြားမလို႕လဲ... -
- အာ... ကိုၾကီး... ဖ်ားေနတယ္ ဆိုလို႕... သမီး... လာေတြ႕တာ... ခုေတာ့... ကိုၾကီးက သူမ်ားကို ထမ္းလို႕... -
- ငါ ဖ်ားေနတယ္... ညည္းကို ဘယ္သူက ေျပာလို႕လဲ... -
- ကိုေနဦးၾကီးေလ... -


ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူေက်နပ္ ၾကည္ႏူးေနမိသည္...

-----------------------------------------------------------------------------

၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၁) ရက္

ေသ့ေဘာဘိုးစခန္း၊ ကရင္ျပည္နယ္
ဖလူး-ခံစစ္စခန္းသို႕ မ၀င္မီ

- ညီမေလး... ကိုၾကီး လာႏႈတ္ဆက္တာ... -
- သမီး... သိတယ္ေလ... -
- မေသရင္ ျပန္ေတြ႕မယ္... -
- အဲလို မေျပာနဲ႕ေလ... ကိုၾကီး...
ေနဦး... အမွတ္တရ... ကိုၾကီး မသြားခင္... စစ္ အက်ၤီခ်င္း လဲခ်င္တယ္... -
- လဲေပါ့... -
ထိုေန႕က အျပန္ အလွန္ လဲလွယ္ခဲ့ေသာ စစ္အက်ီ၏ ဘယ္ဖက္ရင္ဘတ္ေနရာမွာ ေဘာပင္အျပာေရာင္ႏွင့္ ေကာင္မေလး ေရးထားခဲ့ေသာ စာတမ္းေလးကို ယခု သူ လြမ္းပါသည္...

Love me ever... Forget me never...

--------------------------------------------------------

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၂၆) ရက္
ဘိုကာရာတြန္ျမိဳ႕၊ ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု


အလုပ္က သူ ျပန္ေရာက္လာသည္။ သူ အလုပ္လုပ္ရာ စတိုးမွ ဆြဲခ်လာသည့္ ကိုရိုနာ ဘီယာ (၆)လံုးကဒ္ကို ေရခဲ ေသတၱာထဲ ထည့္လိုက္သည္။ ေရမိုးခ်ိဳးျပီးေနာက္ ကိုရိုနာ တလံုးကို ဖြင့္လိုက္ျပီး သူ႕ကြန္ျပဴတာ စားပြဲမွာ ထိုင္လိုက္သည္။ ဘာလိုလိုႏွင့္ သူ ဘေလာ္ဂါတေယာက္ ျဖစ္လာသည္မွာ (၆) လ ေက်ာ္ေနျပီ မဟုတ္လား....

အလုပ္ထဲမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ေပၚလာသည့္ အေတြးစေတြကို ဆြဲယူရင္း ကဗ်ာတပုဒ္ ရထားသည္ကို သည္ေန႕ညေတာ့ သူ႕ ဘေလာ့အေပၚ တင္ရဦးမည္။

ဘေလၚဂါေဒါ့ကြန္းကို ဖြင့္လိုက္ရင္း သူ႕ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ဘယ္သူေတြ ဘာေတြ အသစ္ တင္ထားၾကသည္လဲ...

သူ ဖတ္ေနက် ဘေလာ့ေတြကိုေတာ့ သူ႕ဘေလာ့ေလး၏ ဆိုဒ္ဘားမွာ သူ လင့္လုပ္ထားခဲ့သည္။ ဆိုဒ္ဘားကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ၾကည့္လိုက္မိသည္။

ဟား... ေႏြႏွင္း-ဘေလာ့မွာ... အသစ္တင္ထားပါ့လား... ရခဲ့ဖူးေသာ ပိေတာက္တခက္ - ဆိုပဲ...

ေႏြႏွင္း-ဘေလာ့ေလးက အေရာင္စံုလွသည္။ သုတ-ရသ စာစံုသည္။ ေဆာင္းပါးေတြ၊ ကဗ်ာေတြ၊ ၀တၳဳတိုေလးေတြနဲ႕ ေ၀ေ၀ဆာဆာ။ စာအေရးကလည္း ေကာင္းလွသည္။ သူႏွစ္ျခိဳက္သည့္ ဘေလာ့ တခုေပမို႕ သူ႕ဘေလာ့မွာ လင့္ခ်ိတ္ထားမိျခင္း ျဖစ္သည္။

ေႏြႏွင္း-လင့္ကို သူ႕ ေမာက္စ္ျဖင့္ ကလစ္လိုက္သည္....

ပိေတာက္ပန္းခက္ကေလးတခုကို ဓါတ္ပံုတပံုျဖင့္ တင္ထားသည္ကိုေတြ႕ရသည္။

---------------------------------------------------
ပိေတာက္ပန္းေတြ ေပးခဲ့ဖူးတာ သတိရတယ္...

အဲသည္ေန႕က ေျခာက္ေျခာက္ေသြ႕ေသြ႕နဲ႕ ရာသီဥတုက လြမ္းစရာေတာ့ အေကာင္းသား... ဘာကို လြမ္းလို႕ လြမ္းေနမွန္းမသိ... လြမ္းလို႕ ေကာင္းေနတုန္း... ပိေတာက္ တဆုပ္... လက္ေဆာင္ရခဲ့ဖူးတာ... ဘ၀မွာ ... မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ေနတယ္... အဲဒီ ပိေတာက္ပန္းေတြ... ဘယ္က ရခဲ့သလဲလို႕လည္း သူ႕ကို မေမးျဖစ္ခဲ့ဘူး... ကိုယ္တိုင္ တက္ခူးလာခဲ့တာလား... (သူ႕ကို ၾကည့္ရတာ သစ္ပင္ေကာ တက္တတ္ပါ့မလားလို႕... )... သူမ်ားကို တက္ခူးခိုင္းခဲ့တာလား... ပိုက္ဆံေပးျပီး... ၀ယ္ခဲ့တာလား... (သည္လို ... ေတာထဲ ေတာင္ထဲမွာေတာ့... ပိေတာက္ပန္း ေရာင္းမယ့္သူ... ဘယ္လိုမွ မရွိဘူး... ေသခ်ာတယ္...) ဘယ္လိုပဲ ရလာရလာပါ... ရွားရွားပါးပါး ေဒသမွာ... ကိုယ့္အတြက္ အမွတ္တရ... ယူလာေပးတဲ့အတြက္... ထာ၀ရ အမွတ္တရ ျဖစ္ေနေလေတာ့တယ္...

အပြင့္၀ါ၀ါ ေသးေသးေလးေတြနဲ႕ စိမ္းစိုျပီး ဖားဖားေ၀ေနတဲ့ ပိေတာက္ရြက္ေတြ... အဲသည္ ပိေတာက္ အဆုပ္ကေလးေတြကေလ... ေသေသခ်ာခ်ာ ျပင္ဆင္ထားတာကို မဟုတ္ပဲနဲ႕... သဘာ၀က်က်... အရမ္းကိုလွေနလိုက္တာ... ျပန္ေတြးမိတိုင္း... ရင္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးတယ္...

အဲသည္ ပိေတာက္ပန္း တခက္ေလာက္... ရင္ထဲမွာ ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ရမယ့္ ပန္းမ်ိဳး... ဘ၀မွာ ေနာက္ထပ္ မေတြ႕ခဲ့ေတာ့ပါဘူး...

အဲသည္တုန္းက ... ဘာရာသီလဲ... ဧျပီထဲမွာပဲလား... အခ်ိန္ေတြ... လေတြ... ႏွစ္ေတြ... သိပ္ မစဥ္းစား... အမွတ္မထားမိခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို... သူ႕ဘာသာသူ... ကုန္ဆံုးေနေစခဲ့ခ်ိန္တုန္းကဆိုေတာ့...

အဲသည္ ပိေတာက္ခက္ကေလးကို... သူ... ကိုယ့္ကို... ဘယ္လို ေပးခဲ့တယ္.. ဘယ္တုန္းက ေပးခဲ့တယ္... ဆိုတာ... ေသခ်ာကို မမွတ္မိေတာ့ဘူး...

ဒါေပမယ့္... အဲသည့္ ပိေတာက္ခက္ကေလးကိုျမင္ျပီး အရမ္းကို စိတ္လႈပ္ရွားေနခဲ့မိတာကိုေတာ့ သိတယ္... ေက်နပ္ႏွစ္သက္စြာ... ျပံဳးေပ်ာ္ေနခဲ့မိတာကိုလညး္... သတိရတယ္...

သူ႕ကိုေရာ ပိေတာက္တခက္အတြက္... ေက်းဇူးတင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာခဲ့ဖူးသလား... ကိုယ္ မမွတ္မိ...

သူ႕ ပန္း ပိေတာက္ေလးေတြကိုယူရင္း... ဟန္ေဆာင္ ပန္ေဆာင္ ကိုယ္ ရွက္ျပခဲ့ဖူးသလားေတာင္ ကိုယ္ မမွတ္မိ...

သတိရတယ္ ကိုၾကီးရယ္...
ပိေတာက္ တခက္အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး တင္ပါတယ္...

---------------------------------------------

သူ႕ရင္ေတြ တဒုန္းဒုန္း ခုန္သြားေတာ့သည္.....

ေႏြႏွင္း...
ေႏြႏွင္းသည္ ညီမေလးလား....
ဟိုးလြန္ခဲ့သည့္ (၁၉) ႏွစ္က သၾကၤန္တြင္း မဟုတ္ေသာ္လည္း အဲသည္ ေတာနက္နက္ၾကီးထဲမွာ လာပြင့္ေနသည့္ ပိေတာက္ပန္းမ်ားကို ညီမေလးအတြက္ တက္ခူးျပီး လက္ေဆာင္ ေပးခဲ့ဖူးသည္ကို သူ သတိရမိသည္။

ခုေတာ့ ကြဲကြာခဲ့ၾကသည္မွာ အႏွစ္ (၂၀) ပင္ ျပည့္ေတာ့မည္မဟုတ္လား...

ေႏြႏွင္း-ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာမွာ သူအသည္းအသန္ လိုက္ရွာေနမိသည္က အီးေမးလ္လိပ္စာ....

-------------------------------------------------------------

သည့္ေနာက္မွာေတာ့ ဖန္မွ်င္အလင္းတန္းထဲမွာ သူတို႕ ႏွစ္ဦး ျပန္ဆံုၾကသည္...
၀မ္းနည္း ၀မ္းသာ...
ဂ်ီေတာ့ခ္ေပၚမွာ... စြန္းထင္းသြားခဲ့ေသာ မ်က္ရည္စ တခ်ိဳ႕ကို... သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ သုတ္ေပးခဲ့ၾကဖူးသည္...။

သည္လိုႏွင့္ ဟိုး လြန္ခဲ့ေသာ (၁၉) ႏွစ္က မေျပာခဲ့ဖူးဘူးေသာ စကားမ်ားကို ဖန္မွ်င္ အလင္းတန္းေတြၾကားမွာ သူတို႕ ႏွစ္ဦး ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။
သက္တံတစင္းကို ႏွစ္ေယာက္သား ဖန္ဆင္းျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။
ထို အခ်ိန္ကာလမ်ားကို မည္သို႕ သိမ္းဆည္းထားရမည္လဲ...
သူမသိပါ...

သို႕ေသာ္လည္း စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါႏိုင္ေသာ ဘ၀မွာ... လူသားဆန္ခဲ့မိေသာ သူတို႕ ႏွစ္ဦးသည္ ဆက္လက္ျပီး လူသားဆန္ၾကရဦးမည္ မဟုတ္လား...

သူတို႕ ႏွစ္ဦးသည္ (ဂ်ဴး၏စာကို ေခတၱ ငွားသံုးရလွ်င္... ) ၾကိဳးႏွင့္သီကံုးထားရန္ မလိုေသာ ပန္းကေလး ႏွစ္ပြင့္ မဟုတ္လား....

----------------------------------------------------

၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ (၃) ရက္ မနက္ ၁ နာရီ
ပို႕လန္းျမိဳ႕၊ ေအာ္ရီဂြန္ျပည္နယ္၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု

သူ႕ ကြန္ျပဴတာ ေမာ္နီတာေပၚမွ အစိမ္းေရာင္ အစက္ကေလးကို အေတာ္ၾကာၾကာ သူ ေငးစိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။
မေတြ႕ေစခ်င္လို႕ ပုန္းေနသည္ကို.... ညီမေလး သိေနေလမည္လား... လွမ္းေခၚလိုက္ရင္ ေကာင္းမလား.... စကားေတြ ေျပာမိၾကရင္လည္း ႏွစ္ဦးလံုး ထပ္မံနာက်င္ရဦးမည္... စသည္ စသည္ အေတြးမ်ားက သူ႕ အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ေ၀့၀ဲလြင့္ပ်ံေနၾကသည္ေလ...

သည့္ေနာက္မေတာ့ ဂ်ီေတာ့ခ္ ေပၚမွ သူ sign-out လုပ္လိုက္သည္။ သည္ဂ်ီေတာ့ခ္အေပၚ မည္သည့္အခါမွ် သူတက္ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။

ေမာက္စ္ကို ကိုင္ထားေသာ သူ႕ညာဖက္လက္ခံုအေပၚ မ်က္ရည္ တစက္က်လာမွ သူသည္... ညီမေလးကို အဘယ္မွ်ထိ ခ်စ္ခဲ့မိသည္ကို သိပါေတာ့သည္။

ATN

Dec 3, 2010

ေခတ္ေပၚ အခ်စ္အေၾကာင္း အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ အသစ္





















(သည္စာမ်က္ႏွာ ကေန ျပန္လည္ ကူးယူ ေဖာ္ျပပါတယ္)

အခ်စ္ဆိုတာ ပိုက္ဆံ၊ အခ်စ္ဆိုတာ ေျမအိုးျမီးရွည္၊ အြန္လိုင္း စာမ်က္ႏွာေပၚ အျမန္ ရိုက္ထည့္လိုက္တဲ့ စာသား၊ ဟန္းဖုန္း ကိုင္ခ်င္တဲ့ ေရာဂါ၊ သြယ္၀ိုက္ ေဖာ္ျပေသာ ပူဆာမႈ၊ တေန႕ ဖာလူဒါ တခြက္ ေသာက္ခ်င္တဲ့ အာသီသ၊ အေတြးအေခၚထဲမွာ အမိႈက္ ျမဴမႈန္ တစမက်န္ ေဆးေၾကာ သန္႕စင္ျပီး ဦးေႏွာက္၊ အခ်စ္ဆိုတာ လိမ္လည္ လွည့္ဖ်ားမႈ၊ အခ်စ္ဆိုတာ လိပ္စာကတ္ျပား ေနာက္ေက်ာက အမည္ မသိ ဖုန္းနံပါတ္ေတြ၊ ရုပ္၀တၳဳနဲ႕ အခြင့္အလမ္းေနာက္ ေျပးလႊားလိုက္ရင္း လမ္းမွာ ျပဳတ္က် က်န္ခဲ့တဲ့ ကိုယ္က်င့္ သီလ၊ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ရိုက္ေပးထားတဲ့ ဓါတ္ပံု လွလွေလး ေအာက္မွာ သူစိမ္း တေယာက္နဲ႕။

အခ်စ္ဆိုတာ အျပန္အလွန္ ျမွဴဆြယ္ သာယာတဲ့ လူမႈ အေလ့အက်င့္၊ အခ်စ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခုခံ ကာကြယ္တဲ့ ယႏၱရား၊ အခ်စ္ဆိုတာ အျခား တေယာက္ရဲ႕ ပိုက္ဆံ အိတ္ထဲ တစြန္းတစ လွမ္းျမင္ ေနရတဲ့ ဘ၀ အာမခံ၊ ေဆးဆိုင္ တိုင္းမွာ အလြယ္ တကူ ၀ယ္ယူ ရႏိုင္တဲ့ ပဋိသေႏၶ တားျမစ္ေဆး၊ Facebook Profile မွာ အိမ္ေထာင္ေရး အေျခအေနမွန္ကို တမင္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ ဖံုးကြယ္ထားျခင္း၊ ေၾကာင္းက်ိဳး မခိုင္လံုေသာ ဆင္ေျခမ်ား၊ အမ်ား မိုးခါးေရ ေသာက္လို႕မွ လိုက္ မေသာက္ရင္ အရူးပဲ ဆိုတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ။

ေခတ္ေပၚ စကားလံုးေတြ အဓိပၸါယ္ ေထြျပား ေျပာင္းလဲေနသလို၊ အခ်စ္ဟာလည္း အဓိပၸါယ္ အသစ္ေတြ ေျပာင္းလဲေနျပီ သိရဲ႕လား။

အခ်စ္ဆိုတာ အတိတ္ေမ့ ေရာဂါ၊ အခ်စ္ဆိုတာ ဘာသာ စကားကို အလွပဆံုး ေဆာ့ ကစားျခင္း၊ အခ်စ္ဆိုတာ တေန႕ သံုးၾကိမ္ စိတ္ အေျပာင္းအလဲျဖစ္မႈ၊ အိပ္ရာေပၚ ဥေပကၡာစိတ္နဲ႕ ေက်ာခိုင္း အိပ္စက္ျခင္း၊ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီ လွလွ၊ ရင္သား အရြယ္အစားကို အျမင္အာရံု ေမွာက္မွားမႈ ျဖစ္ေစတဲ့ ဘရာစီယာ၊ လွ်ိဳ႕၀ွက္ထားတဲ့ လူမႈေရး ကြန္ရက္မ်ား။

အခ်စ္ဆိုတာ ေသြးသား ေျပာင္းလဲမႈ၊ အခ်စ္ဆိုတာ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႕ ျပႆနာ လုပ္ျခင္း၊ ကၽြန္မ အယူအဆ ကေတာ့ တညတာနဲ႕ တလစာ လဲသင့္ရင္ လဲရမွာပဲ၊ ဘယ္လိုပဲ ခြဲျခမ္း စိပ္ျဖာၾကည့္ၾကည့္ ေနာက္ဆံုး ထြက္လာတဲ့ အေျဖ ပိုက္ဆံ၊ မူလ လက္ေဟာင္းထက္ အမ်ိဳးအစား ပိုေကာင္းတဲ့ ပစၥည္း အသစ္ေတြ ေစ်းကြက္မွာ အဆင္သင့္၊ အသိုက္ ပ်က္တယ္ ဆိုတာ ဒီေခတ္ထဲမွာ ဘာမွ မထူးဆန္း။

အခ်စ္ဆိုတာ ပိုက္ဆံ ရွိရင္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အပ်ိဳစင္လို ျဖစ္ေအာင္ အခ်ိန္မေရြး Recycle ျပန္လုပ္ပစ္လို႕ ရတယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆ။

ေအာင္ရင္ျငိမ္း

Dec 2, 2010

ေ၀းလြင့္ျခင္း၏ေနာက္ဆံုးေျခရာ

အခုေတာ့ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ေတာ့မွန္း
တကယ့္ကို ေသခ်ာလြန္းခဲ့ျပီ...
ကိုယ့္မခ်စ္ထုိက္သူနဲ႕ ေ၀းသြားရင္ အေတာ္ဆံုးမို႕
တသက္တာ ေ၀းလြင့္ျပီ ယံုလိုက္ေတာ့...

ျမတ္ႏိုးတြယ္တာသမွ်ရယ္ 
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာနဲ႕ ေစာင့္စားခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မ်ားစြာ...
ကိုယ္နဲ႕ မထိုက္မတန္ျဖစ္မယ္မွန္းကိုေတာ့ 
ၾကိဳတင္ကာ မစဥ္းစားခဲ့မိဘူး...

အခုေတာ့ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ေတာ့မွန္း
တကယ့္ကို ေသခ်ာလြန္းခဲ့ျပီ...
ကိုယ့္မခ်စ္ထုိက္သူနဲ႕ ေ၀းသြားရင္ အေတာ္ဆံုးမို႕
တသက္တာ ေ၀းလြင့္ျပီ ယံုလိုက္ေတာ့...

သူ႕ရဲ႕ၾကည္ျဖဴမႈအေပၚ ေက်နပ္ရေလာက္ေအာင္လည္း 
မျပဳစုမတုံ႕ျပန္ႏိုင္ခဲ့ပါ...
အရာရာတိုင္းမွာ ခ်ိဳ႕တဲ့လြန္းခဲ့ေတာ့ 
ရင္နာစရာေတြ ျဖစ္ျဖစ္လာတယ္...

အခုေတာ့ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ေတာ့မွန္း
တကယ့္ကို ေသခ်ာလြန္းခဲ့ျပီ...
ကိုယ့္မခ်စ္ထုိက္သူနဲ႕ ေ၀းသြားရင္ အေတာ္ဆံုးမို႕
တသက္တာ ေ၀းလြင့္ျပီ ယံုလိုက္ေတာ့...

မဆံုးေသာ ခင္မင္မႈနဲ႕ ၾကည္ႏူးခဲ့မိစဥ္မွာ
ရက္စက္လိမ့္မယ္ မထင္ဘူးကြယ္...
အေျခအေန အျဖစ္မွန္ အသိေနာက္က်ခဲ့မွန္း
ၾကိဳတင္ကာ မသံုးသပ္ခဲ့မိဘူး...

အခုေတာ့ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ေတာ့မွန္း
တကယ့္ကို ေသခ်ာလြန္းခဲ့ျပီ...
ကိုယ့္မခ်စ္ထုိက္သူနဲ႕ ေ၀းသြားရင္ အေတာ္ဆံုးမို႕
တသက္တာ ေ၀းလြင့္ျပီ ယံုလိုက္ေတာ့...

အခုေတာ့ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္ေတာ့မွန္း
တကယ့္ကို ေသခ်ာလြန္းခဲ့ျပီ...
ကိုယ့္မခ်စ္ထုိက္သူနဲ႕ ေ၀းသြားရင္ အေတာ္ဆံုးမို႕
တသက္တာ ေ၀းလြင့္ျပီ ယံုလိုက္ေတာ့...


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Nov 16, 2010

အမည္ေပးဖို႕ရာ မေန႕ညက ငါေမ့သြားတဲ့ ကဗ်ာ













တျဖည္းျဖည္းခ်င္း အလ်င္အျမန္ နံရံေပၚခ်ိတ္ထားတဲ့ ငါ့ရဲ႕ျပကၡဒိန္ေလး အရိုးေဆြး ပိန္ပိန္က်လာရျခင္း အေၾကာင္းကို ေသာကမ်ားနဲ႕ ေဖာင္းကားေနတဲ့ စြယ္ေတာ္ ရြက္ကေလးခမ်ာ မသိရွာေလေတာ့ မရယ္ေမာႏိုင္ရွာေပါ့ ႏွစ္လႊာေပါင္းဖို႕ရာ ႏွစ္ႏွလီ ဘယ္ေလာက္လဲ သင္အံက်က္မွတ္ေနရပါေသာ အခ်ိန္ကာလမ်ား ေမာင့္အား ႏွိပ္စက္ၾကပါေပ ကမ္းေျခမဲ့သြားေသာ ပင္လယ္မ်ား သင့္အား က်ိန္ဆဲသြားေသာအခါ မာယာ ဘာညာ ပလိစိေခ်ာက္ခ်က္ နံနက္ခင္း အလင္းတံခါးမ်ားအၾကား ျမစ္မ်ား ကန္႕လန္႕ျဖတ္စီးဆင္းရင္း ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအျဖစ္ ပစ္ဇာတခ်ပ္ကို လက္ထပ္ စာခ်ဳပ္ အျဖစ္ စြဲမွတ္ ယံုၾကည္ခဲ့သူမ်ား ကံၾကမၼာအား သြားျဖီးျပလိုက္ရံုမွ်ျဖင့္  ႏွင္းဆီပန္းမ်ား ပြင့္ခဲ့ပါလိမ့္မည္ဟု သင္တို႕အစား ကၽြႏု္ပ္ မယံုၾကည္ပါ ဆိုေသာအခါ ကမၻာေျမ ဖ်ားနာ ေနထိုင္ ေကာင္းရံု ေခ်ာင္းဆိုးရံု ႏွာေစးရံု ရွိရွိသမွ် အကုန္ ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ အလံစိမ္းမ်ား လႊင့္ထူ သူလိုကိုယ္လိုေန႕ေတြအေပၚမွာ ငါ့နံမည္ မပါေစနဲ႕လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေျပာမိေသာ ၀က္တေကာင္ကို လိပ္ျပာမ်ားက မည္သို႕ေသာ မွတ္ခ်က္မ်ားမွ ေပးမသြားပါဟု နားစြန္နားဖ်ား ၾကားလိုက္မိေသာ စက္ရုပ္ခမ်ာ ဂူးဂဲဆာ့ခ်္အင္ဂ်င္အားျဖင့္ ငါးပါးေျမာက္ ဓါတ္ၾကီးကို စိတ္ညြတ္ေလသည္ ဆိုေသာအခါ ကၽြန္ုပ္မွာ ေျပာစရာစကား ကုန္ပါျပီ...

Nov 13, 2010

သည္လိုပါပဲ ညီမေလးရယ္...













တိုက္ပြဲေတြျဖစ္ေနတယ္...အကို...
အဲသလို... စိုးရိမ္တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားစြာ...
ညီမေလးက ေျပာရွာတယ္...

ငါကေတာ့...
ေက်ာက္ရုပ္လိုမ်ိဳး...
မတုုန္မလႈပ္...

ငါသိတယ္...
ညီမေလးက...
ေက်ာက္ရုပ္ေတြကိုမွ... မေတြ႕ဖူးေသးတာ...

ဒါနဲ႕...
ေအးေဆးပါပဲ...
ညီမေလးကို...
ငါ... ျပန္ေျပာလိုက္တယ္...

ညီမေလးရဲ႕...
မေၾကာက္နဲ႕... 
နင့္ရဲ႕ေက်ာက္ရုပ္ကို...
နင့္ရဲ႕ရုပ္ၾကြင္းေတြၾကားထဲမွာပဲ...
ျပန္ရွာလိုက္ပါ... လို႕...

ATN

Nov 5, 2010

ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ား

ခ်စ္ေသာ ညီမငယ္ ေက တဂ္လိုက္သည့္ ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ား ပို႕စ္ကို ေရးဖို႕ရာ က်ေနာ့္မွာ အခက္အခဲ ရွိပါသည္။ က်ေနာ္တို႕ ဘူမိေဗဒ ကြင္းဆင္းခ်ိန္က ယခုလို ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ကင္မရာမ်ား မေပၚေသးပါ။
ထို႕အျပင္ တ၀လည္း... အင္နာေလာ့ဂ္ ကင္မရာမ်ားကိုလည္း... မ၀ယ္ယူ မသယ္ေဆာင္ႏိုင္ေသးပါ... ။ က်ေနာ္ႏွင့္ က်ေနာ္အပါအ၀င္ျဖစ္ေသာ ဂရုဖ္ေလးကလည္း ဆင္းရဲသား-သားသမီးမ်ားသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကြင္းဆင္းခ်ိန္မွာ ဒါ့ပံုမ်ား ေ၀ေ၀ဆာဆာ မရိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ သည့္အတြက္ ကြင္းဆင္း ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ားကို သူ႕လို ကံမေကာင္းခဲ့ေသာ က်ေနာ့္ အဖို႕ရာ... ဘေလာ့အေပၚမွာ မည္သို႕ တင္ႏိုင္ခဲ့ပါလိမ့္မည္နည္း...။

သို႕အတြက္... ဘူမိေဗဒကြင္းဆင္း ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ားအစား... က်ေနာ္ တတ္ႏိုင္သည့္ ပံုရိပ္ေဟာင္းမ်ားျဖင့္သာ... သည္တဂ္ပို႕စ္ေလးကို ေရးလိုက္မိပါသည္...
ညီမငယ္ ေက... ခြင့္လႊတ္နားလည္ပါ...

------------------------------------------------------------------------
တေန႕ တေန႕ အလုပ္ကျပန္လာတိုင္း ေရမိုးခ်ိဳး အ၀တ္စားမလဲခင္ လုပ္ျဖစ္သည့္ အရာ ႏွစ္ခု ရွိသည္။

ဂ်ီေမးလ္ဖြင့္စစ္ျခင္းနွင့္ မ်က္ႏွာစာအုပ္ ဖြင့္ဖတ္ျခင္း... ။

ဂ်ီေမးလ္ကေတာ့ သိၾကသည့္အတိုင္း လူတကာသံုးေနသည္မို႕... ။

ျပီးေတာ့လည္း ကိုယ့္ဘေလာ့ေလးကို ဂ်ီေမးလ္ဖြင့္ျပီးမွ သြားတတ္သည္ကလည္း အက်င့္ ျဖစ္ေနျပီမို႕...။

ဒါေတာင္ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို ေန႕တိုင္း ၀င္ၾကည့္တတ္သည့္ အက်င့္ကလည္း ပ်က္ျပယ္ေနသည္မွာၾကာျပီ...။
ဘာလို႕ဆို ကိုယ္က ပို႕စ္ေတြ သိပ္မတင္ျဖစ္သည္မွာလည္း ၾကာေနျပီမို႕လား... ။
ပို႕စ္တခု တင္ျဖစ္မွသာ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ ဘယ္သူေတြ ဘာေတြ ကြန္မန္႕၀င္ေပးသြားလဲ... သြားၾကည့္ျဖစ္သည္...။ သည္လိုနဲ႕ ကိုယ့္ဘေလာ့ကိုလည္း ကိုယ့္ဘာသာပင္ ေန႕တိုင္း ဖြင့္မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့... ။
(ေန႕တိုင္းဖြင့္ၾကည့္ျဖစ္ေသာ ဘေလာ့ဂ္ တခုေတာ့ ရွိပါသည္... မည္သည့္ ဘေလာ့ဂ္လဲေတာ့ မေမးၾကေစလိုပါ... ဇြတ္ေမးလွ်င္လည္း အီးေမးလ္မွတဆင့္သာ ေျဖၾကားပါမည္... အီကားဇကားခ်ပ္... း)

အလုပ္က ျပန္လာတိုင္း ေန႕စဥ္ မပ်က္မကြက္ ဖြင့္ ဖတ္ျဖစ္ေနသည္ကေတာ့ မ်က္ႏွာစာအုပ္... ။

ဒါကလည္း အေၾကာင္း ရွိသည္...။

သည္ မ်က္ႏွာစာအုပ္ေၾကာင့္ပဲ... ဟိုးလြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္က သူငယ္ခ်င္းမ်ား... ေသေဖာ္ေသဖက္... တိုက္ေဖာ္တိုက္ဖက္... ရဲေဖာ္ရဲဖက္... ေသာက္ေဖာ္ေသာက္ဖက္... (ကဗ်ာ) ရူးေဖာ္ရူးဖက္မ်ား... ကို... ျပန္ေတြ႕ေနရသည္ေၾကာင့္ မဟုတ္လား...။

ဘယ္သူက... ဘယ္ကို ေရာက္ေနသည္...
ဘယ္သူကေတာ့... ဘယ္အမည္နဲ႕...ဘာေတြလုပ္...
ဘယ္သူကေတာ့... ဘာၾကီးျဖစ္ေနျပီ...
ဘယ္သူနဲ႕ ဘယ္သူကေတာ့... ဘာဘြဲ႕ေတြရ...လို႕...
ဘယ္သူ႕ကို အက္ဒ္လိုက္ပါဦး အကိုေရ႕...
အဲဒါ... ဘယ္သူေပါ့...

သည္လိုနဲ႕ပဲ...
မ်က္ႏွာစာအုပ္အေပၚ... မ်က္ႏွာအပ္မိေနသည္က ေန႕တိုင္း...
တရက္မွ မပ်က္ကြက္...။

သည္လိုနဲ႕ပဲ...
ျပန္မဆံုႏိုင္ျဖစ္ေသာ လမ္းေပၚမွ
ေက်ာခ်င္းကပ္ခဲ့ဖူးၾကသူမ်ားအားလံုးကို...
မ်က္ႏွာစာအုပ္ထဲမွာသာ ျပန္ေတြ႕ရေနေတာ့သည္...။

သည္လိုနဲ႕ပဲ...
ဟိုးလြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္က မ်က္ႏွာေဟာင္းမ်ားကို...
မ်က္ႏွာစာအုပ္၏ စာမ်က္ႏွာအသစ္မ်ားမွာ
မယံုႏိုင္စရာ ျပန္ျပန္ေတြ႕ေနရသည္... မဟုတ္လား....။

သည္မ်က္ႏွာစာအုပ္ေၾကာင့္ပဲ...
အဆက္ျပတ္ေနသည့္ စာမ်က္ႏွာမ်ားကို...
သံေယာဇဥ္ၾကီးစြာ... သူ... ျပန္လည္ စီထပ္မိပါသည္...။

သည္အခါ
သည္စာမ်က္ႏွာမ်ားကို အမွတ္တရအျဖစ္...
မွတ္တမ္းတခု... တင္ထားပစ္လိုက္ခ်င္ပါသည္။

သည္မွတ္တမ္းသည္ပင္...
သူအပါအ၀င္... သူႏွင့္ရင္းႏွီးခဲ့ဖူးသူမ်ားအတြက္... ပံုရိပ္ေဟာင္းျဖစ္ပါသည္...။

-------------------------------------------------------------------
video


Oct 23, 2010

ငါတို႕ ရင္ဘတ္ေပၚက အလံ











ခုတေလာမွာေလ...
အလံေတြ အေၾကာင္းကို...
ေခါင္းမူးေအာင္ ဖတ္ေနရ...

ေသခ်ာေနသည္က
မည္သည့္ အလံမဟူ...
တလူလူ လႊင့္ႏိုင္ဖို႕အတြက္..
ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႕
အသက္၊ ေသြး၊ ေခၽြးမ်ား..
စေတးခံထားရသည္- ဆိုတာပါပဲ...

မည္သည့္ အလံတစင္းမွ်...
ငါတို႕ ရင္ဘတ္ အေပၚမွာ အလကားမတ္တင္း...
ေသြးႏွင့္ မရင္းပဲ...
လႊင့္ထူခြင့္ အလ်ဥ္း မရွိေစရ...

ATN

Oct 22, 2010

အလံေတြရဲ႕ အေၾကာင္း











အလံေတြ အေၾကာင္းကို
အေလာင္းေတြ က်န္ေတာ့မွ
ေျပာျပေတာ့မယ္... ႏွင္း...

၀ါတယ္...
(အ၀ါေရာင္ ဆိုတာကေတာ့ -
ဘာသာရယ္... သာသနာရယ္... ထြန္းမည္...)
အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္.. သံုးဆယ္... ေလးဆယ္... ငါးဆယ္...
သနားတယ္...

စိမ္းတယ္...
(အစိမ္းေရာင္ ဆိုတာကေတာ့ -
စပါး၊ ဆန္၊ ေရ၊ အေထြေထြ ရတနာ ေပါမည္...)
အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္.. သံုးဆယ္... ေလးဆယ္... ငါးဆယ္...
သနားတယ္...

နီတယ္...
(အနီေရာင္ ျမင္သူ႕အသည္းမွာ -
ရဲစိတ္ ရဲမာန္ ထက္သန္ရမည္... )
အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္.. သံုးဆယ္... ေလးဆယ္... ငါးဆယ္...
သနားတယ္...

(တို႕ဗမာ ကုန္းေဘာင္အႏြယ္မွန္သည္...
သံုးေရာင္ျခယ္...အလံေတာ္ၾကီး...
ကမၺည္းနဲ႕ စိုက္ထူမည္...)

အလံေတြ အေၾကာင္းကို...
အေလာင္းေတြက်န္မွပဲ ေျပာရေတာ့မလား... ႏွင္း...

ငါကေတာ့ ...
ခြပ္ေဒါင္း အလံ အေဟာင္းအျမင္းေလးကို လႊင့္တင္...
ေကာင္း သတင္းေလးေတြကို... ခ်စ္ခင္...
ေဆာင္း သီခ်င္းေတးေတြကိုပဲ... ဟစ္ခ်င္... ေန... ေတာ့... တယ္...

ATN

Oct 21, 2010

ဘဝတသက္တာ ေသာက္ေဖာ္ေသာက္ဖက္မ်ား အားလံုးသို႕













ဘဝတသက္တာ ေသာက္ေဖာ္ေသာက္ဖက္မ်ား အားလံုးသို႕

ငါ မူးဘို႕ၾကိဳးစားေနတယ္
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္သံုးဆယ္လံုးလံုး ၾကိဳးစားခဲ့တာက အရာမထင္ဘူး ဒီေန႕ေတာ့
တကယ္ မူးဘို႕ေကာင္းျပီ ဒီေလာက္ဆို ေန႕လည္ကတည္းက စ အားထုတ္ရတယ္
ေရခဲလံုေလာက္ဖို႕ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္တယ္ ေနအပူဒဏ္ကို အဝတ္ေတြ နဲ႕ကာကြယ္တယ္
စိတ္အပူကိုေတာ့ ရူးသလို ေပါသလိုလုပ္ေနျခင္းျဖင့္ ကာကြယ္တယ္
ေမွာင္ေအာင္ေစာင့္တယ္ ခြက္ပုန္းသမားတေယာက္ပီပီ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္
ၾကြက္လိုလွစ္ကနဲ ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ဆြဲကာ အခန္းထဲျပန္ဝင္တယ္
သူ႕ေနရာနဲ႕သူ ေနရာခ်တယ္ ခြမ္ လို႕ ပုလင္းခတ္သံ ၂ ခါတိတိျမည္တယ္
မလိုအပ္ပဲ ခၽြတ္နင္းေနတဲ့ ဟိုလူ (ဟိုလူ ဆိုတာ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ေျပာတာ)
အျမည္းထည့္ဘို႕ခြက္(ပန္းကန္) ကို ဇံေရြးေနေသးတယ္
ဆည္ေျမာင္းေခ်ာင္းကန္ ျပည့္လွ်ံတိုးေအာင္ မိုးလံုးပုလဲအလွ ရြာေစခ်င္ေပ…
ေစာင္းဦးဘသန္းလက္သံ ေတးစာသားကို ၾကားေယာင္မိ (တူေတြ ဘယ္ေပ်ာက္ေနလဲ)
ေနာက္ခြက္ေတြ ငွဲ႔တဲ့အခါ ေဝလ္ပါဝါ သံုးျပီး ‘ဒီတခြက္ မူးရမယ္ မူးကိုမူးရမယ္’ အမိန္႔ေပးတယ္
လက္မတုန္ပဲ ေလာင္းထည့္တယ္ အျမွဳပ္ကေလး မဆိုစေလာက္ ထ တယ္
ေျပာျပီးပါပေကာလား သွ်တၱရက်မ္းနဲ႕ မညီတဲ့အတြက္ လွတယ္လို႕ မေျပာဝံ႔ဘူးဗ် ေသမေလာက္
ေၾကာက္တယ္ ဒီေသရည္ေသရက္ကို လုပ္ေကာင္းတယ္လို႕မထင္တာၾကာျပီ ထံု႕ပိုင္း
Tract 06 ျပန္စတယ္ စာသားေတာ့ဖမ္းမရဘူး ‘တယ့္နယ္ တူနယ္ ေဗ်ာင္’ ေတာ့ပါတယ္
မူးခ်င္တာအဓိကဝါဒ ဒါ ဘယ္ဝါဒရဲ႕လက္ေအာက္ခံမွ မဟုတ္ဘူး ရိုးသားတယ္ ပြင့္လင္းတယ္ ကိုယ္ပိုင္
ဟန္ရွိတယ္ ပုန္းလွ်ိုးကြယ္လွ်ိုးက ၁၅ က်ပ္သားေလာက္ပဲပါတယ္ မူးခဲ့ေပါင္းမ်ားလွျပီ ဒီညေလာက္
အလိမၼာဖက္ေနတာမ်ိဳး ‘ၾကံဳ..ၾကံဳဖူးေပါင္’ ဘယ့္ႏွယ္ မူးေစတတ္တဲ့အရာ ပါးစပ္ထဲအၾကိဳက္ေလာင္းထည့္
ေနတာေတာင္ မမူးဘူးလို႕ မမူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာလား ေဟ့ေကာင္(ေဟ့ေကာင္ဆိုတာလဲ
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေျပာတာပဲ) ဥာဏ္ကေလး တထြာတမိုက္နဲ႕ ေစာက္နက္ဆန္ေကာ ေယာင္မေဆာင္နဲ႕ ဒါေတြ
ငါတို႕က ျဖစ္သြားတာ ခပ္တည္တည္ျဖဲလိုက္တာပဲ ခ်ာတိတ္ေတြက ဘယ္ျဖံဳမလဲဒီေလာက္နဲ႕ကပ္သီး
ကပ္သပ္ ငါက ဘယ္အေရခြံကို ျခံဳရမွာတဲ့တုန္း မေနာက္နဲ႕ ကိုယ့္လူ ဘလာေတြ ဘလပ္တာ ႏူးတာမ်ဳိးေတာ့
လာရွိဳးမေနနဲ႕ေတာ့ မင့္ ဝင္းဒိုး မင္း ခိုင္ေအာင္လုပ္ထား ဗိုင္းရပ္စ္ ႏိုင္ေအာင္သတ္ထား ငါမူးျပီးမွဆို ေျပာရဆိုရ ေကာင္းမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး မူးပဲ မမူးႏိုင္ဘူး ဒီေသာက္အရက္ကလဲ အဲေလ မေသာက္လို႕ ဝါးျပီး
ျမိဳခ်ရတဲ့ အရာမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာ။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
၅၊ ဧျပီ၊ ၂၀၁၀ ဘန္ေကာက္စံေတာ္ခ်ိန္ ၂၁း၀၁ နာရီ

Oct 18, 2010

ၾကည္ၾကည္ရဲ႕ဒိုင္ယာရီ

ဘေလာ့ေတြ ေလွ်ာက္ မလည္ႏိုင္တာ မလည္ျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာျပီ။ အခ်ိန္မရတာ အလုပ္မ်ားတာနဲ႕ ဂူးဂဲလ္ ရီဒါထဲကသာ ဘေလာ့ေတြကို ထိုင္ဖတ္ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ကိုယ္ဖတ္ေနက် ဘေလာ့ေတြကလည္း ရာေက်ာ္ေအာင္ မ်ားမွမ်ား ဆိုေတာ့ကာ ခုေနအခါမွာေတာ့ ဘယ္ဘေလာ့ကိုမွ တိုက္ရိုက္သြား မဖတ္ျဖစ္ေတာ့။ (ဒါေပသည့္ ေန႕တိုင္း ဖြင့္ဖတ္ျဖစ္သည့္ ဘေလာ့ တခုေတာ့ ရွိေနပါေသးသည္။ ဘယ္ဘေလာ့ပါလိမ့္-ဟု စပ္စုခ်င္သူမ်ား အီးေမးလ္မွတဆင့္ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္... း)

ဖတ္ေနက် ဘေလာ့ေတြထဲမွာမွ သိပ္ၾကိဳက္လြန္းသည့္ ပို႕စ္ေတြရွိသည့္ ဘေလာ့ေတြမွာေတာင္ ကြန္မန္႕ေရးခ်င္လာမွသာ ထိုဘေလာ့ေတြအထိ ေရာက္ေအာင္ သြားျဖစ္ေတာ့သည္။  အခ်ိန္ မရသည့္အတြက္ ကိုယ့္ ဘေလာ့မွာ ေရးလာသည့္ ကြန္မန္႕ေတြကိုပင္ ျပန္ မေရးႏိုင္ စီပံုးက စာေတြကို မျပန္ႏိုင္ျဖစ္ေနတာကလည္း ၾကာလွျပီ။ သည္လိုနဲ႕ ဘေလာ့ ယဥ္ေက်းမႈထဲမွာ ကိုယ္က မယဥ္ေက်းသလို ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။ မတတ္ႏိုင္။ နားလည္ခြင့္လႊတ္တတ္သူမ်ား နားလည္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါလိမ့္မည္။

သို႕ေသာ္လည္း ဘေလာ့ ယဥ္ေက်းမႈထဲမွာ ခ်စ္စရာ ေကာင္းသည့္ အေလ့အထေလးမ်ားကေတာ့ ရွိေနဆဲပါေပ။ Tag Game မ်ား... ျဖင့္... ဘေလာ္ဂါ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ အသိအမွတ္ျပဳၾကသည့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ပို႕စ္ကေလးမ်ား။ ဘေလာ္ဂိုစဖီးယားထဲသို႕ မေယာင္မလည္ (သို႕မဟုတ္) မလည္သေယာင္ျဖင့္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ၀င္ေရာက္လာေသာ ဘေလာ္ဂါ အသစ္စက္စက္ကေလးမ်ားကို ဘေလာ္ဂိုစဖီးယား တခုလံုးျဖင့္ မိတ္ဆက္ေပးျခင္းမ်ား... (သို႕မဟုတ္) ေမတၱာျဖင့္ အခမဲ့ ေၾကာ္ျငာ၀င္ေပးျခင္းမ်ား... စသည္... စသည္...

မည္သို႕ ျဖစ္ေစ...
လိုရင္းေတြကို... တိုရွင္းေစရလ်င္ျဖင့္ ....
ဤစာသည္ ဘေလာ့ အသစ္စက္စက္ကေလး တခုကို ေမတၱာျဖင့္ အခမဲ့ ေၾကာ္ျငာ၀င္ဖို႕ရာ... ပလႅင္ ခံေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း...

မိတ္ဆက္ေပးလိုသည့္ ဘေလာ့ေလး၏ အမည္က  
(ၾကည္ၾကည္ရဲ႕ဒိုင္ယာရီ)...

(ဘ၀အေမာ ေတြၾကားထဲမွာ
တတ္နိုင္သေလာက္ ၾကည္လင္ခ်မ္းေၿမ့စြာေနခ်င္တဲ ့ ဆႏၵေၾကာင့္
ၾကည္ၾကည္လို ့ အမည္ေပးၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္)
ဆိုတဲ့...
ၾကည္ၾကည္ရဲ႕ဒိုင္ယာရီ-ကို
အလည္တေခါက္
သြားေရာက္ ဖတ္ရႈၾကဖို႕ရာ...
ဘေလာ္ဂါအေပါင္းကို...
ေၾကာ္ျငာေမာင္း ခတ္လိုက္ရေၾကာင္းပါ...

ATN

Oct 17, 2010

ဒုတိယမၸိ ေျခဦးလွည့္ခြင့္

ဒုတိယမၸိ ေျခဦးလွည့္ခြင့္
(စိုင္းထီးဆိုင္)

သခင္ရယ္...
ေျခဦးလွည့္ခြင့္... ရွိျပီလား...
ေမာ္ဖူးၾကည့္ခြင့္... ရျပီလား...
ၾကည္ႏူးခ်စ္ခြင့္... ေပးျပီလား... အရွင္ရယ္...
သခင္...

ေျခက... တျခားဖက္... သြားေနခ်ိန္ေတာင္...
ရင္က... အျမဲတမ္းပဲ... အိမ္ျပန္ေန...
ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕... အတိတ္ေႏွာင္ၾကိဳး... ခ်ည္ဖြဲ႕လို႕... မရုန္းႏိုင္ျပီ...
တဖန္ျပန္ျပီးေတာ့... သခင္ရဲ႕အပါး... အခစားအေရာက္... တေခါက္လာမယ္...
ဘယ္လိုလဲ... ဟင္... ...

သခင္ရယ္...
ေျခဦးလွည့္ခြင့္... ရွိျပီလား...
ေမာ္ဖူးၾကည့္ခြင့္... ရျပီလား...
ၾကည္ႏူးခ်စ္ခြင့္... ေပးျပီလား... အရွင္ရယ္...
သခင္...

လိုရာသံုးေတာ့... အခ်စ္ပလႅင္စင္ျမင့္...
ခႏၶာနဲ႕အသည္းႏွလံုး... လွဴမယ္ေလ...
ျပာေတြ... ျဖစ္ခ်င့္... ျဖစ္ပါေစ့... တခ်က္ကေလးပဲ... ၾကည့္ႏိုင္ရင္...
သူန္မႈန္မ်က္ႏွာ... အလိုမက်ဟန္... ႏႈတ္ခမ္းစူပံု... မ်က္ေစာင္းေတြရယ္...
ရန္ရွာမလား... ဟင္...

(solo)

လြန္တဲ့အျပစ္အတြက္... အခ်စ္... ဒဏ္ခတ္ေပး...
သခင့္ေျခရင္း... ၀ပ္ဆင္းကာေနမေလ...
၀ိညာဥ္... လိပ္ျပာ... စေတးခံမယ္... ေက်နပ္မႈ... ရွိပါေစ...
ျပန္လည္ျပီးေတာ့... သခင့္ႏွလံုးသား... ေသာ့ကေလး... တခ်က္... ဖြင့္ေပးပါေနာ္...
၀င္ရမလား... ဟင္...

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Oct 16, 2010

Not Afraid (Eminem)

I'm not afraid to take a stand
Everybody come take my hand
We'll walk this road together, through the storm
Whatever weather, cold or warm
Just let you know that, you're not alone
Holla if you feel that you've been down the same road

(Intro)

Yeah, It's been a ride...
I guess I had to go to that place to get to this one
Now some of you might still be in that place
If you're trying to get out, just follow me
I'll get you there

(Verse 1)

You can try and read my lyrics off of this paper before I lay 'em
But you won't take this thing out these words before I say 'em
Cause ain't no way I'm let you stop me from causing mayhem
When I say 'em or do something I do it, I don't give a damn
What you think, I'm doing this for me, so fuck the world
Feed it beans, it's gassed up, if a thing's stopping me
I'mma be what I set out to be, without a doubt undoubtedly
And all those who look down on me I'm tearing down your balcony
No if ands or buts don't try to ask him why or how can he
From Infinite down to the last Relapse album he's still shit'n
Whether he's on salary, paid hourly
Until he bows out or he shit's his bowels out of him
Whichever comes first, for better or worse
He's married to the game, like a fuck you for christmas
His gift is a curse, forget the earth he's got the urge
To pull his dick from the dirt and fuck the universe

(Hook)

I'm not afraid to take a stand
Everybody come take my hand
We'll walk this road together, through the storm
Whatever weather, cold or warm
Just let you know that, you're not alone
Holla if you feel that you've been down the same road

(Verse 2)
Ok quit playin' with the scissors and shit, and cut the crap
I shouldn't have to rhyme these words in the rhythm for you to know it's a rap
You said you was king, you lied through your teeth
For that fuck your feelings, instead of getting crowned you're getting capped
And to the fans, I'll never let you down again, I'm back
I promise to never go back on that promise, in fact
Let's be honest, that last Relapse CD was "ehhhh"
Perhaps I ran them accents into the ground


Relax, I ain't going back to that now
All I'm tryna say is get back, click-clack BLAOW
Cause I ain't playin' around
There's a game called circle and I don't know how
I'm way too up to back down
But I think I'm still tryna figure this crap out
Thought I had it mapped out but I guess I didn't
This fucking black cloud still follow's me around
But it's time to exercise these demons
These motherfuckers are doing jumping jacks now!

(Hook)

I'm not afraid to take a stand
Everybody come take my hand
We'll walk this road together, through the storm
Whatever weather, cold or warm
Just let you know that, you're not alone
Holla if you feel that you've been down the same road

(Bridge)

And I just can't keep living this way
So starting today, I'm breaking out of this cage
I'm standing up, Imma face my demons
I'm manning up, Imma hold my ground
I've had enough, now I'm so fed up
Time to put my life back together right now

(Verse 3)

It was my decision to get clean, I did it for me
Admittedly I probably did it subliminally for you
So I could come back a brand new me, you helped see me through
And don't even realise what you did, believe me you
I been through the ringer, but they can do little to the middle finger
I think I got a tear in my eye, I feel like the king of
My world, haters can make like bees with no stingers, and drop dead
No more beef flingers, no more drama from now on, I promise
To focus soley on handling my responsibility's as a father
So I solemnly swear to always treat this roof like my daughters and raise it
You couldn't lift a single shingle on it
Cause the way I feel, I'm strong enough to go to the club
Or the corner pub and lift the whole liquor counter up
Cause I'm raising the bar, I shoot for the moon
But I'm too busy gazing at stars, I feel amazing and

(Hook)

I'm not afraid to take a stand
Everybody come take my hand
We'll walk this road together, through the storm
Whatever weather, cold or warm
Just let you know that, you're not alone
Holla if you feel that you've been down the same road

Oct 11, 2010

ေကာင္းကင္ရဲ႕ အလင္း

ေကာင္းကင္ရဲ႕ အလင္း (ေဆာင္းဦးလိႈင္)

တေလာကလံုးနဲ႕ ႏိႈင္းယွဥ္... ကိုယ္အခ်စ္ဆံုးက မင္းေလး...
ေရွ႕မွာ... ဘာေတြျဖစ္မလဲ... မစဥ္းစားဘူး...
မင္းလက္တြဲျပီး... သြားမယ္... ဒါ... ကံေကာင္းျခင္းလို႕ပဲ... မွတ္ယူ...
ဘာေတြ... လိုအပ္ဦးမလဲ... ခ်စ္သူရယ္...

တကယ္ဆို... ငါ... မင္း မရွိရင္... မျဖစ္တာပါ...
အခ်ိန္ေတြတိုင္းမွာ... မင္းက လိုအပ္လို႕...
အေမွာင္ေတြ... ဖယ္... လမ္းျပပါ... အလင္းေရာင္ရယ္...
ကိုယ္ဟာ... ကယ္တင္ဖို႕ လိုပါတယ္...

တခုမွကို... အဆင္မေျပဘူး...
အာရံုေတြဟာ... မလန္းဆန္းဘူး...
အဆံုးမဲ့ သည္အလြမ္းေန႕မ်ား...
အဆံုးသပ္ပါ... မင္းေလးက...

မင္း မရွိရင္... မျဖစ္တာပါ...
အခ်ိန္ေတြတိုင္းမွာ... မင္းက လိုအပ္လို႕...
အေမွာင္ေတြ... ဖယ္... လမ္းျပပါ... အလင္းေရာင္ရယ္...
ကိုယ္ဟာ... ကယ္တင္ဖို႕ လိုပါတယ္...

တေလာကလံုးနဲ႕ ႏိႈင္းယွဥ္... ကိုယ္အခ်စ္ဆံုးက မင္းေလး...
ေရွ႕မွာ... ဘာေတြျဖစ္မလဲ... မစဥ္းစားဘူး...
မင္းလက္တြဲျပီး... သြားခ်င္တယ္... ဒါ... ကံေကာင္းျခင္းလို႕ပဲ... မွတ္ယူ...
ဘာေတြ... လိုအပ္ဦးမလဲ... ခ်စ္သူရယ္...

တကယ္ဆို... ငါ... မင္း မရွိရင္... မျဖစ္တာပါ...
အခ်ိန္ေတြတိုင္းမွာ... မင္းက လိုအပ္လို႕...
အေမွာင္ေတြ... ဖယ္... လမ္းျပပါ... အလင္းေရာင္ရယ္...
ကိုယ္ဟာ... ကယ္တင္ဖို႕ လိုပါတယ္...

တခုမွကို... အဆင္မေျပဘူး...
အာရံုေတြဟာ... မလန္းဆန္းဘူး...
အဆံုးမဲ့ သည္အလြမ္းေန႕မ်ား...
အဆံုးသပ္ပါ... မင္းေလးက...

မင္း မရွိရင္... မျဖစ္တာပါ...
အခ်ိန္ေတြတိုင္းမွာ... မင္းက လိုအပ္လို႕...
အေမွာင္ေတြ... ဖယ္... လမ္းျပပါ... အလင္းေရာင္ရယ္...
ကိုယ္ဟာ... ကယ္တင္ဖို႕ လိုပါတယ္...

Oct 9, 2010

A note 4 my Big Brother


This is a comment that I left on my beloved Big Brother's latest post upon his health situation.

I just want to share this comment to my blog-readers who may have visit his blog (http://penai22.blogspot.com)

As soon as you read this post, please go to his blog and put some encouragement to make his day.

Thank you all very much.

ATN

---------------------------------------------------

Big Brother,

I know you are now sitting at your computer desk
...reading the comments on your latest post on your monitor's screen. But I
can't tell exactly how many more days you will do this. And I am sure
that you even don't know that too. Actually, nobody knows that. And if
someone (like a physician or a specialist of something) says off exactly
how many days you can do, I won't believe it. And believe me you will
live longer than what they say. In my belief, you will always be still
sitting at your table and writing a post that makes everybody have fun
and laugh forever by sharing your precious experience. Everyone
(including me) loves every of your posts. We all love your openness on
all of your posts. And your honesty and sincerity. Your humorous mind
and thoughts. We all have laugh along with every sentence of your funny
posts and we love you more. And love more of your upcoming posts. He who
makes everybody laugh has a long life. I believe the laughter is the
best medicine and the one who formulate that medicine is you. So you are
the long-life-fun-maker. Let's have some fun, make everybody have fun... I know you can do it...You are the MASTER, my big brother...

YOU WILL LIVE FOREVER.

your little brother

ATN

October 9, 2010 10:30 PM

Sep 28, 2010

ၾကယ္နီေတြကို ငါၾကိဳက္တယ္

















ၾကယ္နီေတြကို ငါၾကိဳက္တယ္...

ေဟာသည္မယ္...

ေမာ့ၾကည့္ေနမိသူေတြအတြက္...
ပက္လက္လန္လဲက်သြားရေလာက္ေအာင္...
မတ္မတ္ေစာက္ေစာက္ ျဖစ္ေနတဲ့ အဲသည္ ည နံရံ...

အဲသည္ နံရံကိုပဲ...

ကုပ္ကပ္... တြယ္ဖက္...
တေရြ႕ေရြ႕... တြားတက္သြားၾကေလေတာ့တယ္...

ၾကယ္နီေတြရယ္...

ဘယ္လို လူမ်ိဳးေတြကမွ မသိလိုက္ၾကဘူး...

ၾကယ္နီေတြကေတာ့ ...
နံရံေတြကို...
ျပံဳးျပီး... ငံု႕ၾကည့္ေနၾကေပါ့...

ဆိုေတာ့ကာ... ...
အဲဒါ...
အဲသလိုပါပဲ...

ျပီးေတာ့ကာ...

ညီညီညာညာ... သပ္သပ္ရပ္ရပ္... တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႕... ေလးနက္လို႕...
ပုရြက္ဆိတ္ စစ္ေၾကာင္း တေၾကာင္းရယ္...

စစ္ယူနီေဖာင္းေရာင္... ေရညွိေလး... တခ်ိဳ႕တေလရယ္ပဲ... ရွိတယ္...

အဲသည္ နံရံကို...
သူတို႕...
ကုပ္ကပ္ တြယ္ဖက္... နင္းတက္လို႕...

သည္လို... ပါ...
ဒါေတြကို... ငါသိတယ္လို႕...
မင့္ကို ျပန္ေျပာျပေနတာပါ...
အခ်စ္ရယ္...

ၾကယ္နီေတြကို ငါၾကိဳက္တယ္...

ATN

Sep 25, 2010

ငါ့အက္ဆစ္ေတြ (၂)



ဆံုးရံႈး... လြန္ေျမာက္ျခင္းမ်ားကိုသာ... တခုပ္တရ... အဟုတ္တကယ္... အစြန္႕ပယ္ခံ... ျပန္အသံုးမ၀င္... တန္ဖိုးမဲ့... ဖဲခ်ပ္မ်ားလို... အျပန္ျပန္... အလွန္လွန္... အထပ္ထပ္.. အေသခ်ာခ်ာ... သပ္သပ္ရပ္ရပ္... စီကာ... စဥ္ကာ... ေနာက္္ထပ္... စီထပ္သြားရင္း... ကုလားဖန္... အမ်ိဳးမ်ိဳးကို... ထိုးထိုးေနရေသာ... ဘ၀ဆိုး၏... ဒီဇင္ဘာထဲမွာမွ... ခရစၥမတ္ည... တညကို... ကၽြႏု္ပ္...ရရွိခဲ့ဖူးပါသည္... ဆိုသည္မွာ... အေသအခ်ာ... မဟုတ္သည္မွာ... ေသခ်ာေနပါျပီ... ဟာေလလုယ... ငါ့မွာက... နံနက္ခင္းေတြ... ရွိေနေသးတယ္... ဟု... အားတင္း... က်ံဳး၀ါးျပီးသည့္ေနာက္... ဒူးမေထာက္ပဲ... လဲျပိဳခဲ့ရေသာ... တိမ္ညိဳ... ကမ္းပါးေပ်ာက္... မူးေနာက္... မိုးေမွာင္က်... အခ်ိန္နာရီ ကာလမ်ားအတြင္း... စဥ္းလဲျခင္း... ဆူးရထားတစင္း... ရင္တြင္းမီးဖိုကေလး... တခုကို... အျပင္းထန္ဆံုး... တိုက္ခ်... ေျပးထြက္... တက္နင္းသြားျပီးသည့္အခါ... ဟိုးအေ၀းမွ... ေနၾကတ္... လၾကတ္... ေျမာက္အရပ္သို႕... လွည့္ပတ္ သြားလာေနေသာ... နဂါးဦးေခါင္းသည္လည္းေကာင္း... ေရွ႕ေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္... သမိုင္း အစစ္အမွန္မ်ားသည္... ဒ႑ာရီအားျဖင့္လည္းေကာင္း... အားေကာင္း ေမာင္းသန္လာသည့္အခါ... ငါေလွ်ာက္လာခဲ့တဲ့... လမ္းအဆံုးမွာ... အမုန္းက... ပန္းလိုပြင့္ျပီး... အခ်စ္က... လည္လွီးံခံလိုက္ရတဲ့... စကၠန္႕ေတြ... မ်က္ႏွာဖံုး... ထူထူေတြ တပ္ထားျပီး... စကားလံုး ျဖဴျဖဴေတြ... ကပ္ထားတဲ့... စာအုပ္မ်ားထဲက အစ္ဇမ္း မွန္သမွ်ကိုလည္း...ဘာမွ မေျပာလုိျပီ...

ႏွင္းေရ႕...
အင္းလ်ားလမ္းက ေစာင့္ပါ...
အဓိပတိလမ္းကေစာင့္ပါ...
ျပည္လမ္းက ေစာင့္ပါ...
ခရမ္းျပာက ေစာင့္ပါ...
ဟံသာ၀တီအ၀ိုင္းက ေစာင့္ပါ...
တံတားျဖဴက ေစာင့္ပါ...
ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္ ေက်ာက္တိုင္ေရွ႕က ေစာင့္ပါ...
လွညး္တန္း အ၀ိုင္းရွိခဲ့တဲ့ေနရာေဟာင္းက ေစာင့္ပါ...
အေမ့အိမ္ တံစက္ျမိတ္ကေလးေအာက္ကေန ေစာင့္ပါ...

အေမ့အိမ္ တံစက္ျမိတ္ကေလးေအာက္ကေန ေစာင့္ပါ...
အေမ့အိမ္ တံစက္ျမိတ္ကေလးေအာက္ကေန ေစာင့္ပါ...
အေမ့အိမ္ တံစက္ျမိတ္ကေလးေအာက္ကေန ေစာင့္ပါ...


ATN

Sep 23, 2010

ပန္းႏု

ေရး - ဆူး
ဆို - ေဇာ္ပိုင္

မိုးလင္းတိုင္း... ပန္းမ်ား ခူးလို႕... ေမွ်ာ္ေနပါတယ္...
ပန္းႏု ေရာက္လာမယ့္... ဒီေနရာေလး... ဒီအခ်ိန္ေလးမွာ...
အၾကင္နာေတြကို... ေၾကြကာေနမယ့္... ပန္းကေလးမ်ားနဲ႕အတူ...  ေပးလိုက္မယ္...
နင္ယူကာ သြားျပီးေတာ့ေလ... ပန္းႏုေရ...
ရင္ခုန္ေစမယ့္စကားတခြန္းပဲ... ေျပာခဲ့ေပါ့ေလ... ပန္းႏုေရ...

အသည္းစြဲခ်စ္တတ္တဲ့သူ... ကိုယ္ပါေလ...
ဒီမွာ... ကိုယ့္ရဲ႕အခ်စ္ေတြ... ေမွာ္၀င္ေနျပီ...
ေန႕အခါ... ညအခါ.. ၾကင္နာသူကို...မေတြ႕ရရင္ မေနႏိုင္ေအာင္ပါပဲ...
အသည္းကြဲရင္းနဲ႕... ကိုယ္မငိုခ်င္တာ... ပန္းႏု... ပန္းႏု... ပန္းႏု... ပန္းႏု... နားလည္ပါ...

ညဥ့္နက္ေတာ့... မင္းလည္း အိပ္ေနေရာေပါ့...
ေခၚသံေတြကို... ပန္းႏု... မၾကားေတာ့ဘူး...
အိပ္မက္ေလးထဲ... ကိုယ္လာလို႕ရရင္...
သန္းေခါင္ယံၾကယ္ေၾကြခ်ိန္... သာယာေနတဲ့... အခုည... တညေလာက္ပါ...
ပန္းႏု... ရင္ခြင္ကို... ခို၀င္ကာသြားျပီးေတာ့... ပန္းႏုေရ...
ေသရာပါမယ့္... အနမ္းတခ်က္ေတာ့... ေပးခဲ့ခ်င္ေသးတယ္... ပန္းႏုေရ...

အသည္းစြဲခ်စ္တတ္တဲ့သူ... ကိုယ္ပါေလ...
ဒီမွာ... ကိုယ့္ရဲ႕အခ်စ္ေတြ... ေမွာ္၀င္ေနျပီ...
ေန႕အခါ... ညအခါ.. ၾကင္နာသူကို...မေတြ႕ရရင္ မေနႏိုင္ေအာင္ပါပဲ...
အသည္းကြဲရင္းနဲ႕... ကိုယ္မငိုခ်င္တာ... ပန္းႏု... ပန္းႏု... ပန္းႏု... ပန္းႏု... နားလည္ပါ...

video

Aug 21, 2010

၂၁ ရာစုထဲမွာ က်ေနာ့္ ခ်ိဳ႕တဲ့ေနမႈမ်ားက အေရာင္စံု


















အရိပ္ဆိုတာကို
တူးတတ္ ဆြတတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
မီးခိုးေရာင္ အတိတ္ဆိုတာကိုပဲ အျမဲ ျပန္ေဖာ္ေနမွ...

စာရင္းအင္းဆိုတာကို
တြက္တတ္ ခ်က္တတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
ေငြေရာင္ ကယ္လ္ကယ်ဴေလတာ တလံုးတေလကိုေတာ့လည္း ၀ယ္ထားမွ...

သီခ်င္းဆိုတာကို
ညည္းတတ္ ဆိုတတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
အျဖဴေရာင္ အီလက္ထရစ္ဂစ္တာ တလံုးတေလကိုလည္း အနား ေထာင္ထားမွ...

ယမကာဆိုတာကို
ေသာက္တတ္ စားတတ္သူဆိုေတာ့ကာ
ပယင္းေရာင္ ဂ်က္ဒန္နီယဲလ္ေလး တလံုး ႏွစ္လံုးေတာ့လည္း ေဆာင္ထားမွ...

အလွအပတရားဆိုတာကို
ၾကည့္တတ္ ျမင္တတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
သတၱဳေရာင္ ခ်စ္သူ႕မ်က္ႏွာေလး အမ်ိဳးစံုကိုလည္း အိုင္ဖုန္းထဲ ထည့္ထားမွ...

လူတကာနဲ႕
ေရာတတ္ ေႏွာတတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
သက္တန္႕ေရာင္ မ်က္ႏွာ ဘုတ္အုပ္မွာလည္း ဖရဲန္းဒ္ေတြ အက္ဒ္ထားမွ...

အရပ္တကာ
သြားတတ္ လာတတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
လိေမၼာ္ေရာင္ ဘေလာ့ဂ္စေပါ့ေဒါ့ကြန္းမွာ ေျခရာေတြခ်ည့္ ခ်န္ထားမွ...

ေန႕မနား ညမနား
ပြားတတ္ မ်ားတတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
အစိမ္းေရာင္ ဂ်ီေတာ့မွာလည္း အေကာင့္တခု ဖြင့္ထားမွ...

ကဗ်ာေလးတခိ်ဳ႕
ေရးတတ္ ဖြဲ႕တတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
ပန္းႏုေရာင္ ပို႕စ္ေမာ္ဒန္-အန္တိုင္း-အယ္လ္ပီ-နဲ႕ ဒန္ဘလယ္ဒီ စာေတြလည္း ေရးဦးမွ...

ဆန္႕က်င္ဖက္လိင္ေတြကို
ခ်စ္တတ္ ခင္တတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
အျပာေရာင္ အီၾကာေကြးေလး တေခ်ာင္းေလာက္ကလည္း ရွိဦးမွ...

စိတ္အခ်ဥ္-ဆိုတာလည္း
ေပါက္တတ္ ရြဲ႕တတ္သူ ဆိုေတာ့ကာ
အနီေရာင္ အူေၾကာင္က်ား ကဗ်ာတပုဒ္ေလာက္ကိုလည္း ေရးပစ္ဦးမွ...

ATN

Aug 15, 2010

ေနႏိုင္သူေလး

ေရး - ႏိုင္ျမန္မာ
ဆို - ကိုင္ဇာ

ခ်စ္ခ်စ္ မခ်စ္ခ်စ္ အၾကင္နာ အမွန္အစစ္ ရင္မွာ ဒဏ္ျဖစ္ေစ...
ၾကားၾကား မၾကားၾကား က်ေနာ္ဟာ သည္စကား အၾကိမ္တရာ ထပ္ေျပာေန...
မေလွ်ာ့ေသာ ဇြဲလံု႕လေတြနဲ႕အတူ...
ျမတ္ႏိုးမႈ အရိုးခံသက္သက္ေလ...
အိုး... ေနႏိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...
အိုး... ေနနိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...
အ္ုး... ေနႏိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...

သိသိ မသိသိ သူမျမင္ေအာင္ၾကည့္ က်ေနာ္ဟာ အၾကည့္သူခိုးေလ...
ဖတ္ဖတ္ မဖတ္ဖတ္ စာမွန္မွန္ေရး အၾကင္နာ အျဖစ္ေလးေတြ...
သူ အေလးအနက္ မထားလည္း ရွိပါေစ...
အခ်စ္မ်ားနဲ႕ ေခါင္းငံု႕ထားရင္းေလ...
အိုး... ေနႏိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...
အိုး... ေနနိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...
အ္ုး... ေနႏိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...

ေဆြးေဆြး မေဆြးေဆြး ေတြေ၀မိႈင္ေငး ေႏြေရအိုင္ေလးေရ...
ရူးရူး မရူးရူး တခါမွ မခ်စ္ဖူး သူဟာ အခ်စ္ဦးေမ...
မွတပါး အျခားလည္းမရွိ သိပါေစ...
ပထမေျမာက္ အခ်စ္ေနာက္ဆံုးပဲေလ...
အိုး... ေနႏိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...
အိုး... ေနနိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...
အ္ုး... ေနႏိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...
အိုး... ေနႏိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...
အိုး... ေနနိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...
အ္ုး... ေနႏိုင္သူေလး ေနႏိုင္သူေလးေရ...


Aug 13, 2010

ငွက္ကေလးကို ေတးဆိုပါေစ အခ်စ္ရယ္...

 
















ၾသဂတ္စ္ ဆယ့္ေလးရက္...
ငွက္ တေကာင္...
အျပာေရာင္ သစ္ရြက္...
ခ်စ္မက္ျခင္းအားျဖင့္...
အလင္းတန္းမ်ား...
ပ်ံသန္းသြားၾက...
(ငါတို႕ကေတာ့)
လြမ္းဖ်ားေနၾကရရံု...
ရင္ခုန္ရင္ အခ်စ္ပဲကြယ္...

ရိုးရိုးသားသား ခ်စ္တယ္...
ႏွလံုးသားခ်င္းလည္း နားလည္...
အၾကင္နာဆံုးေလးရယ္...
အာ... ဟာ...ဟား...
ေ၀းသြားလည္းပဲ... ခ်စ္ရဦးမယ္...
ေ၀းသြားလည္းပဲ... ခ်စ္ေနခ်င္တယ္...
ေ၀းသြားလည္းပဲ... အျမဲခ်စ္လို႕ေနမယ္...

ငွက္ကေလးကို
ေတးဆိုပါေစ အခ်စ္ရယ္...

ATN

Aug 12, 2010

စိတ္ညစ္စရာသတင္း၊ ေသျခင္းတရား၊ မိသားစု...

ခုတေလာ အလုပ္ရႈပ္လြန္းသည္မို႕ မည္သည့္စာကိုမၽွ် သူ မဖတ္ျဖစ္။ သတင္း တခ်ိဳ႕သာ ေခါင္းစဥ္ေတြ ဖတ္ျဖစ္သည္။ ေန႕စဥ္ မနက္ အလုပ္ မသြားခင္ အီးေမးလ္ဖြင့္ စစ္တိုင္း သူ႕ ဂူးဂဲလ္ရီဒါမွာ ဖိ(ဒ္)ယူထားသည့္ သတင္းဆိုက္မ်ားမွ သတင္း ေခါင္းစဥ္မ်ားကို ကမန္းကတမ္း ဖတ္ရသည္။ သည့္ေနာက္ အလုပ္သြား။ အလုပ္က ျပန္ေရာက္သည့္အခါ ေနာက္တၾကိမ္ အီးေမးလ္ ဖြင့္စစ္၊ ဒါေတာင္ ခုေနာက္ပိုင္းမွာ ဂ်ီေမးလ္တခုကိုသာ သူ ဖြင့္ၾကည့္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ သူ႕ ရာဟူးေမးလ္၊ ေဟာ့တ္ေမးလ္-မ်ားဆိုလွ်င္ ဖြင့္ကို မဖြင့္ ျဖစ္ေတာ့။ ေဟာ့တ္ေမးလ္ဆိုလ်င္ ပါ့စ္၀ါ့ဒ္ပင္ ေမ့ေနေလျပီ။ ထားေတာ့...။

နက္ေပၚတြင္ ရွိသမွ်ေသာ ဗမာလိုတင္ေနသည့္ သတင္းဆိုက္မ်ား အားလံုးနီးပါးကို သူ ဖိ(ဒ္) ယူထားသည္။ ခက္သည္က သတင္းတခု တက္လာသည္ႏွင့္ ဆိုက္ ေတာ္ေတာ္မ်ားက တျပိဳင္နက္ထဲလို တင္လိုက္ၾကသည္မို႕ ဆိုက္ေတြကသာ မ်ားေနျပီး သတင္းကေတာ့ သည္သတင္းပဲ ျဖစ္ေနတတ္သည္။ သည့္အတြက္ေၾကာင့္လည္း သတင္းေတြကို ေခါင္းစဥ္သာ သူ ဖတ္ေနမိျခင္း ျဖစ္သည္။ သတင္း အေတာ္ မ်ားမ်ားကလည္း မဲျပာပုဆိုး။ ေခါင္းစဥ္ ဖတ္လိုက္လွ်င္ သတင္း အျပည့္အစံုကို ဆက္ဖတ္စရာ မလိုေတာ့ေလာက္ေအာင္ ျပည့္စံုလံုေလာက္ေနျပီ။

မည္သို႕ျဖစ္ေစ ကမၻာေျမၾကီးႏွင့္ေရာ ဗမာေျပ(ျပည္)ၾကီးႏွင့္ပါ အဆက္ မျပတ္ ေအာင္ေတာ့ သတင္းေတြကို သူ ဖတ္ရမည္။ သည္လိုႏွင့္ မနက္ပိုင္းမွာ ေခါင္းစဥ္မ်ားကို ဖတ္ကာ ညဖက္က်မွ သူ ဖတ္လိုေသာ သတင္းမ်ားကို အျပည့္အစံု ဖတ္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။

No news is good news. ဆိုေသာ စကား ရွိသည္။ မည္သည့္သတင္းမွ် သတင္းေကာင္းမဟုတ္-ဟု ဘာသာျပန္ရမည္လား (သို႕မဟုတ္) သတင္းမရွိျခင္းသည္ သတင္းေကာင္းျဖစ္သည္-ဟု ဆိုရမည္လား...။ မည္သို႕ျဖစ္ေစ ခုတေလာ ဖတ္ေနရသည္က စိတ္ညစ္ညဴးစရာမ်ားခ်ည့္သာ။ အာဖဂန္မွာ တာလီဘန္မ်ား သတ္ျဖတ္ပစ္လိုက္သည့္ ေဆးကုသေရးအဖြဲ႕တခု၏ ဇာတ္ေၾကာင္းကို စိတ္မေကာင္းစရာ ဖတ္ရသည္။ မေက ပင္ သည္အေၾကာင္းကို ပို႕စ္တခု ေရးထားေသးသည္။ အလုပ္ထဲမွာ သည္အေၾကာင္းကို လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားႏွင့္ ေျပာျဖစ္သည့္အခါ ကဗ်ာဆရာ ဒီလက္မ်ိဳးက - ကေနဒါမွာလည္း ကရင္ မိသားစု တစု အသတ္ခံရတယ္-လို႕ ၾကားတယ္ အကို - ဟု ေျပာလာသည္။

အိမ္ေရာက္ေတာ့ သည္ကရင္မိသားစု သတင္းကို သည္မွာ သူ သြားေတြ႕ရသည္။ သည္လိုႏွင့္ ဂ်ီေတာ့က ခ်က္တင္းထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ စကားတခ်ိဳ႕ ဟိုသည္ ေျပာျဖစ္ရင္း (ေသျခင္းတရား)အေၾကာင္း သူ စဥ္းစားမိသည္မွာ ရွည္လ်ား ေ၀းလံလြန္းလွေလေတာ့သည္။

------------------------------------------------------

ယခု သူ လက္ရွိေရာက္ရွိေနထိုင္ေနသည့္ ေအာ္ရီဂြန္ျပည္နယ္သို႕ မေရာက္မီက ကယ္လီဖိုးနီးယား ျပည္နယ္မွာ တႏွစ္ ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာေအာင္ သူ ေနထိုင္ခဲ့ဖူးပါသည္။ ထိုကာလမ်ား အတြင္းမွာ ၉ လခန္႕ အလုပ္လက္မဲ့အျဖစ္ ေနထိုင္ခဲ့ရဖူးသည္။ ရႏိုင္သမွ်ေသာ အလုပ္မ်ားကို လိုက္ရွာရင္း Temp အလုပ္မ်ားလည္း လုပ္ခဲ့ရဖူးသည္။ စုေဆာင္းထားသမွ် ေငြေၾကးမ်ား ခမ္းေျခာက္သြားသည္အထိ အတိ ဒုကၡ ေရာက္ခဲ့ရဖူးသည္။

ထိုကာလမ်ားအတြင္းမွာ တရက္သားမေတာ့ တီဗီသတင္းမ်ားကို ၾကည့္ေနရင္း မိသားစု တစုလံုး ေသဆံုးသြားၾကသည့္ သတင္းကို တီဗီစခရင္းမွာ ျမင္ရသည္။ Murder-Suside Case... ။ လူမည္း မိသားစု...တစု...။ အေဖေရာ အေမေရာ တျပိဳင္နက္တည္း lay off ျဖစ္သည္။ အလုပ္ရွင္မ်ားက ၃ လစာ လုပ္ခ ၾကိဳေပးျပီး အလုပ္မွ ျဖဳတ္လိုက္သည္။ သည္ ဇနီးေမာင္ႏွံမွာ ကေလးက ၃ ေယာက္ရွိသည္။ အလုပ္လက္မဲ့ အလြန္မ်ားသည့္ ကယ္လီဖိုးနီးယားမွာ ေနာက္ထပ္ သူတို႕ အလုပ္ရႏိုင္ဖြယ္ မရွိ။ Unemployment Benefit ေလွ်ာက္သည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိ အျငင္းပယ္ခံရသည္။ Cash Aid ေလွ်ာက္သည္။ ၃ လစာသာ ေထာက္ပံ့ေၾကးရသည္။ ၃ လ အၾကာမွာ ေထာက္ပံ့ေၾကး ျဖတ္လိုက္သည္။ သည့္ေနာက္မွာေတာ့ မိသားစု တစုလံုးကို ဖခင္ ျဖစ္သူက ေသနတ္ႏွင့္ ပစ္သတ္ျပီးေနာက္... သူ႕ နားထင္ သူ ေသနတ္ႏွင့္ေတ့ကာ... ဘ၀အားလံုးကို အဆံုးသပ္သြားသည္။

သည္သတင္းကို ဖတ္ရခ်ိန္... တီဗီမွာ ၾကည့္ရခ်ိန္မွာ သူ စိတ္မေကာင္း...။ သူကိုယ္တိုင္လည္း အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ေနခ်ိန္...။ ဖခင္တေယာက္၏ စိုးရိမ္ေသာကမ်ားကို သူ ေကာင္းေကာင္း နားလည္ပါသည္။ တိုက္ဆိုင္ေနသည္က သူ႕မွာကလည္း သားကေလး ၃ ေယာက္။ ေနာက္ အလုပ္ လက္မဲ့ ဘ၀...။ သည္လို တူညီေနေသာ ဘ၀မ်ိဳး ျဖစ္ေနသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ဘ၀ကို ထိုလူသည္ သည္လိုမ်ိဳး အဆံုးသပ္ရရိုးလား...။ ေနာက္ထပ္ သူ ၾကိဳးစား အားထုတ္ ရုန္းကန္ ဆန္တက္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ အင္အား မရွိေတာ့သည္လား...။ ဘ၀ကို ထိုသူ အရံႈးေပးသြားသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ထိုသူ႕ အရံႈးပြဲမ်ားမွာ ... သူ႕ဇနီးမယားႏွင့္ သမီးသားမ်ား မပါ၀င္သင့္ေပ...။ စဥ္းစားရင္း ဖခင္တေယာက္ျဖစ္ေနေသာသူသည္ ဖခင္တေယာက္ မည္သို႕ ခံစားေနရမည္ကိုလည္း နားလည္ေပးေနမိပါသည္။ ငတ္ေနသည္ထက္ ေသသည္က ေကာင္းမည္လား... ထိုသူ စဥ္းစားေကာင္း စဥ္းစားမည္...။ ေသလ်င္ေကာ...။ သူသာေသမည္ေလာ...။ အတူတူေသၾကမည္ေလာ...။ ထိုသူ စဥ္းစားသည္ဟု သူထင္သည္...။ မိသားစုဆိုေတာ့ ထိုသူသည္ မိသားစုနွင့္ အတူတူသာ ေသခ်င္မည္-ဟု သူ ယံုၾကည္ထင္ျမင္ေနမိသည္။

----------------------------------------------------------------------

ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္သို႕ သူ မေျပာင္းေရႊ႕ခင္က ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္တြင္ ဆယ္စုႏွစ္ တခုနီးပါး သူ ေနထိုင္ခဲ့သည္။ သူ႕ သားအငယ္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ထိုျပည္နယ္မွာ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ သည္ ႏွစ္ေယာက္က Floridian မ်ားျဖစ္သည္...။ US Citizen မ်ားလည္း ျဖစ္သည္။ သား အငယ္ဆံုးေလးကို ေမြးေတာ့ သူ ဘေလာ့ေရးကာစ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ သားငယ္ေလး ေမြးခ်ိန္မို႕ သူ vacation ယူလို႕ရသည္။ သားငယ္ေလးကို ေမြးေတာ့ ဇန္န၀ါရီ ၂၃ ျဖစ္သည္။ ေမြးဖြားခ်ိန္မွာ ၉ ေပါင္ခြဲ ရွိေသာ သားအငယ္ဆံုးေလးကို မေဟသီက သဘာ၀အတိုင္း မေမြးႏိုင္သျဖင့္ C-session ေပးကာ ေမြးခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ ဗိုက္ခြဲ မေမြးခင္မွာ သူ႕မွာ စာရြက္မ်ိဳးစံုကို လက္မွတ္ထိုးရသည္။ သူလက္မွတ္ မထိုးရင္ပဲ ထိုဗိုက္ကို မခြဲေတာ့မလိုမ်ိဳး။ အိပ္ခ်င္မူးတူး မနက္ ၃ နာရီၾကီးမွာ လက္မွတ္ထိုးထားေသာ စာေတြကို ေသခ်ာ ျပန္ဖတ္မိသည့္အခါ ဗိုက္ခြဲေမြးရသျဖင့္ မည္သည့္အရာမွ် အာမမခံႏိုင္...။ မိခင္ႏွင့္ကေလး လြင့္စင္သြားသည့္တိုင္ (ဆိုလိုသည္မွာ ေလွ်ာဘုရားသားျပသြားသည့္တိုင္) ၄င္းတို႕ အျပစ္ မဟုတ္ပါ... ဟု- ကၽြႏု္ပ္က သေဘာတူညီနားလည္ပါသည္-ဟု ဆိုလိုေလသည္။ (တကယ္ေတာ့ အေမရိကန္ ဥပေဒမ်ား အားလံုးလိုလိုက ငါ့ ျပသနာမရွာရင္ျပီးေရာ ဥပေဒမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္...) ထိုစဥ္က သူ႕စိတ္ထဲမွာ မေဟသီသာ ဆံုးပါးသြားလ်င္-ဆိုေသာ အေတြးက အေတာ့္ကို အေႏွာက္အယွက္ ေပးေလသည္။ မေဟသီ မရွိေသာ ဘ၀ကို သည္ ကေလး ၃ ေယာက္ႏွင့္ မည္သို႕ ေလွ်ာက္လွမ္းရမည္လဲ။ သူ အေတာ့ကို ေခါင္းေျခာက္ဖူးခဲ့ေလသည္။

---------------------------------------------------------------------------------
ေနေရာင္ျခည္မ်ား ဖူးပြင့္လန္းဆန္းရာ Sunshine State ဟု ေခၚေသာ ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္သည္ အမိဗမာျပည္ႏွင့္ အေတာ့ကို တူေလသည္။ တကယ္ေတာ့ သူက သူ႕ဘ၀ကို ဖေလာ္ရီဒါ ေရျပာစမ္းမွာ အေျခခ်ဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ့သည္။ ေဒၚလာ ၃ သိန္းတန္ အိမ္တလံုး ၀ယ္ခဲ့ဖူးသည္ (လစဥ္ေပးစနစ္ႏွင့္ပါ) သို႕ေသာ္လည္း ဖေလာ္ရီဒါသည္ သူ႕ေနရာ မဟုတ္-ဟု ယခုေတာ့ သူထင္ျမင္ေနမိသည္။

တေန႕သားေတာ့ သူ၀ယ္ထားသည့္ အိမ္ရွိရာ အနီးအနားက ဟိုက္ေ၀း အိပ္က္စစ္တခုမွာ မိသားစု တစု အသတ္ခံရသည့္ သတင္းကို သူေတြ႕ရပါသည္။ သူ႕အိမ္နွင့္ ကပ္လ်က္ရွိေသာ အမွတ္-၅၃ အိပ္က္စ္စစ္နံေဘးမွာ အသတ္ခံထားရေသာ မိသားစု ၄ ေယာက္။ ဖခင္က ဘယ္ဖက္မွာ၊ မိခင္က ၂ႏွစ္သားကေလးႏွင့္ ၄ ႏွစ္ သမီးေလးကို ဘယ္ညာဖက္ျပီး သူ႕ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ေသနတ္က်ည္ဆန္ေတြကို ကာကြယ္ေပးထားပံု...။ မူးယစ္ေဆး၀ါး အရႈပ္အေထြးေတြထဲမွာ... ကေလးေလးေလးေတြ အသက္ စေတးခံရ...။ ဘယ္လို ဘ၀ေတြတဲ့လဲ... ကေလးတို႕ရယ္...။ သူ႕ရင္ေတြ မခ်ိပါ...။

ဖေအ လူဆိုးျဖစ္သည္ႏွင့္ သည္ကေလး ၂ ေယာက္ သည္ဒဏ္ကို ခံရေတာ့သည္တဲ့လား...။ ကမၻာၾကီးကပဲ မတရားမႈေတြကို လက္ခံေနေတာ့သည္လား...။ ကေလးမ်ား၏ အနာဂတ္သည္ မည္သို႕ စာလံုးေပါင္းမည္လဲ...။

ထိုစဥ္က သူခံစားခဲ့ရေသာ ေ၀ဒနာမ်ား...။

-----------------------------------------------------

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အတူတကြ ဘ၀ဆံုးခဲ့ရေသာ မိသားစုမ်ားမွာ ေကာင္းကြက္တခုေတာ့ ရွိပါသည္။ သူတို႕သည္ ေသကြဲ ရွင္ကြဲ-ဆိုေသာ ဘ၀ကို မၾကံဳလိုက္ၾကရ။ ေသအတူ ဘ၀ကိုသာ ၾကံဳလိုက္ၾကရသည္။

------------------------------------------------------

ေသကြဲ... ရွင္ကြဲ... မ်ား ၾကားထဲမွာ... ေသအတူ ျဖစ္ခဲ့ရေသာဘ၀မ်ားအတြက္... သူ ၀မ္းမသာမိသည့္တိုင္ေအာင္... စိတ္ေက်နပ္မႈ တစံုတရာေတာ့ ရခဲ့မိပါသည္...။

မေဟသီႏွင့္အတူ သူ... ေသခ်င္ပါသည္...။
လြမ္းလို႕ က်န္ေနခဲ့မွာကို အားနာလြန္းလို႕ပါေလ...။

------------------------------------------------------------

စိုင္းထီးဆိုင္ သီခ်င္း တပုဒ္ ရွိပါသည္။

-လူအိုက သူ႕ေခြးအိုနဲ႕ အတူတူ ေသပါရေစလို႕ ရွားရွားပါးပါး... ဆုပန္တဲ့အျဖစ္... -

ေမေရ ေမာင္တို႕ၾကားမွာ ခ်ည္ထားတဲ့ သည္ၾကိဳးဟာ... သံေယာဇဥ္... သံေယာဇဥ္... သံေယာဇဥ္.... ရယ္ပါ...

--------------------------------------------------------------
ခုေတာ့လည္း သူ တစံုတခုကို ေက်နပ္ေနသလိုလို ျဖစ္မိသည္...။
လူ႕ဘ၀ၾကီးထဲမွာ တျပိဳင္နက္တည္း အတူ ထြက္ခြာခြင့္ရသြားခဲ့ေသာ မိသားစုမ်ားအားလံုးအတြက္ ျဖစ္ပါသည္။

------------------------------------------------------------------

ဘုရားသခင္...
မိသားစုမ်ား မည္သည့္အခါမွ် ေသကြဲ ရွင္ကြဲ အကြဲမ်ားကို မၾကံဳၾကရပါေစႏွင့္...
တပည့္သားမွာလည္း... မိသားစု တစု ရွိပါသည္...။ 
ရွင္အတူ... ေသအတူ... ဘ၀မ်ားကိုသာ... ေတြ႕ဆံုၾကံဳၾကိဳက္သြားခြင့္ျပဳပါ ဘုရားသခင္...
အာမင္..

ATN

Aug 7, 2010

အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္လား သားတို႕ေရ...











အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္လား... သားတို႕ေရ...
အိမ္-ဆိုတာ...
တဘ၀တာလံုးမွာ...
အေႏြးေထြးဆံုး... ေနရာ...

အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္လား... သားတို႕ေရ...
အိမ္-ဆိုတာ...
တသက္တာလံုးမွာ...
အစိမ္းလန္းဆံုး...ေနရာ...

အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္လား... သားတို႕ေရ...
အိမ္-ဆိုတာ...
တို႕ေတြရဲ႕... အေမ...
ရွိေနတဲ့... ေနရာ...

မင္းတို႕ အဖိုးက...
ဟိုး... ... ရြာလယ္လမ္းေလးရဲ႕ ထိပ္မွာ...
ရင္ေတြ တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ရင္း ေစာင့္ေနရွာတယ္...
သူ မေတြ႕ခဲ့ဖူးရွာတဲ့...
သူ႕ရဲ႕... ေျမးသားကေလး ၃ ေယာက္ကို
ေျမွာက္ပင့္ ေပြ႕ခ်ီခ်င္-လို႕တဲ့့....
အေဖ့ကို... ေျပာခဲ့...

မင့္တို႕ရဲ႕ အဖိုးကို...
မင့္တို႕ရဲ႕ အေဖက...
ဘာျပန္ေျပာရဦးမတဲ့လဲ... သားတို႕ေရ...

မင့္တို႕ အဖြားက...
ေဟာ... ဟိုး... စပါးေတာထဲမွာ...
ရင္ေတြ ကြဲသြားရင္း ေျပာရွာတယ္...
ငါ့... ေျမးသားကေလးေတြ...
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ...
အေမ... ေတြ႕ရမွာ...လဲ...တဲ့...

အဲ့သည္ ကမၻာေျမၾကီးေပၚမွာ
သက္ရွိထင္ရွား မရွိေတာ့တဲ့...
မင္းတို႕ရဲ႕... အဖြားကို...
မင့္တို႕ရဲ႕ အေဖက...
ဘာမ်ား ျပန္ေျပာျပႏိုင္ဦးမွာတဲ့လဲ... သားတို႕ရယ္...

အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ ေက်ာ္ခဲ့ျပီ...
အိမ္- ရွိရာဆီကိုပဲ...
ျပန္ၾကရေအာင္လား...
သားတို႕ေရ...

အဲသည္... အိမ္မွာ...
အေဖ့... အေမ... ရွိတယ္...

အဲသည္... အိမ္မွာ...
မင္းတို႕... အေမ... ရွိလိမ့္မယ္...

မင့္တို႕ ၃ ေယာက္ကပဲ
အေဖ့ကို လက္တြဲျပီး
အဲသည္အိမ္ဆီ...
ေရာက္မယ့္ ခရီးကို ေခၚပါ...

အိမ္-ဆိုတာဟာ
ႏွလံုးသားနဲ႕ နီးနီးေလးပါ သားတို႕ရယ္...

ATN

Aug 6, 2010

Lay Back in the Arms of Someone

If you want my sympathy...
Just open your heart to me...
You get whatever you ever need.

If you think that's too high for you
Oh but baby...
I would die for you
When there's nothing left
You know where I will be.

Lay back in the arms of someone
You give in to the charms of someone
Lay back in the arms of someone you love.

Lay back in the arms of someone
When you feel you're a part of someone
Lay back in the arms of someone you love.

(solo)

So baby just call on me
When you want all of me
I'll be your lover
I'll be your friend

And there's nothing I won't do
Please baby
I just live for you
With nothing to hide no need to pretend.

Oh lay back in the arms of someone
You give in to the charms of someone
Lay back in the arms of someone you love.

Oh Lay back in the arms of someone
When you feel you're a part of someone
Lay back in the arms of someone you love.

(solo)

Oh I know you think that's too high for you
Oh baby I'll die for you
When there's nothing left
I'll be with you.

Oh lay back in the arms of someone
You give in to the charms of someone
Lay back in the arms of someone you love.

Oh yeah lay back in the arms of someone
When you feel you're a part of someone
Lay back in the arms of someone you love.
. . .
Oh. . . No
I know . . .

Jul 27, 2010

ဘ၀

ေရး__အယ္လ္ျဖဴ
ဆို__ေဇာ္၀င္းထြဋ္

ကေလးေလး... တစ္ေယာက္လုိေတာ့... ဘယ္...ျဖဴစင္မွာလဲ...
ေလာက... လမ္းမမ်ား... စမ္းတ၀ါး၀ါး... ၀ဲလည္...
အိမ္မက္တုိ႔... ရွည္လ်ား... ေမာပန္းလုိ႔... ႏြမ္းနယ္...
ခရီးတုိ႔... မဆုံးခင္အထိ... ငါဟာ... မွားယြင္းရဦးမယ္...

ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြနဲ႔... ယုံၾကည္ခုိင္မာေစ...
ငါ့အတြက္... နားခုိမယ့္... အရူးအမူး... တမ္းတဆဲ...
ေအးခ်မ္းတဲ့... အိမ္ေလး... တေန႔ေတာ့... ေတြ႕ရမယ္...
အုိ... အလင္းတုိ႔... မေရာက္ခင္အထိ... ငါဟာ... မွားယြင္းရဦးမယ္...

မွားယြင္းရဦးမယ္... ယုံၾကည္စြာ... မွားယြင္းခြင့္... ရွိတယ္
ငါဟာ... မွားယြင္းရဦးမယ္... ယုံၾကည္စြာ... မွားယြင္းခြင့္... ရွိတယ္
အေ၀းဆုံးေသာ... အခ်ိန္ထိ... ငါဟာ... မွားယြင္းရဦးမယ္...

မွားယြင္းရဦးမယ္... ယုံၾကည္စြာ... မွားယြင္းခြင့္... ရွိတယ္
ငါဟာ... မွားယြင္းရဦးမယ္... ယုံၾကည္စြာ... မွားယြင္းခြင့္... ရွိတယ္
ခရီးတုိ႔... မဆုံးခင္အထိ... ငါဟာ... မွားယြင္းရဦးမယ္...
အလင္းတုိ႔... မေရာက္ခင္အထိ... ငါဟာ... မွားယြင္းရဦးမယ္...
အေ၀းဆုံးေသာ... အခ်ိန္ထိ... ငါဟာ... မွားယြင္းရဦးမယ္...


Jul 18, 2010

တခုေလာက္ေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္

ခင္ဗ်ားဗ်ာ ဘယ္လိုကဗ်ာေတြ ေရးေနမွန္း မသိဘူး...
ခင္ဗ်ားေရးေနတာ ကဗ်ာေတြမွ မဟုတ္တာ...
ဘယ့္ႏွယ္ေၾကာင့္ အခ်စ္ကဗ်ာေတြ ေရးေနရတာလဲ ခင္ဗ်ားက ကေလးမွ မဟုတ္တာ...
ခင္ဗ်ား ပို႕စ္ေတြ ဖတ္ရတာ စိတ္ပ်က္တယ္...
ခင္ဗ်ားစာေတြက ဘာမွ ေလးနက္မႈ မရွိေတာ့ဘူး...
ခင္ဗ်ား ဘေလာ့ကို ဘယ္ေတာ့မွ လာမဖတ္ေတာ့ဘူး...

... ... ... ... စသည္... ျဖင့္...

ေ၀ဖန္စာမ်ား... ျပစ္တင္စာမ်ား... ဆဲစာမ်ား... အားမလို အားမရ ျဖစ္ေနေသာ စာမ်ား... အၾကံေပးစာမ်ား... ခ်ိဳးႏွိမ္ ဖဲ့နင္းေသာ စာမ်ား... အားလံုးကို သူ ဖတ္ပါသည္။

သူငယ္ခ်င္းမ်ား... မိတ္ေဆြမ်ား... ရဲေဘာ္မ်ား... ညီအကိုေမာင္ႏွမမ်ား... စာဖတ္သူမ်ား... ရန္သူမ်ား... ခ်စ္သူမ်ား... အားလံုးကို သူ နားလည္မိပါသည္။

ေစတနာမ်ား... ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ား... ေလးစားမႈမ်ား... ရင္းႏွီးမႈမ်ား... ခ်စ္ခင္မႈမ်ား... မုန္းတီးမႈမ်ား... မနာလိုမႈမ်ား... အျမင္ကပ္မႈမ်ား... အားလံုးကို သူ လက္ခံထားပါသည္။

အီးေမးလ္မွ တဆင့္လည္းေကာင္း... ဂ်ီေတာ့ခ္မွ တဆင့္လည္းေကာင္း... တယ္လီဖုန္းမ ွတဆင့္လည္းေကာင္း... စာအားျဖင့္လည္းေကာင္း... တေယာက္မွ တေယာက္ စကားလက္ဆင့္ ေျပာၾကားျခင္းအားျဖင့္လည္းေကာင္း... သူ႕အား... ေကာင္း/ဆိုး... က်ိဳး/ျပစ္... ေ၀ဖန္ေထာက္ျပ... အခၽြန္ႏွင့္-မ... အဆင္း ဘီးတပ္... သရဖူေဆာင္း... အေကာင္းခ်ည့္ေျပာ... အားလံုးေသာသူမ်ားအား... သူ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

တကယ္ေတာ့ သူသည္ လူသားဆန္ေသာ လူ တေယာက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ ဘုရား အေလာင္း မဟုတ္ပါ။ သူသည္ သူေတာ္စင္ တေယာက္ မဟုတ္ပါ။ သူသည္ တမန္ေတာ္ တပါး မဟုတ္ပါ။ သူသည္ ဂ်ီးဆပ္စ္ မဟုတ္ပါ။ သူသည္ နိဗၺာန္လမ္းကိုု မွန္းေမွ်ာ္ထားသူတေယာက္ မဟုတ္ပါ။ သူသည္ လူသားမ်ားထဲမွ လူသား တေယာက္သာ ျဖစ္ပါသည္။

သူသည္ ေပးေ၀ေနသူ တေယာက္ မဟုတ္ပါ။ ထို႕အတူ သူသည္ ေတာင္းခံေနသူ တေယာက္လည္း မဟုတ္ပါ။
သူသည္ ဦးေဆာင္ေနသူ တေယာက္ မဟုတ္ပါ။ ထို႕အတူ သူသည္ ေနာက္လိုက္ တေယာက္လည္း မဟုတ္ပါ။
သူသည္ လမ္းျပေနသူ တေယာက္ မဟုတ္ပါ။ ထို႕အတူ သူသည္ လမ္းေပ်ာက္ေနသူ တေယာက္လည္း မဟုတ္ပါ။
သူသည္ အၾကံေပးေနသူ တေယာက္လည္း မဟုတ္ပါ။ ထို႕အတူ သူသည္ အၾကံဉာဏ္ ေတာင္းခံေနသူ တေယာက္လည္း မဟုတ္ပါ။

လို... တို... ရွင္း... ေျပာရလွ်င္... သူသည္... သူ႕ လူသားဆန္မႈကို သူ႕ဘ၀တခုလံုးႏွင့္ ရင္းႏွီးျပီးခဲ့ေသာ ကဗ်ာဆရာ တေယာက္သာ ျဖစ္ပါသည္။

သူသည္... ေအာင္သာငယ္... ျဖစ္ပါသည္။ ထိုအမည္ကို သူ႕ဘ၀တခုလံုးႏွင့္ ရင္းႏွီးျပီးမွသာ သူ ရရွိခဲ့ပါသည္။
ေအာင္သာငယ္သည္... ကဗ်ာဆရာတေယာက္... ျဖစ္ပါသည္။

ကဗ်ာဆရာတေယာက္သည္... ခံစားခ်က္မ်ားအေပၚတြင္... အသက္ရွင္သန္ပါသည္။ သူ႕ ခံစားခ်က္မ်ားအေပၚ သူ အသက္ရွဴသြင္း ရွဴထုတ္သည့္အခါ... မုန္းတီးမႈမ်ားပါ၀င္ပါမည္...။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမ်ား ပါ၀င္ပါမည္။

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမ်ား ႏွင္းမုန္တိုင္းလို ပိန္းပိတ္ေအာင္ က်ေနသည့္အခါ... အခ်စ္ကဗ်ာ တပုဒ္ သူ ေရးဖြဲ႕မိသည္မွာ အျပစ္ေပလား...

ေအာင္သာငယ္-သည္ ေသသည္အထိ ႏိုင္ငံေရးဆန္ေသာ ကဗ်ာမ်ား ေရးဖြဲ႕ရမည္လား... (ႏိုးေ၀း... ေ၀းစြ...)

လြန္ခဲ့ေသာ ၂ ႏွစ္အတြင္းမွာ သည္အခ်ိန္ကာလမွာ သူ တင္ခဲ့ဖူးေသာ ပို႕စ္ ၂ ခုကို သည္မွာ ျပန္တင္လိုက္ပါသည္။

သည္ပို႕စ္ ၂ ခုကို ဖတ္ရလွ်င္ ေအာင္သာငယ္-ဟူေသာ ကဗ်ာဆရာတေယာက္၏ ျဖစ္တည္မႈႏွင့္ အတၱကို နားလည္ႏိုင္ၾကေလာက္ပါသည္။

ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္အတိုင္း ဖတ္ရႈၾကပါ...

Jul 18, 2009
ဥၾသဆြဲေနတဲ့ကဗ်ာ

အသံေတြ အသတ္ခံထားရတဲ့ေန႕ဟာ
အသက္ရွည္ေနဆဲပါပဲ...
ဘယ္အခါမွ ေသဆံုးမသြားႏိုင္တဲ့
နတ္ဘုရားတပါးလိုပါ့...

ေဟာသည္ႏိုင္ငံမွာ
ေနရာတကာ
စစ္ အဂၤါ ေလးပါး...
သံတိုင္နဲ႕ နံရံမ်ား...
မတရားေသာ ဥပေဒ...
ခ်ိန္ရြယ္ေနေသာ ေသနတ္ေျပာင္း...
ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကို သတ္ေနေသာ အက်ဥ္းေထာင္...
မီးေမွာင္ခ်ထားေသာ စစ္ေၾကာေရးစခန္း...
ပိတ္ဆို႕ထားေသာလမ္းမ်ား...

သို႕ေသာ္လည္း
မည္သူမွ် အႏိုင္မယူႏိုင္သည့္
ျဖဴစင္ေသာ ႏွလံုးသားမ်ား...
မည္သို႕ေသာ ေသနတ္ကမွ်
ပစ္ခတ္မရႏိုင္ေသာ ယံုၾကည္မႈမ်ား...
မည္သို႕ေသာ ဓါးကမွ်
မျဖတ္ရွႏိုင္ေသာ စိတ္ဓါတ္မ်ား...
ဤအရာမ်ားကလည္း
ငါတို႕ႏိုင္ငံမွာ ေနရာတကာ...

ခုပဲၾကည့္လိုက္ပါ့...
အသတ္ခံရတဲ့ေန႕ကိုပဲ
ငါတို႕ေတြ ျပန္ေမြးခဲ့ၾကတယ္...
ဥၾသသံေတြ မၾကားရတဲ့ေန႕မွာ
ဥၾသသံေတြကို ငါတို႕ဆြဲလိုက္ၾကတယ္...
အရွည္လ်ားဆံုးေပါ့...

ငါတို႕ရင္ထဲမွာ...
ငါတို႕ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ...
အေျပာက်ယ္တဲ့ လယ္ကြင္းျပင္ေတြမွာ...
ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ သတင္းေတြမွာ...
အလင္း ဖန္မွ်င္ေတြရဲ႕ အဆံုးအစ မရွိမႈထဲမွာ...
ဒဗလ်ဴသံုးလံုးနဲ႕အင္တာနက္မွာ...
အီးေမးလ္နဲ႕ ခ်က္တင္းေတြထဲမွာ...
ဘေလာ့ဂင္းေနၾကတဲ့ စာမ်က္နွာေတြေပၚမွာ...
ဥၾသသံေတြ ၾကားေနရပါျပီ...

ကဲ... လာ...
အာဇာနည္ေတြကို အေလးျပဳၾကပါစို႕...

ATN

LINK

ဒါကေတာ့ ေနာက္တခုပါ...
အာဇာနည္ေန႕မွာ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ရတာေလးပါ...
သည္မွာ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး

Jul 18, 2008

အာဇာနည္ေန႕မွာ က်ေနာ္ ၀မ္းနည္းပါတယ္ဗ်ာ

ေရးခ်င္တာေလးတခု စိတ္ထဲမွာ ေပၚလာလို႕ပါ။ ဘာရယ္လို႕ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္က လာေျပာေနလို႕ပါ။ ခင္ဗ်ားဗ်ာ အာဇာနည္ေန႕မွာ ဘာပို႕စ္မွလည္း မတင္ဘူး၊ ဘာမွလည္း မေရးဘူး-လို႕ ေျပာလာလို႕ပါ။ ဒီၾကားထဲ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ကလည္း - ဒီေန႕ အာဇာနည္ေန႕ေလဗ်ာ။ ေလးစားတဲ့ အေနနဲ႕ ဂ်ီေတာ့ခ္က ပံုကို ေျပာင္းပါ- လို႕ ေျပာလာတယ္။ သူ႕တို႕ ေျပာတာေတြ အားလံုးကို က်ေနာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ သူတို႕ ေျပာစရာ ျဖစ္ေအာင္ကလည္း က်ေနာ္က အာဇာနည္ေန႕မွာ ဘာပို႕စ္မွ မတင္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ က်ေနာ့္ ဂ်ီေတာ့ခ္က ပံုကိုလည္း မေျပာင္းခဲ့ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ သူတို႕ ေျပာတာေတြကို နားေထာင္ျပီးေတာ့ (တကယ္ကေတာ့ ဖတ္ျပီးေတာ့) က်ေနာ့္ ဘာသာ က်ေနာ္ စဥ္းစားေနမိတယ္။ က်ေနာ့္ ဘေလာ့က မဆလေခတ္တုန္းက `ျမ၀တီ`တို႕ `ေငြတာရီ`တို႕လိုမ်ိဳး ေရးေနရေတာ့ မွာလားလို႕ပါ။ တန္ခူးလ ဆိုရင္ သၾကၤန္ အေၾကာင္း ကဗ်ာတပုဒ္၊ ပိေတာက္ အေၾကာင္း စာတပုဒ္၊ တန္ခူးလ ဆိုသည္မွာ အစခ်ီျပီး ေဆာင္းပါး တပုဒ္။ ကဆုန္လ ေရာက္ရင္ ေညာင္ေရသြန္း ကဗ်ာတပုဒ္၊ ေညာင္ပင္ အေၾကာင္း စာတပုဒ္၊ ကဆုန္လ အေၾကာင္း ေဆာင္းပါး တပုဒ္။ ဒီလိုနဲ႕ ၁၂ ရာသီအတြက္ က်ေနာ့္ဘေလာ့ေပၚမွာ ရာသီစာေတြ ေရးေနရေတာ့ မွာလားလို႕ပါ။

ဒါနဲ႕ပဲ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ဘေလာ္ဂိုစဖီးယားထဲ လွည့္လည္ သြားလာၾကည့္ေသးတယ္။ အာဇာနည္ေန႕အေၾကာင္း ေရးတဲ့သူလည္း ေရး၊ မေရးတဲ့သူလည္း မေရး။ မေရးတဲ့ သူေတြထဲမွာ နံမည္ၾကီး ဘေလာ္ဂါေတြလည္း ပါပါတယ္။ မေရးတဲ့သူေတြက အာဇာနည္ေန႕ အေၾကာင္းကို မေရးတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ရွိမွာပါ။ ဥပမာ- ခရီးလြန္ေနလို႕။ အခ်ိန္မရလို႕။ မအားလို႕ စသည္ျဖင့္။

ေနာက္တခု ဘေလာ္ဂါေတြရဲ႕ ဂ်ီေတာ့ခ္ေပၚက ပံုေတြကို ေျပာင္းသလား မေျပာင္းသလားကေတာ့ က်ေနာ္လည္း မသိပါဘူး။ က်ေနာ္နဲ႕ ေျပာေနေနက် ဘေလာ္ဂါ ေရာင္းရင္းေတြကေတာ့ ပံုေတြ မေျပာင္းထားၾကပါဘူး။ က်ေနာ့္မွာလည္း က်ေနာ္ ၾကိဳက္တဲ့ ပံု ၂ ပံုပဲ ရွိပါတယ္။ ရွဥ့္ကေလး တေကာင္ ပံုနဲ႕၊ Avatar က ဂစ္တာပုံကေလး တပံု။ က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုး ေျပာင္းခဲ့တာက အဲဒီ ဂစ္တာနဲ႕ ပံုကေလးပါ။

ဒါနဲ႕ က်ေနာ္လည္း ဆက္စဥ္းစားမိေနေသးတယ္။

အာဇာနည္ေန႕နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ပို႕စ္တခုခု မတင္တာနဲ႕၊ ဂ်ီေတာ့ခ္က ပံုကို မေျပာင္းတာနဲ႕ `ေအာင္သာငယ္` တေယာက္ကေတာ့ အာဇာနည္ေန႕ကို မေလးစားဘူး၊ အသိအမွတ္မျပဳဘူးလို႕ အဓိပၸါယ္ ေကာက္လို႕ရမယ္ဆိုရင္၊

သို႕မဟုတ္

ဘယ္ဘေလာ္ဂါပဲျဖစ္ျဖစ္ အာဇာနည္ေန႕နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ပို႕စ္တခုခု တင္ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႕ ဂ်ီေတာ့ခ္က ပံုကို ေျပာင္းလိုက္ရင္ သူတို႕ဟာ အာဇာနည္ေန႕ကို ေလးစားတယ္၊ အသိအမွတ္ျပဳတယ္လို႕ အဓိပၸါယ္ ေကာက္လို႕ရမယ္ဆိုရင္။

တခုခုေတာ့ မွားေနျပီလို႕ က်ေနာ္ ထင္ပါတယ္။

စာေတြကိုေတာ့ လူတိုင္းဖတ္လို႕ ရပါတယ္။ ဘေလာ့ေပၚမွာ ျဖစ္ျဖစ္။ အီးေမးလ္ထဲမွာျဖစ္ျဖစ္။ ဂ်ီခ်က္ေပၚမွာ ျဖစ္ျဖစ္။ စာအုပ္တခုေပၚမွာ ျဖစ္ျဖစ္။ ဗမာလိုျဖစ္ျဖစ္၊ အဂၤလိပ္လိုျဖစ္ျဖစ္။

ဒါေပမယ့္ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ဘာရွိေနတယ္ဆိုတာ ရင္ဘတ္ရွိတဲ့သူေတြခ်င္းပဲ ဖတ္ႏိုင္ၾကတာပါ။

`ေအာင္သာငယ့္`ရင္ဘတ္ထဲမွာ ဘာရွိတယ္ဆိုတာ အာဇာနည္ေန႕မွာ ပို႕စ္တခု မတင္တာနဲ႕၊ အာဇာနည္ေန႕မွာ ဂ်ီေတာ့ခ္က ပံုကို မေျပာင္းတာနဲ႕ အဆံုးအျဖတ္ေပးမယ္ဆိုရင္-

က်ေနာ္ `ေအာင္သာငယ္`အေနနဲ႕ - ၀မ္းနည္းပါတယ္ဗ်ာ-လို႕ကလြဲရင္ -----

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ဒီပို႕စ္ကလည္း အာဇာနည္ေန႕နဲ႕ ပတ္သက္ေနတဲ့ ပို႕စ္တခု ျဖစ္သြားျပီေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား။

ATN

Jul 17, 2010

သူသည္ ၂၄ ႏွစ္သား လူငယ္ တေယာက္သာ ျဖစ္ပါသည္


















ယေန႕ မနက္ေတာ့ မိုးမလင္းခင္မွာပဲ သူ ႏိုးလာသည္။ ေျခရင္းမွာ ထားထားေသာ ဆိုနီအမွတ္တံဆိပ္ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ နာရီကို အေမွာင္ထဲမွာ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ အစိမ္းေရာင္ နံပတ္မ်ားက မနက္ ၃ နာရီ ၅၅ မိနစ္ကို ေဖာ္ျပေနသည္။ "အင္း... အေစာၾကီး ရွိေသးတာပဲ... " သူ႕ဘာသာေတြးရင္း ကိုယ္ေပၚမွ ေစာင္ကို ခြာကာ အိပ္ယာမွ ထလိုက္သည္။ ေခါင္းရင္းမွ မီးခလုပ္ကို မဖြင့္ပဲ အိပ္ခန္း တံခါးကို အေမွာင္ထဲမွာ ဖြင့္ကာ သူ ထြက္လာသည္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့မွသာ နံရံက မီးခလုပ္ကို စမ္းကာ သူ ဖြင့္လိုက္သည္။ ၀ပ္-တရာ-အား ရွိေသာ အျဖဴေရာင္ မီးသီး ၄ လံုးက အေမွာင္ႏွင့္ သဟဇာတ ျဖစ္ေနေသာ သူ႕မ်က္လံုးမ်ားကို ရုတ္တရက္ က်ိန္းစပ္သြားေစေလေတာ့သည္။ ( ... အေမွာင္ထဲမွာ အေနၾကာလာသည့္အခါ မ်က္လံုးမ်ားက အလင္းကို က်င့္သားမရပါ...  × စကားခ်ပ္...) မ်က္ေမွာင္ကို ၾကဳပ္ထားလိုက္ရင္းက လွ်ပ္စစ္မီး၏ အလင္းစမ်ားကို တျဖည္းျဖည္းခ်င္း သူ႕မ်က္လံုးထဲကို သြင္းယူလိုက္ရသည္။ မ်က္ေမွာင္ ၾကဳပ္ထားဆဲမွာပင္ လက္ေဆးကန္ ေရွ႕က မွန္ထဲမွာ သူ႕ကိုယ္သူ ျမင္လိုက္ရသည္။ သူ႕မ်က္မွန္ ပါမလာေပမင့္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳပ္ထားသည့္ၾကားက ၀ိုးတ၀ါး ျမင္ေနရသည့္ သူ႕မ်က္ႏွာသည္ အေတာ့ကို အိုစာေနေလျပီ။ ပါးရိုးေတြ က်ျပီး နားထင္ ႏွစ္ဖက္က ခ်ိဳင့္ခြက္၀င္ေနသည္ကို သူ  ျမင္ေနရသည္။ ခုသည္ ႏွစ္လ အတြင္းမွာ သူ အေတာ္ ပိန္က်သြားပံုရသည္။ မွန္ထဲတြင္ ျမင္ေနရသည့္ သူ႕မ်က္ႏွာက ဤအခ်က္ကို သက္ေသျပေနသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၂ ႏွစ္က အိမ္ကို သူ ေက်ာခိုင္း ထြက္ခြာလာခါစ ကာလတုန္းကလို မ်က္ႏွာမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့တာ ေသခ်ာေနသည္ေလ။ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၂ ႏွစ္က ရွိခဲ့ဖူးေသာ မ်က္လံုး တစံုကို လြန္ခဲ့ေသာ ၂၂ ႏွစ္တုန္းက အိမ္ကို ေက်ာခိုင္းထြက္ခြာခဲ့ေသာ မ်က္ႏွာ တခုေပၚမွာ သူ ျပန္မေတြ႕ရေတာ့။ အျပာေရာင္ မသမ္းသည့္တိုင္ အနီေရာင္လည္း မသမ္းခဲ့ေသာ ထို အျဖဴေရာင္ မ်က္လံုးမ်ား သူ႕မွာ မရွိေတာ့ပါ။ ခုေတာ့ သူ႕မ်က္လံုးမ်ားက အနီေရာင္သမ္း-လို႕... ။ သူ႕ မ်က္လံုးမ်ား ေအာက္မွာ ဘယ္ အခ်ိန္ကမွန္း မသိ ေရာက္လာေနသည့္ မ်က္ရစ္ ၂ ခုကလည္း ဇရာကို ျခံ၀င္း ခတ္ျပထားသလိုမ်ိဳး... ။ ထို မ်က္ရစ္ ၂ ခုေအာက္မွ ပါးရိုး ေပၚမွာလည္း ေသြ႕ေျခာက္ ၾကမ္းတမ္း လာေနေသာ အေရျပား တခ်ိဳ႕က... သိသိသာသာ ဇရာကို အခ်က္ျပလွ်က္... ။ သူ႕ နဖူးေပၚမွ အေရျပား အတြန္႕ ၂ ေၾကာင္းကလည္း ဇရာကို ေမာင္းခတ္ ေၾကျငာေနေလသည္လား... ။ သူ႕ နဖူးအစပ္မွာ ျမင္ေနရေသာ ဆံပင္ျဖဴ တခ်ိဳ႕ကလည္း ဆံမည္းေတြၾကားထဲမွာ က်ိဳးတို႕က်ဲတဲ... ဒါ... ဇရာ-ပဲကြ လို႕ အလံထူျပေနသလိုမ်ိဳး... " အိုး... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္... ငါ... ဟာ...၂၄ ႏွစ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္... ... " သူ႕ဘာသာ စိတ္ထဲမွာ ေျပာရင္း သြားပြတ္တံေပၚ သြားတိုက္ေဆး တခ်ိဳ႕ကို ညွစ္ခ်လိုက္ရင္း ေရခ်ိဳးကန္ထဲသို႕ သူ ၀င္လိုက္သည္။ (သူသည္ ၂၄ ႏွစ္သား လူငယ္တေယာက္သာ ျဖစ္ပါသည္...)

Jul 5, 2010

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကြင္းျပင္

သည္ကြင္းျပင္ၾကီးကို... တို႕ျဖတ္ဖူးတယ္...
သည္ ျမက္ပင္မ်ားအေပၚ... တို႕ႏွစ္ေယာက္အတူ... ေလွ်ာက္ဖူးတယ္...
သည္ကြင္းျပင္ၾကီးထဲ... မိုးတိမ္ေတြ... အျမဲပ်ံသန္း...
ၾကည္ႏူးစရာဘ၀ေပါ့... မင္းေလးနဲ႕... ဟိုးတခ်ိန္က...
တို႕ႏွစ္ဦးသား... အခ်စ္ကို... တန္ဖိုးထားၾကတယ္...

သည္ကြင္းျပင္ၾကီးဟာ... အခုဆို လြမ္းစရာ...
သည္ျမက္ပင္စိမ္းေတြ... ေျခာက္ေသြ႕ကာ... ညိဳမည္းေန...
သည္ကြင္းျပင္ၾကီးလည္း... ဟိုးအရင္လို... မလွေတာ့ဘူး...
ရင္ထဲမွာ... အေဆြးမ်ား... မင္း... ထားပစ္ကာ... ထြက္သြား...
တို႕ႏွစ္ဦးသားဘ၀ဟာ... ကမၻာၾကီး... ျခားထားသလို... ...

တို႕... မသိႏိုင္ဘူး... ကံတရားရဲ႕... အင္အားကို...
အေ၀းဆံုးခ်စ္သူတိုင္းပဲ... ျပန္နီးဖို႕... ေမွ်ာ္လင့္ေန...
အခ်စ္ဆံုး... ခ်စ္သူတိုင္း... အို... အလြမ္းဆံုး... ဘ၀ရွိမယ္...
အခ်စ္ဟာ... ၾကည္ႏူးစရာ... အို... လြမ္းစရာ... တခါျဖစ္ျမဲ...

ကိုယ္ေလ... ေစာင့္ေမွ်ာ္ဆဲပါ... မင္း... လာမယ့္ေန႕...
တကယ္... နားလည္မႈနဲ႕... မင္း... ကိုယ့္ထံ... ျပန္မယ့္ေန႕...
ေၾကကြဲစရာမ်ားနဲ႕... တျခားေနရာမွာ... မင္း...ေပ်ာ္မလား...
ငါ... လြမ္းသလို... မင္းလည္း... အျမဲတမ္းတေနမွာပဲ...
ေမွ်ာ္မဆံုးေသာ... ကြင္းျပင္... အရင္အတိုင္း... ေလွ်ာက္ရေအာင္...

ကိုယ္ေလ... ေစာင့္ေမွ်ာ္ဆဲပါ... မင္း... လာမယ့္ေန႕...
တကယ္... နားလည္မႈနဲ႕... မင္း... ကိုယ့္ထံ... ျပန္မယ့္ေန႕...
ေၾကကြဲစရာမ်ားနဲ႕... တျခားေနရာမွာ... မင္း...ေပ်ာ္မလား...
ငါ... လြမ္းသလို... မင္းလည္း... အျမဲတမ္းတေနမွာပဲ...
ေမွ်ာ္မဆံုးေသာ... ကြင္းျပင္... အရင္အတိုင္း... ေလွ်ာက္ရေအာင္...

ေမွ်ာ္မဆံုးေသာ... ကြင္းျပင္... အရင္အတိုင္း... ေလွ်ာက္... ရ... ေအာင္...

ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္

ေရး - ေမာင္သစ္မင္း
ဆို - အငဲ

ငါ့အေတြးမ်ားလည္း... မီးခိုးေတြ... အူ...
ေလးဖက္ေလးတန္... အခန္းငယ္ထဲ...
ငါေစာင့္စားခဲ့တဲ့... ေန႕ရက္တို႕... နံရံေတြအေပၚ... ျဖတ္သြား...
ဒီမ်က္ႏွာၾကက္ေပၚကေန... တြဲခိုေန... မီးအိမ္တလံုး...
ငါ့ဘ၀အတြက္... သည္ဒဏ္ရာေတြကို... ၾကည့္ေနသလား...
ခႏၶာကိုယ္... ေၾကြမွာကိုစိုး... အိုး... ဟို႕ဟိုး...
နင္းထားတဲ့ ၾကမ္းျပင္... ကၽြံသြားမလား...
ရင္ခုန္သံကို... တိုးတိုးေမးၾကည့္... ငါ့ရဲ႕အခ်စ္... ဘယ္မွာလဲ...
ရင္မွာ... ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းရဲ႕... သစ္သီးတလံုး...
ႏွလံုးသားငွက္က... ကိုက္ေျခြကာ... ဖ်က္ဆီးသြား...
ေႏြလြင္ျပင္ကို... ျဖတ္ေက်ာ္လာသူ... ေလျငင္းေလး... အိမ္ထဲၾကြပါ... ...

ငါ... တံခါးရြက္ေတြကို... ဖြင့္ထားျပီး...
သီခ်င္းေဟာင္းတပုဒ္ကို... ညည္းဆိုရင္း...
ထိုင္ခံုအိုေပၚ... ထိုင္ေနဆဲ... လာပါ... သူငယ္ခ်င္း...
ခံစားခ်က္ကေလးမ်ား.. ကုန္ျပီ... ကုန္ခမ္းျပီ...
နံရံ... မ်က္ႏွာၾကက္နဲ႕... ၾကမ္းျပင္အၾကား...
သည္အခန္းထဲက... အျပင္မထြက္လိုဘူး...
ခႏၶာကိုယ္... ေၾကြမွာကိုစိုး... အိုး... ဟို႕ဟိုး...
နင္းထားတဲ့ ၾကမ္းျပင္... ကၽြံသြားမလား...
ရင္ခုန္သံကို... တိုးတိုးေမးၾကည့္... ငါ့ရဲ႕အခ်စ္... ဘယ္မွာလဲ...
ရင္မွာ... ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းရဲ႕... သစ္သီးတလံုး...
ႏွလံုးသားငွက္က... ကိုက္ေျခြကာ... ဖ်က္ဆီးသြား...
ေႏြလြင္ျပင္ကို... ျဖတ္ေက်ာ္လာသူ... ေလျငင္းေလး... အိမ္ထဲၾကြပါ... ...

ခႏၶာကိုယ္... ေၾကြမွာကိုစိုး... အိုး... ဟို႕ဟိုး...
နင္းထားတဲ့ ၾကမ္းျပင္... ကၽြံသြားမလား...
ရင္ခုန္သံကို... တိုးတိုးေမးၾကည့္... ငါ့ရဲ႕အခ်စ္... ဘယ္မွာလဲ...
ရင္မွာ... ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းရဲ႕... သစ္သီးတလံုး...
ႏွလံုးသားငွက္က... ကိုက္ေျခြကာ... ဖ်က္ဆီးသြား...
ေႏြလြင္ျပင္ကို... ျဖတ္ေက်ာ္လာသူ... ေလျငင္းေလး... အိမ္ထဲၾကြပါ... ...

ခႏၶာကိုယ္... ေၾကြမွာကိုစိုး... အိုး... ဟို႕ဟိုး...
နင္းထားတဲ့ ၾကမ္းျပင္... ကၽြံသြားမလား...
ရင္ခုန္သံကို... တိုးတိုးေမးၾကည့္... ငါ့ရဲ႕အခ်စ္... ဘယ္မွာလဲ...
ရင္မွာ... ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းရဲ႕... သစ္သီးတလံုး...
ႏွလံုးသားငွက္က... ကိုက္ေျခြကာ... ဖ်က္ဆီးသြား...
ေႏြလြင္ျပင္ကို... ျဖတ္ေက်ာ္လာသူ... ေလျငင္းေလး... အိမ္ထဲၾကြပါ... ...

Jul 4, 2010

ထပ္မေ၀းဘူး

ေရး - ေကေအတီ
ဆို - အငဲ

ညတေရးႏိုး... လမင္းၾကီး... ျမင္ေတာ့မွ... ကိုယ္ေယာင္ရမ္းျပီး...
အရင္တုန္းက... အခုညမ်ိဳး... ကိုယ္ျပန္ေအာက္ေမ့... အို... ဘယ္သူမွ... မရွိ...
အခ်ိန္ေတြ... ေနာက္ျပန္လည္... အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်င္တယ္...
ၾကာရင္... ခက္မယ္... မျဖစ္ေသးဘူး...
အခုေတာ့... ရွင္လ်က္သာ... အသက္... မရွိသူ... (ေရ႕....)

ၾကယ္စင္မ်ား... ေရတြက္လို႕... အေရာက္... ျပန္ခဲ့မယ္...
အိပ္မက္မ်ား... ျပန္ရႏိုး... ၾကိဳႏွင့္ဦး...
ကံဟာ... ဆန္းၾကယ္... တို႕ႏွစ္ဦးၾကား...
အၾကိမ္ၾကိမ္... လြဲေခ်ာ္ခဲ့ျပီးသား...
သည္တခါေတာ့... တို႕ႏွစ္ေယာက္... ထပ္မေ၀းဘူး...
ကိုယ့္ရဲ႕... ကတိနဲ႕... အခ်စ္တို႕... ယူ... ...

အေမွာင္ထဲသို႕... လမင္းတိုး၀င္... တေယာက္တည္းမို႕... ကိုယ္ထင္တိုင္း... အားငယ္...
မဟုတ္ေသးဘူး... ဒါဟာ... အျမဲမဟုတ္ဘူး... ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လည္း... မကုန္ေသးဘူး...

အခ်ိန္ေတြ... ေနာက္ျပန္လည္... အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်င္တယ္...
ၾကာရင္... သိပ္ခက္ေတာ့မယ္... မျဖစ္ေသးဘူး...
အခုေတာ့... ရွင္လ်က္သာ... အသက္... မရွိသူ... (ေရ႕....)
ၾကယ္စင္မ်ား... ေရတြက္လို႕... အေရာက္... ျပန္ခဲ့မယ္...
အိပ္မက္မ်ား... ျပန္ရႏိုး... ၾကိဳႏွင့္ဦး...
ကံဟာ... ဆန္းၾကယ္... တို႕ႏွစ္ဦးၾကား...
အၾကိမ္ၾကိမ္... လြဲေခ်ာ္ခဲ့ျပီးသား...
သည္တခါေတာ့... တို႕ႏွစ္ေယာက္... ထပ္မေ၀းဘူး...
ကိုယ့္ရဲ႕... ကတိနဲ႕... အခ်စ္တို႕... ယူ... ...


အခ်ိန္ေတြ... ေနာက္ျပန္လည္... အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်င္တယ္...
ၾကာရင္... သိပ္ခက္ေတာ့မယ္... မျဖစ္ေသးဘူး...
အခုေတာ့... ရွင္လ်က္သာ... အသက္... မရွိသူ... (ေရ႕....)
ၾကယ္စင္မ်ား... ေရတြက္လို႕... အေရာက္... ျပန္ခဲ့မယ္...
အိပ္မက္မ်ား... ျပန္ရႏိုး... ၾကိဳႏွင့္ဦး...
ကံဟာ... ဆန္းၾကယ္... တို႕ႏွစ္ဦးၾကား...
အၾကိမ္ၾကိမ္... လြဲေခ်ာ္ခဲ့ျပီးသား...
သည္တခါေတာ့... တို႕ႏွစ္ေယာက္... ထပ္မေ၀းဘူး...
အိုး... ... 
စိတ္ခ်ပါ... ထပ္မေ၀းဘူး...
စိတ္ခ်ပါ... ထပ္မေ၀းဘူး...
စိတ္ခ်ပါ... ထပ္မေ၀းဘူး...
အိပ္မက္ေတြ... ထပ္မေ၀းဘူး...
စိတ္ခ်ပါ... ထပ္မေ၀းဘူး...
စိတ္ခ်ပါ... ထပ္မေ၀းဘူး...

(ေဟး... ... ... ... )




(သည္တခါ တို႕ႏွစ္ေယာက္ ထပ္မေ၀းေတာ့ပါဘူး... “ႏွင္း”ေရ႕... )