Jun 6, 2008

သူပုန္တေယာက္ရဲ႕ဒိုင္ယာရီ(၂)


သည္လိုနဲ႕ ဗီဒီယိုကို သူ ဆက္ၾကည့္ျဖစ္ေနသည္။
ဗီြဒီယို ကင္မရာက အေမ့ အေခါင္းဆီကို ျပန္လွည့္ လာေနသည္။ ျပီးေတာ့ အေမ့အေခါင္းထဲမွာ ထည့္ထားသည့္ သူ႕ ညီမေလး ေရးထားသည့္ စာကို သူ ေတြ႕ေနရေလသည္။

အေမ ...
တကယ္လို႕မ်ား
ရႈပ္ေထြးျပီး
ျငင္းဆန္ရ ခက္လွတဲ့
လူ႕ဘ၀ၾကီးထဲကို
ေနာက္တခါမ်ား
ေရာက္ရွိသြားမယ္ဆိုရင္
အဲဒီဘ၀မွာ
အေမ အျမဲတမ္း
ျပံဳးေပ်ာ္ ေအးခ်မ္းႏိုင္ပါေစလို႕
သမီး
အေလးအနက္
ဆႏၵျပဳပါတယ္။ ။

ခ်စ္သမီး

(ေမဇြန္)

--------

တဆက္တည္း ေနာက္ စာတခုကိုလည္း သူေတြ႕လိုက္ရသည္။

အစ္မ

ေလွ်ာ့လိုက္တာလား။
လက္ေလွ်ာ့ရသည့္တိုင္
စိတ္မေလွ်ာ့တတ္တဲ့လူစားဘဲ၊
အစ္မ တေနရာရာမွာ ရွိေနမယ္လို႕
ယံုၾကည္ပါတယ္။

(ၾကဴၾကဴ)

၁၃-၄-၂၀၀၈

----
ေထာင္တြင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ ႏွိပ္စက္ ညွဥ္းပမ္း တရားမဲ့ သတ္ျဖတ္ျခင္းကို ခံခဲ့ရသည့္ ခရမ္းျမိဳ႕နယ္ ဒီ-ခ်ဳပ္အမတ္ျဖစ္သည့္ ဦးတင္ေမာင္၀င္း၏ ဇနီးသည္က အေမ့အတြက္ ေရးခဲ့သည့္ စာေပ။

ဦးတင္ေမာင္၀င္းကို ေထာင္ထဲမွာ ရိုက္ႏွက္ ညွဥ္းပမ္းျပီး လက္လြန္သြားသည့္အခါ ကင္ဆာနွင့္ အသက္ဆံုးရသေယာင္ စစ္အာဏာရွင္မ်ားက သတင္းထုတ္ျပန္သည္ေလ။

သည္အခါမွာ ေဒၚၾကဴၾကဴက သူမ၏ ခင္ပြန္းစ်ာပနမွာ ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ဖူးသည္။ သူမရင္နွင့္ရင္းျပီး ထြက္ေပၚလာသည့္ ေၾကြးေၾကာ္သံပါေပ။

လူကို သတ္တာ
ကင္ဆာတဲ့လား....

ကင္ဆာ...
က်ဆံုးပါေစ.................ဟူ၏။

သူ႕ကိုလည္း အားလံုးက သံေယာင္ လိုက္ခြင့္ ျပဳပါ။

လူကို သတ္တဲ့ ကင္ဆာ
ကမၻာအဆက္ဆက္ ရွိသမွ်
က်ဆံုးပါေစဗ်ာ။

-----------

သည္လိုနဲ႕ပဲ ပုန္ကန္ဆန္႕က်င္မႈကို ျပဳခဲ့ၾကသူတိုင္းနဲ႕ ထိုသို႕ ျပဳခဲ့ၾကသူမ်ား၏ မိသားစု၀င္တိုင္းမွာ နာက်ည္းစရာ ခါးသည္းစရာမ်ားက တခုမဟုတ္ တခု ျပည့္ႏွက္လို႕ ေနေလေတာ့သည္။ သို႕ေသာ္လည္း သည္လူေတြ အားလံုးက တဦးအတြက္ တဦး ရပ္တည္ ေပးခဲ့ၾကသည္။ တဦးကိုတဦး ကာကြယ္ေပးခဲ့ၾကသည္။ တဦးကိုတဦး စာနာ နားလည္ေပးခဲ့ၾကသည္ေလ။

-------

ဒါကို ျပန္ေတြးမိေတာ့လည္း သူ႕ လက္ေမာင္းရင္းထဲကတဆင့္ သူ မေျပာျပႏိုင္ေသာ အင္အားေတြ စီးဆင္း ၀င္ေရာက္ လာသည္ကို သူ ခံစားရ သည္ေလ။

ငါတို႕ဟာ အထီးက်န္သူေတြ မဟုတ္ဘူး၊

-----

ဗီြဒီယိုကို သူ ဆက္ၾကည့္မိေလေလ သူ႕မွာ ၀မ္းသာ၀မ္းနည္း ခံစားရေလေလ ျဖစ္ေလေနေတာ့သည္။

အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ သူ မေတြ႕ခဲ့ရေသာ သူ႕ အေဒၚ ၂ ေယာက္ကို သူေတြ႕ေနရသည္။ သည္ အေဒၚ ၂ ေယာက္က သူ႕ရဲ႕ ဒုတိယ အေမေတြဆိုလည္း ဟုတ္သည္။ သူတို႕လက္ေပၚမွာ သူ ၾကီးျပင္းလာခဲ့ရသည္ မဟုတ္လား။ ေမြးကတည္းက အေဖကို မျမင္ဘူးခဲ့ေသာ သည္တူေလးကို သည္ အေဒၚ ၂ ေယာက္က ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ ေပးခဲ့သည္။ သူ႕ မိခင္ ေထာင္ထဲမွ ေရးခဲ့သည့္ စာေတြ ကဗ်ာေတြကိုေတာင္ သူ ဖတ္တတ္ႏိုင္ေအာင္ သည္ အေဒၚ ၂ ေယာက္က သူ႕ ကို စာေတြ သင္ေပးခဲ့သည္ မဟုတ္လား။

အခုေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္မွ အေမ့စ်ာပနမွာ သူ႕ ဒုတိယမိခင္ေတြ ျဖစ္ေသာ သည္အေဒၚ ၂ ေယာက္ကို (Live) လႈပ္ရွား အသက္၀င္လ်က္ ေတြ႕ရေတာ့ သူ အေတာ့္ကို ၀မ္းသာ၀မ္းနည္း ခံစားေနရသည္။

သူတို႕လည္း အိုမင္းေနေပျပီ၊ အေမ့ အေခါင္းေဘးမွာ ရပ္ၾကည့္ရင္း ငိုေနၾကသည္။ သူလည္း လိုက္ ငိုေနမိသည္။

----

သည္လိုနဲ႕ ဘ၀ဆိုတာကေတာ့ သည္လိုပါပဲလို႕ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သူ ျပန္ ေျဖသိမ့္ေနမိသည္။ မတူတဲ့ ဘ၀ေတြမွာ မတူတာေတြ ျဖစ္ၾကတာေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္ခြန္အား နည္းသြားေအာင္ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကို္ယ္ မလုပ္နဲ႕-လို႕ သူ႕ဘာသာသူ ျပန္အားေပးရင္း ဗီြဒီယိုကို ဆက္ ၾကည့္ေနမိသည္။

-----

သည္လိုနဲ႕ ဗီြဒီယို တေနရာမွာ သူ႕ညီမေလးရဲ႕ သမီးမ်ားျဖစ္သည့္ သူ႕ တူမေလး ၃ ေယာက္ရဲ႕ ေ၀ဒနာကို သူ ေတြ႕ေနရသည္။ သမီးတို႕ေရ ဘ၀ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ-လို႕ သူ အားေပးခ်င္သည္။ အဲသည္ အခြင့္အေရးကေတာ့ သူ႕မွာ မရွိပါေပ။

- ေအာင္သာငယ္ -

(ဆက္ေရးပါဦးမယ္)

2 comments:

Tea said...

ဒီပိုစ့္ေလးကို ကၽြန္ေတာ့္အိမ္မွ စြယ္စံုဂ်ာနယ္ႏွင့္ တစ္ဆင့္ လခ့္ခ်ိတ္ေပးထားျပီး ဒီကိုညႊန္းထားပါသည္။ ပိုစ့္ေလးလည္း အရမ္းေကာင္းသလို ႏွစ္ျခိဳက္မိပါသည္။ ဂ်ာနယ္တြင္ မိတ္ဆက္ေပးထားပါသည္။ အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစဗ်ာ။
Tea

BLACK DREAM said...

အဲ့ဒီ့ ကင္ဆာ... ကမာၻအဆက္ဆက္ က်ဆံုးပါေစ...။