Sep 27, 2009

စြန္းထင္းမႈ(၁၁)

“မနက္ဖန္”

ဆံုးကို မဆံုးႏိုင္ေတာ့ဘူး...
လိႈင္းေတြ တလံုးျပီး တလံုး လာေနသလိုပဲ...
ငါကလည္း
ဆက္လက္ ရွင္သန္ဖို႕ကိုပဲ
အျပင္းအထန္ ေတြးေနမိ...


ATN

8 comments:

kiki said...

ဆူနာမီ နဲ ့ နာဂစ္ကို သတိရေနတယ္ ထင္ပ....

မယ္ကိုး said...

စြန္းထင္းမွုေတြထဲ အေတြးေတြေပက်ံေနတယ္ဆိုတဲ႔ ဒီကဗ်ာေလးကို အႀကိဳက္ဆံုးပဲ...

အမရာ said...

ဟုတ္ပ..ဆံုးကုိမဆံုးႏိုင္ေတာ႕တာ
အကုိေရ....

ဒူကဘာ said...

လြင္ျပင္က်ယ္ႀကီးထဲ ေျပးဝင္သလိုေပါ႔ဗ်ာ
မဆံုးႏိုင္လဲ ရုန္းကန္ေနရဦးမွာ မဟုတ္လား ကိုေအာင္ရဲ႕။

Nai ရဲ ့ ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...
This comment has been removed by the author.
Nai ရဲ ့ ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

အျပင္းအထန္ေတြးတာ...
ျငင္းဆန္ေရးေတာ့မျဖစ္နိုင္ဘူး...
ခါးသန္ေအာင္
အားမာန္ထားဖို႔ပဲျဖစ္မယ္....

mama said...

ကဗ်ာေလး က အားမာန္ေတြ ျပည့္ေနလို႕
ၾကိဳက္တယ္

Angel Shaper said...

ဟုတ္တယ္ေနာ္။ ဆက္လက္ရွင္သန္ဖို့ တလိႈင္းျပီးတလိႈင္း ျဖတ္ေက်ာ္ျပီးးး အားသြန္ခြန္စိုက္ ႀကိဳးစားေနရတယ္။