Jan 31, 2009

၀ံပုေလြ

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၃ ႏွစ္တုန္းက ေဒါင္းအိုးေ၀မွာ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာ တပုဒ္ပါ။ အခု ျပန္ဖတ္မိ ေတာ့လည္း ခံစားခ်က္ ေတြက လန္းဆန္း လတ္ဆတ္ ေနေသးတယ္။ ဒါနဲ႕ မဖတ္ခဲ့ ဖူးေသးတဲ့ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြ ကို ျပန္ျပီး ေ၀ငွ လိုက္တာပါ။

ကဗ်ာကို နားလည္ ခံစားဖို႕ တခ်ိဳ႕အခ်က္ အလက္ေလးေတြေတာ့ လိုလိမ့္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ အဲအတြက္ တခ်ိုဳ႕ အခ်က္အလက္ေလးေတြကို က်ေနာ္ကပဲ ေဖာ္ျပ ေပးလိုက္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း အဲသည္ အခ်က္ အလက္ ေလးေတြက ကဗ်ာ ေရးသူက ေျပာခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္္က ရွာေဖြၾကည့္မိတာပါ။ တစံုတရာ မွားယြင္း ခဲ့ရင္ က်ေနာ့္ ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီကဗ်ာအတြက္ အေရးပါတဲ့ အခ်က္ တခု - ၀ံပုေလြေတြဟာ အခ်င္းခ်င္း ဘယ္ေတာ့မွ မကိုက္ၾကဘူး-လို႕ ဖတ္ဖူး ပါတယ္။ ၀ံပုေလြ ေတြဟာ တေကာင္တည္း မေနဘူး။ အုပ္လိုက္ ေနတယ္။ ဟုတ္ မဟုတ္ ကေတာ့ Discovery လို Channel ေတြမွာ ၾကည့္ၾကည့္ ေပါ့ေလ။

အေဖာ္နဲ႕ ကြဲသြားတဲ့ ၀ံပုေလြတေကာင္ဟာ ဘယ္လိုမ်ိဳး ခံစားရေလမလဲ။ ကိုယ္ ကိုယ္ တိုင္က ၀ံပုေလြ တေကာင္ ျဖစ္ခဲ့ျပီး ၀ံပုေလြ အုပ္နဲ႕ ကြဲသြားခဲ့ဖူးရင္ သိလိမ့္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။

(ရထား) ဆိုတာက က်ေနာ္တို႕ စစ္သံုးစကားပါ... RT ေခၚတဲ့ Walkie Talkie ေတြနဲ႔ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ ေျပာတဲ့ အခါ ေျပာတဲ့ စကားကို အားလံုးၾကားလား (ရ-ထားလား) လို႕ ေမးေလ့ရွိပါတယ္။

ေသာ္လဲထ -ဆိုတာကေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံဖက္က ေစ်းတန္းေလး တခုပါ။ မာနယ္ပေလာ ဌာနခ်ဳပ္ မက်ခင္တုန္းက ျပင္ပ ကမၻာနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ေတြ ထိေတြ႕ရတဲ့ တခုတည္းေသာ ထြက္ေပါက္ေလးပါပဲ။

ခုေတာ့ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ကယ္လီဖိုးနီးယားရဲ႕ အံု႕မိႈင္းမိႈင္း ေကာင္းကင္ ေအာက္မွာ ေရာက္ေနခဲ့ေတာ့ အေဖာ္ေတြကို လြမ္းတယ္...။

က်ေနာ္လည္း ၀ံပုေလြတေကာင္ပါ။
အရွည္လ်ားဆံုး အူမိတယ္။

ကိုေယာဟန္ေအာင္ ကလည္း ကဗ်ာနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ လိုအပ္တဲ့ ေနာက္ခံသမိုင္းကို ခုလို ျဖည့္စြက္ ေပးသြား ပါတယ္၊

ကိုေအာင္သာငယ္ေရ...
နည္းနည္း ေနာက္ခံေလးကို ထပ္ျဖည့္စြက္ပါရေစ။ အဲသည္အခ်ိန္က ကိုမိုးသီးဇြန္က အေမရိကန္ကို ခရီးစဥ္ တခု အလာမွာ ထိုင္း အာဏာပိုင္ေတြက ျပန္လာခြင့္ကို ပိတ္လိုက္ပါတယ္။ အလားတူပါပဲ NCGUB က ေဒါက္တာ စိန္၀င္းတို႔ အပါအ၀င္ အခ်ဳိ႕ အမတ္ေတြလည္း ပိတ္ပင္ခံရပါတယ္။ အဲသည္ အခ်ိန္က ခံစားခ်က္နဲ႔ ေရးထားတဲ့ စာပါ။ အဲသည္ အခ်ိန္က မဲစရိယန္း၊ မဲေဟာင္ေဆာင္ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးရံုးမွာ ကိုမိုးသီးဇြန္ ဓါတ္ပံုနဲ႔ ဖမ္း၀ရမ္း ေတာင္ ထုတ္ထားခံရေသးတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ကမ္ေဘာဒီးယား နယ္စပ္ကတဆင့္ ျပန္ခိုး၀င္လာခဲ့တယ္။ ထိုင္း အာဏာပိုင္ ေတြကလည္း ေနာက္ေတာ့ သူတို႔ ၀ရမ္းကို ျပန္ေလွ်ာခ် သြားခဲ့ပါတယ္။




၀ံပုေလြ


ဒါ
အေဖၚေတြနဲ ့ကြဲသြားတဲ့
၀ံပုေလြတေကာင္ရဲ႕ စူးစူးရဲရဲ ေအာ္သံပဲ
ရိုလန္ဟိုက္
ေတာင္ၾကားအတိုင္း
ဒံုးစိုင္းခုန္ေပါက္
သားရဲ တြင္းသို ့အေရာက္ျပန္
လမ္းစကိုအနံ႕ခံလုိက္
နဂါးနဲ ့ၾကံဳ
ဂဠံဳနဲ႕ေတြ႕
ျခေသၤ့နဲ႕ တိုက္ပ။

မိုင္ေပါင္း ရာေထာင္ရွည္က
အေဖၚေတြၾကားေအာင္
အရွည္လ်ားဆံုး အူလိုက္မိတယ္။

ေဒါနေရ
ငါ့ အသံ ၾကားလား
ရထား... ျဖစ္လား
သံလြင္... သံလြင္... ရထား... ျဖစ္လား
အသံ ဘယ္ေလာက္ၾကားရသလဲ
ၾကားရင္ အေၾကာင္းျပန္ပါကြယ္။

ကာလီဖိုးနီးယား တေစၦလို ေန႔ခင္းပ
အထီးက်န္လွခ်ည္ရဲ ့
ေသာ္လဲထ ေလွဆိပ္က ေစ်းခင္းေလးလို
ခင္ဖို ့မေကာင္းေပဘူး
အံု႕မိႈင္းမိႈင္း ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ
ေနေရာ ညပါ
တခါးပိတ္ ၊ အိပ္ေမာက်
တစျပင္ပမာ
တျမန္မေန ့က ေဆာင္းမင္းသမီး ႏွင္းဟာ
ျဖဴလြလြ ပု၀ါတစနဲ ့ က တယ္။
နယ္ခံေတြၾကားမွာ အလြမ္းမ်ားမ်ားေနတဲ့
အားေပးေနတဲ့ ၀ံပုေလြရဲ ့အသံဟာ
ပစိဖိတ္ သမုဒၵရာ ေပၚမွာ လြင့္ပ်ံ
ဒို ့ျပန္ခ်င္လွပါျပီ --- ႏွင္းရယ္။

ဟိုးအေ၀းက လွမ္းလို ့ျမင္ရတဲ့
၀က္၀ံေတာင္တန္းၾကီး ရဲ ့ ပတ္ဖန္ဒါ လမ္းနေဘးက
အရိုးခံပန္းကေလး ေဆြးျပီးက်န္ရစ္လိမ့္။
နီဗားဒါး
သဲကႏၱရၾကီးခမ်ာ
ဥတၱရ ရာသီရဲ ့
ဟိန္းေဟာက္မႈေအာက္မွာ
ပူလိုက္ေအးလိုက္
ငန္းျဖားရိုက္၊ ခိုက္ခိုက္တုန္ေန
၀ံပုေလြတေကာင္ရဲ ့ကာလီဖိုးနားသြား ေတာလား
ျခိမ္းေျခာက္မႈေတြၾကားမွာ ေသြးခဲလို ့မသြားေပဘူး

အလို
ပ်ံလြား ငွက္ ေလးေတြေတာင္
ေတာင္၀န္ရိုးစြန္းက ျပန္လာၾကျပီပဲ
ဆန္တီေရးဂိုးက ဘုရားေက်ာင္းအိုၾကီးထဲမွာ
ေဒသခံေတြက သူတို ့အျပန္ကို
ေခါင္းေလာင္းထိုး ၾကိဳဆိုၾက
ေတာင္ဖက္က ျပန္လာတဲ့
မိတ္ေဆြတို ့ရယ္။

ငါ့အတြက္ စာပါလား
ငါ့ကို ဘာမွာလိုက္ၾကသလဲ
သားေပ်ာက္ရွာေနတဲ့ အေမေတြနဲ႕
စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြ အေျခအေန ဘယ္လိုရိွပါစ။

ခုခ်ိန္ဆို
ေဒါနမွာ
ေတာမီးေတြ ေလာင္စျပဳျပီပဲ
ေပါက္လဲနဲ ့ ပဒတ္စာေတြလည္း
ေနထဲ မီးထဲမွာ ရဲရဲပြင့္
အနာဂတ္ကို ေမ်ွာ္လင့္ၾကေရာ႔မယ္။
ဒါကိုပဲ
ေသေကာင္ေပါင္းလဲ ငါခ်စ္ခဲ့။

သားရဲေဟာက္သံေတြ ဆူဆူညံ
ေသြးသံရဲရဲ
ေလးသံမစဲ ၊ ျမားသံမစဲ
သဲသဲမဲမဲ ထိုးနက္တိုက္ခိုက္ေနၾက
အစြယ္ေတြေဖြးေဖြးလႈပ္
၀ံပုေလြတအုပ္လဲ
မီးေတာက္ထဲမွာ ၀ုန္းဒိုင္းၾကဲခ်ီတက္သြား
တိုက္ပြဲေခၚသံၾကားမိတယ္။

ယူဇနာေပါင္းမ်ားစြာက နာနာက်ည္းက်ည္းနဲ ့
ကၽြဲခ်ိဳ မႈတ္သံ
ငါ့ေသြးမွာ ပြက္ပြက္ညံေပါ့
ဒီတခါ
ဒဏ္ရာပလပြ
စာေလာင္ငတ္မႈေတြ အႏၱနဲ ့
ေခါင္းမာလွတဲ့ ၀ံပုေလြဟာ
ရီေ၀ေ၀၀ိုင္ခြက္ကို
မီးလင္းဖိုနံရံမွာ ေပါက္ခြဲ
၀ုန္းကနဲ ခုန္ထ
မီးေတာက္ထဲကို ခုန္ခ်သြားတယ္
ရဲရဲ။

မိုးသီးဇြန္
( ၁၉၉၅ - ခုနစ္ကေရးစပ္ခဲ့တဲ့ကဗ်ာတပုဒ္ပါ။)

19 comments:

ေဆာင္းယြန္းလ said...

အကိုေရ.က်ေနာ္ကိုမိုးသီးကိုေၿပာလိုက္ပါ့မယ္..
အသံငါးရထားၿဖစ္ပါတယ္လို႔..

ဒီကဗ်ကိုဟိုးအရင္ကတည္းကၾကိဳက္ခဲ့တာပါ..

Moe Cho Thinn said...

ကဗ်ာ အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ သင္းကြဲျဖစ္တဲ႔ ၀ံပုေလြေတြ တစစီ တကြဲစီ ေနရာ အႏွံ႔အျပားမွာ ေတြ႔ေနရတယ္။
ကိုမိုးသီး တခါတုန္းက ဆရာႏိုင္၀င္းေဆြအေၾကာင္း ေရးတဲ႔စာလဲ ေကာင္းတယ္။ ဒီကဗ်ာေတာ႔ ခုမွ ဖတ္ဖူးတာပါ။

လင္းထက္ said...

ဝံပုေလြ ေတြ ကြဲတာထက္ အခ်င္းခ်င္း ကိုက္ေနလို႕ ဝံပုေလြ ဇာတ္ပ်က္ တာေတြ လဲ ရွိပါ့ အကိုေရ...

တစ္ကယ့္ ဝံပုေလြ အစစ္ ေတြ အတြက္ေတာ့ ဌါေနကို မွန္းျပီး အူသံ ေပးေနရတာ တစ္ခ်ိန္ေတာ့ ခ်ုဳပ္ျငိမ္း နိုင္ေကာင္းပါရဲ့..။

ညီအကိုမ်ား said...

အခုုမွဖတ္ဖူးတဲ့ကဗ်ာပါ..
ေ၀မွ်ခံစားခြင့္ျပဳတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္အစ္ကိုုေရ.

မိုုးၾကယ္

Yaw Han Aung said...

ကိုေအာင္သာငယ္ေရ...
နည္းနည္း ေနာက္ခံေလးကို ထပ္ျဖည့္စြက္ပါရေစ။ အဲသည္အခ်ိန္က ကိုမိုးသီးဇြန္က အေမရိကန္ကို ခရီးစဥ္တခုအလာမွာ ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြက ျပန္လာခြင့္ကို ပိတ္လိုက္ပါတယ္။ အလားတူပါပဲ NCGUB က ေဒါက္နာစိန္၀င္းတို႔ အပါအ၀င္ အခ်ဳိ႔အမတ္ေတြလည္း ပိတ္ပင္ခံရပါတယ္။ အဲသည္ အခ်ိန္က ခံစားခ်က္နဲ႔ ေရးထားတဲ့စာပါ။ အဲသည္ အခ်ိန္က မဲစရိယန္း၊ မဲေဟာင္ေဆာင္ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးရံုးမွာ ကိုမိုးသီးဇြန္ ဓါတ္ပံုနဲ႔ ဖမ္း၀ရမ္းေတာင္ ထုတ္ထားခံရေသးတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ကမ္ေဘာဒီးယားနယ္စပ္ကတဆင့္ ျပန္ခိုး၀င္လာခဲ့တယ္။ ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြကလည္း ေနာက္ေတာ့ သူတို႔ ၀ရမ္းကို ျပန္ေလွ်ာခ်သြားခဲ့ပါတယ္။



ေနာက္ေတာ့

ဒူကဘာ said...

ဒီကဗ်ာကို ခိုက္မိပါရဲ႕ ...က်ေနာ္လဲ ေရွ႕က လူႀကီးမင္းမ်ားလို ထပ္ျဖည္႔စြက္ခ်င္ပါတယ္။ ေဝါကီ ေတာ္ကီက RT လို႔ေခၚတဲ႔ Radio Telegraphy ပါ၊ WT က ဆင္ျမဴရယ္ ဖင္ေလ ဘရီဇ္ ေမာ႕(စ္) ထြင္သြားတဲ႔ ဗမာလို အရပ္ေျပာ ဒါဒါဒစ္ဒစ္..ဒစ္ဒစ္ဒါဒါ ..လို႔ေျပာၾကတဲ႔ ေမာ႔(စ္) WT - Wireless Telegraphy ပါ၊ ကိုေအာင္ ေျပာတဲ႔ ရထား ျဖစ္လား? ဆိုတာ RT အမ်ဳိးအစားပါ၊ ကိုေအာင္ ေျပာခ်င္တာကို ဒူကဘာ ဥတၱရေတာင္တန္းေတြ ကအထိ ရထား... ျဖစ္တယ္..ရထား ျဖစ္တယ္.. ပ်ံေနတဲ႔ ..ဌက္ရဲ႕ ..အသိုက္ကို ေတြ႔တယ္...ဒါပဲအေၾကာင္းျပန္! :P

လူလ said...

မဂၤလာပါ ကိုေအာင္သာငယ္

ဒီကဗ်ာကို ရိုးမေပၚမွာ စီးေမ်ာရင္းနဲ႔... ညွပ္အိုးထီးႏွင့္ ၀ါးျမဳိခ်ခဲ့ဘူးတယ္။
အခုထိ အသံ ၅ ရထားျဖစ္ေနဆဲပါ

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ...

ေအာင္သာငယ္ said...

ကိုေဆာင္း - ရထား... ရထား...
ညီမမိုးခ်ိဳ - ဖတ္သြားတာ ေက်းဇူးပါ...
လင္းထက္ - တေန႕ေန႕ေပါ့ေလ
မိုးၾကယ္ - လာဖတ္တာ ေက်ဇူးညီေရ႕..
ကိုေယာ - က်ေနာ္လည္း သိတယ္ေလ
ေျပာရေကာင္းမလား မေကာင္းလား စဥ္းစားေနတာ ကိုေယာ ေျပာျပလိုက္ေတာ့လည္း ပိုေကာင္းသြားတာေပါ့...
ဒူကဘာ - မာလာတေယာ... မာလာတေယာ...
လူလ - ၄-၅ ၾကားတယ္ေပါ့.. ရထား... ရထား...

အိုင္လြယ္ပန္ said...

ကဗ်ာေလးက ခံစားလို႔ေကာင္းလိုက္တာအစ္ကိုရာ

Apprenticeship said...

အင္း ၀ံပုေလြေတြ ေသြးစည္းသင့္တယ္။

pandora said...

ကဗ်ာေရာ သမိုင္းအတြက္ပါ ေက်းဇူးပါ။ အစ္ကိုတို႕ ေျပာျပမွ သိရမွာပါ။


ဒါနဲ႕စာလံုးေပါင္းေလး ျပင္လိုက္ပါဦး။ "ေဒါက္တာစိန္၀င္း"။ ကိုေယာက typo မေတာ္တဆ မွားသြားတာျဖစ္မွာပါ။ ေတာ္ၾကာ နားလည္မႈေတြ လြဲကုန္မွာစိုးလို႕။ :)

ကိုကိုးနိုင္ said...

ေက်းဇူးပါကုိေအာင္သားငယ္..အခုမွဖတ္ဖူးတဲ့ကဗ်ာပါ..
ဒါေပမဲ့စိတ္ကေတာ့ဟိုးအေဝးၾကီးကုိၿဖန့္က်က္ၿပီးၿပန္သြားေလ
ရဲ့..တစ္ေန့ေန့တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့..ဆယ္လမြန္ငါးတို့အၿပန္
ဆိုတဲ့သီခ်င္းေလးကိုဧရာဝတီရဲ့ေရစီးသံနေဘးမွာဆိုနိုင္ေကာင္း
ရဲ့.....

ေမ့သမီး said...

သိပ္ေကာင္းတဲ့ကဗ်ာပဲ။ သင္းကြဲ၀ံပုေလြေတြကေတာ့ ေနရာအႏွံ႕ပါပဲ။

ပ်ဴႏုိင္ငံ said...

ကဗ်ာကို ေ၀မွ်ေပးတာ ေက်းဇူး အကုိၾကီး။

TNS said...

ကိုေအာင္ေရ...
သိပ္ေကာင္းျပိး သိပ္ေလးနက္တဲ ့ကဗ်ာပါ....
၀ံပုေလြရဲ ့ရင္ကို ခံစားေပးနိုင္ပါတယ္...
မွတ္မွတ္ယယ ၀ရမ္းထုတ္ထားလို ့ ပုန္လွ်ိဴးကြယ္စြာျပန္၀င္လာလို ့ ထိုင္းရဲေတြ လိုက္ေနခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ခ်က္တဲ ့ထမင္းဟင္းကို သူနဲ ့လက္ဆံုစားခဲ ့ဘူးတယ္...
ၾကက္သားဟင္းနဲ ့ေကၽြးေပမယ့္...ငါးေျခာက္ဖုတ္ေလးျဖစ္ျဖစ္ ငါးပိရည္ေလးျဖစ္ျဖစ္လုပ္ေပးပါလားဗ်ာလို ့ေျပာရင္း
ငါးပိရည္တို ့စရာနဲ ့၂ေယာက္အတူထမင္းစားခဲ ့တုန္းက
ေလးစားစိတ္ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္နဲ ့ခင္မင္ခဲ ့မိတယ္...
ခုထိလဲ ခင္မိတုန္းပါဘဲ...။
သင္းကြဲေနတဲ ့၀ံပုေလြရဲ ့အားေတြကို လြမ္းတယ္ဗ်ာ...။

ေကာင္းကင္ကို said...

ကုိမုိးသီးရဲ ့ဘေလာ့ sidebar မွာတင္ထားတာ ဖတ္ရတယ္ဗ်။ ကဗ်ာေလး အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ အခုလည္း ေနာက္ခံသမိုင္းနဲ ့အတူတူ ျပန္ဖတ္သြားပါတယ္ အစ္ကို။

M.Y. said...

very nice poem..

ကမာနီလာ said...

ဒီကဗ်ာအရင္ကတည္းကဖတ္ဘူးတယ္၊ အခု ျပန္လည္ေ၀မွ်ေပးေတာ႔ ခ်ယ္ရီေျမေရာက္ သင္းကြဲ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္လည္း စြဲစြဲငင္ငင္အူမိတယ္၊ အသံငါးရထားျဖစ္ေနဆဲ...။

ေအာင္သာငယ္ said...

အိုင္လြယ္ပန္ - ေက်းဇူးပါ ညီေရ႕...
Apprenticeship - ဟုတ္ပါ့...
မပန္ - ျပန္ျပင္ ထားပါတယ္...
ကိုကိုးႏိုင္ - ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြေတာ့ ရွိေနဆဲပါ...
ေမ့သမီး၊ ကိုေအာင္ - ဖတ္သြားတာ ေက်းဇူးပါ...
ကိုသစ္ - အဲ အေတြ႕အၾကံဳေလးကို စာေရးပါလား... မွတ္တမ္းေလး ျဖစ္တာေပါ့...
ေကာင္းကင္ကို၊ ကိုေမာင္ရင္ - ေက်းဇူးပါ...
ကမာနီလာ - အာလူး ခေရ အာလူး နီလာ ေကာင္းလားး... ရထားလား...